Film z serwisu Netflix Ultras rozpoczyna się oświadczeniem stwierdzającym, że jest to całkowicie fikcja, że loga i nazwy nie są oparte na rzeczywistości, że w jego powstanie nie brali udziału neapolitańscy ultras – włoskie określenie chuliganów piłkarskich. Być może dzieje się tak, aby po meczu filmowcy nie rzucili się na ulicę cegłą lub dwa na cztery; być może po to, by przygotować nas na surowy realizm filmu. Czy ten nowy obraz zorganizowanej firmy bardzo, bardzo brutalnych kolesi to porywający dramat, czy tylko kopniak w głowę?
ULTRAS : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Istota: Sandro (Aniello Arena) ma zakaz wstępu na arenę piłkarską. W każdym meczu musi zgłosić się na posterunek policji i podpisać kartę, udowadniając, że nie jest na boisku z pałką w ręku, gotów rozbić kilka czaszek. Jeździ na motocyklu i nosi dżinsową kurtkę bez rękawów z naszywką z niebieską wersją flagi Konfederacji – wygląda jak fason lub charakterystyczna skórzana kamizelka noszona przez gangi motocyklowe, udowadniając, że tak, widziany Synowie Anarchii . Przewodzi Apaczom, zwolennikom klubu piłkarskiego Napoli, którzy zbierają się, aby nie wiązać się z miłością do gry ani nie mieć obsesji na punkcie swoich fantastycznych drużyn, takich jak fani sportu, których większość z nas może znać – wiesz, fani sportu, którzy są frajerami, ale nie chcą przyznaj, że są frajerami.
Nie, ci faceci są nerdami od przemocy, w tym tylko dla pozalekcyjnych krwawych sportów, wspólnie koncentrując swoją męską wściekłość i garść napędzanej testosteronem frustracji (i prawdopodobnie niewymiarowych genitaliów) na napaści na fanów chuliganów z innych drużyn. W tym przypadku przeciwnikiem jest Rzym, który zmierzy się z Napoli w turnieju o mistrzostwo. Apacze mają mnóstwo tatuaży i głupich fryzur, malują transparenty z hasłami i ikonografią, które bardziej przechylają Hitler Youth niż Go Team. Wyśpiewują swoje pieśni, dużo piją, wychwalają swoje braterstwo, bezlitośnie dokuczają otyłemu dzieciakowi w swoich szeregach i mocno śmierdzą śliniącym się quasi-nacjonalistycznym zapałem. A Sandro traci na to ochotę.
Widzisz, on naciska 50 lat i prawdopodobnie zastanawia się, jak reszta z nas, co do diabła wyrywa ze spędzania czasu ze swoimi kolegami i planowania niepokojów społecznych wyłącznie ze względu na chaos. Nie ma w tym pieniędzy, tylko cierpienie i daremne braterstwo. Jeden z młodych Apaczów został niedawno zabity w scrumie, a nastoletni brat dzieciaka, Angelo (Ciro Nacca), znajduje się pod skrzydłami Sandro. Sandro pracuje jako robotnik w spa i łaźni, gdzie poznaje Terry'ego (Antonia Truppo); doceniają nawzajem swoje wyrzeźbione rysy, a potem zastanawiają się, czy jest w tym coś więcej niż jednonocny schtup. Tymczasem Sandro i inny starszy Apaczów Barabba (Salvatore Pelliccia) stają w obliczu potencjalnego zamachu stanu w swoich szeregach pod wodzą Pechegno (Simone Borrelli) po sporze na temat sztandaru – ci faceci są delikatnymi kwiatami i są podatni na takie wiatry wagi piórkowej. Czy to niespodzianka, że gwałtowne głupki mogą w końcu odwrócić się i ugryźć się nawzajem? I czy Sandro, być może po raz pierwszy w historii, zdecyduje się na miłość i odpowiedzialność nad ulicznym zamieszaniem z cegieł i nietoperzy?
Jakie filmy będą Ci przypominać?: Podziemie Green Street Hooligans jest prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym filmem z podgatunku piłkarskich chuliganów. Ultras też ma trochę Podziemny krąg krew w żyłach i trochę Historia amerykańska x także.
Wydajność warta obejrzenia: Arena jest solidną przewagą i umiejętnie pokazuje dziury w zmęczonej zbroi Sandro, nie mówiąc o tym wprost.
Pamiętny dialog: Szanuj zakazanych! Apacze intonują w grze, w której ich kumple nie mogą uczestniczyć.
Płeć i skóra: Cycki i tyłki i trochę kolein, aby pokazać nam, że Apacze nie są incelami.
Nasze ujęcie: Ambitnym kierunkiem Francesco Lettieriego jest Ultras ‘ największy atut; zgrabnie łączy autentyczność docudramatu z długimi ujęciami i przemyślaną fotografią. Gdyby tylko scenariusz był bardziej gęsty. Postacie są trochę nieśmiałe, by być trójwymiarowymi, a ideologia Apaczów pozostaje niejasna – być może dowód na zbyt niepewne podejście Lettieriego do kontrowersyjnego tematu. Może sztandary są ważniejsze dla dumy chuliganów, niż nam się wydaje? Wyszukiwarka Google ujawnia tyle; film, mniej.
Dramat przemiany serca Sandro i walki o władzę Apaczów rozwijają się w przewidywalny sposób, co byłoby w porządku, gdyby Lettieri naprawdę zagłębił się w temat. Nie mamy dość życia osobistego lub zawodowego tych facetów, aby naprawdę zrozumieć, kim są i co skłoniło ich do pragnienia brutalnej przemocy i wyznania, które rezygnuje z broni na pięści i kijów. Jest to film zaawansowany technicznie i zawsze interesujący wizualnie, ale istnieje wiele lepszych, bardziej wciągających historii o kulturze gangów, niezależnie od tego, czy dotyczą podziemnych klubów bokserskich, gangów motocyklowych czy gangsterów. Ultras spada dokładnie w środku tej paczki.
Nasze wezwanie: POMIŃ TO. Ultras obiecuje rzucić okiem na ciekawą i fascynującą subkulturę, ale nie do końca spełnia jej potencjał.
charakterystyczny kanał gejowskich aktorów
Jeśli streamujesz lub pominiesz włoski dramat? #Ultra na @netflix ? #SIOSI
— Decydent (@decydent) 23 marca 2020
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com lub śledź go na Twitterze: @johnserba .