W klasycznym arcydziele gatunku Jacka Sholdera z 1987 roku nie ma ani grama tłuszczu Ukryte , film podbudowany jego występami, który rozpoczyna się wyjątkowym pościgiem samochodowym w centrum Los Angeles (który niszczy Ferrari 308 GTS z 1978 roku); chwali się założeniem high concept science fiction, które sprawia, że jest wiecznie współczesny; a także służy jako ukradkowe przesłuchanie dla Kyle'a MacLachlana w wylądowaniu swojej roli agenta Coopera w Bliźniacze szczyty .
oglądaj gruzja vs alabama
W Ukryte MacLachlan gra agenta FBI Lloyda Gallaghera, odwiedzającego z oddziału w Seattle do Hollywood na tropie seryjnego mordercy, który tak często zmienia swoją tożsamość, że był niemożliwy do wyśledzenia. Siwy detektyw z wydziału zabójstw Beck (Michael Nouri) zostaje przydzielony do pomocy, co robi bardzo niechętnie. Jest typem gliniarza, który nie lubi naruszania jego jurysdykcji; kwestionował jego autorytet. Istnieją historie o tym, jak Nouri i reżyser Jack Sholder zderzyli się ze sobą podczas sesji – Sholder nazwał go „niepewnym siebie” i żałował, że musi poświęcić mu lwią część uwagi, aby MacLachlan został w dużej mierze sam. Co to jest warte, MacLachlan nie potrzebował pomocy. Jakiekolwiek tarcia były za kulisami, przekładają się na ekran jako mężczyzna w Beck, który stara się jak najlepiej wykonać dobrą robotę, martwi się, że zawodzi i desperacko chce być bohaterem w oczach swojej żony (Katherine Cannon) i młodej córki Juliet ( Kristen Clayton). Jest agresywny i nieprzyjemny, dopóki Gallagher nie mówi mu, jak jego partner został zabity przez człowieka, którego śledzi; jego żona i córka też. – Dopadniemy go – mówi Beck. Na wszystkie jego pytania dotyczące tego, dlaczego Gallagher jeździ Porsche i mówi, że pochodzi z miasta, o którym nikt wcześniej nie słyszał, odpowiedział, gdy Gallagher pyta go, co Beck zrobiłby na jego miejscu. Nie jako policjant, ale „jako mężczyzna”.
Pytanie niesie ze sobą podwójne znaczenie i stąd, jeśli nie widziałeś filmu, powinieneś to natychmiast naprawić i wrócić po resztę.
Kiedy Gallagher w swoim pytaniu do Becka określa „jako mężczyzna”, pyta nie jako apel i wyzwanie dla męskości Becka, ale dlatego, że sam Gallagher może nie być człowiekiem. Gallagher twierdzi, że jest na tropie seryjnego mordercy o imieniu Jack DeVries (Chris Mulkey), ale Jack nie miał żadnej kryminalnej przeszłości i był lubiany przez swoich współpracowników i sąsiadów, zanim popełnił dwutygodniowe morderstwo. szał kradzieży, którego kulminacją jest Ukryte nadrzędna sekwencja otwierania. I, jak to się dzieje, w śmiertelnym zranieniu Jacka. Beck każe Gallagherowi świętować, ale spanikowany Gallagher mówi Beckowi, że teraz poluje na genialnego mężczyznę z rodziny Jonathana Millera (William Boyet), który niedawno otrzymał potrójne obejście i cierpi na ostre zapalenie żołądka, który w tajemniczy sposób wypisuje się ze szpitala, kradnie Ferrari i pałkami na śmierć sprzedawca w sklepie płytowym za boombox i jego kieszenie pełne kaset z hairmetalem i Concrete Blonde. Okazuje się, że Gallagher poluje na kosmitę, który może pilotować ludzi jak ślimaki w powieści Roberta Heinleina z 1951 roku Władcy marionetek . Robi to, dopóki jego gospodarz nie jest zbyt uszkodzony, aby kontynuować, a następnie przeskakuje do następnego najbliższego, najzdrowszego gospodarza. Jack do Jonathana, a potem Jonathan do striptizerki ( Babilon 5 jest Claudia Christian), a potem od niej do… wystarczy powiedzieć, że to sprawia, że złapanie tego jest trudne. Ale potem stwór decyduje, że chce zwiększyć zakres swojego zła, przejmując senatora Holta (John McCann) i deklarując „swoje” ambicje, by zostać prezydentem Stanów Zjednoczonych. Brzmi śmiesznie, ale Ukryte jest tak skrupulatnie złożony, że wszystko przebiega tak szybko, tak płynnie, że nigdy nie jest niczym innym, jak absolutnie atrakcyjnym: pojazd akcji typu crackerjack pełen prowokacyjnych pomysłów.
Kiedy byłem dzieckiem, posiadałem kasetę VHS tego filmu i obejrzałem ten film ponad sto razy w ostatnich trudnych latach liceum. Nie potrafię wyrazić, jak bardzo kocham ten film. Ukryte paznokcie to pewna żałobna cecha mężczyzny, który stara się być kimś, kim nie jest, aby wypełnić w nim pustkę, której nigdy nie będzie w stanie całkowicie wypełnić. Sholder dostrzegł szansę w standardowym scenariuszu thrillera akcji Jima Koufa (piszącego jako „Bob Hunt”), aby stworzyć egzystencjalny kawałek ciekawy, co to znaczy być człowiekiem. Sholder przekształcił strzelaninę opisaną w scenariuszu jako rozgrywającą się w fabryce obuwia w magazyn manekinów, aby podkreślić tematy filmu ukrywanie w ludzkich przebraniach i związanych z nimi filozoficznych pytaniach o naturę masek, które ludzie noszą w pracy i masek, które noszą w domu lub podczas zabawy. Natychmiast przypomina mi się krótka, jednorazowa sekwencja w Terminator 2 (1991) gdzie płynny terminator ma dziwny moment rozpoznania, gdy kontempluje srebrnego manekina w centrum handlowym; samochodu zderzającego się z wystawą manekina w Cudowna mila (1988); a stamtąd z powrotem do śmierci replikanta Zhory, przebijającego się przez szereg okien wystawowych w Łowca Ostrzy (1982). Porównania do koncepcji „błędu” w Facet w czerni są nieuniknione; scena, w której gliniarzowi skończą się kule strzelające do złego faceta w kuchni, prawie dokładnie podniósł John Woo za jego Ugotowane na twardo (1992). Jest nawet echo w mniej znanej noweli Deana Koontza zatytułowanej „Hardshell” (1974) w jej historii o kosmicznym gliniarzu w ludzkim przebraniu neutralizującym kolejne zagrożenie ze strony obcych, wraz z zaskakująco czułą rozdzielczością.
Fani beletrystyki gatunkowej znajdą niewiarygodną ilość do rozpakowania Ukryte , od śledzenia jego źródeł po podążanie w dół rzeki do wszystkich dopływów, które karmił, pozostając czymś w rodzaju „zagubionego” filmu. Filmografia Sholdera jako całość zasługuje na ogólne przemyślenie. Jest reżyserem klasycznego horroru Sam w ciemności , kłócąc się z Donaldem Pleasance'em i Jackiem Palance'em w opowieści o jednej bardzo złej nocy w szpitalu psychiatrycznym; z kontynuacja Koszmar na Elm St. z podtekstem przepełnionym queerową świadomością i bólem; ogromnych powtórek dla Waltera Hilla Supernowa co zaowocowało notorycznym marnotrawstwem, które wciąż uważam za fascynujące i żywotne; do paskudnego, kultowego filmu o gliniarzu Renegaci z udziałem Kiefera Sutherlanda, Lou Diamond Phillipsa i Jamiego Gertza.
Yellowstone jest w jakiej sieci
Sholder jest niedocenianym reżyserem działań, to prawda, ale biorąc pod uwagę czas i środki, jest także niezwykle empatycznym obserwatorem ludzkich zachowań. Ukryte jest znakomitym obrazem z kumplem z gatunku science fiction, ale nie działałoby bez chwil beztroski, jak wtedy, gdy Gallagher próbuje zjeść tabletkę Alka-Seltzer, zostaje poprawiony, a potem pokazano scenę, w której następuje rozpuszczanie aspiryny w wodzie. Nie bez momentów prawdziwej czułości, jak wtedy, gdy Gallagher utrzymuje kontakt wzrokowy z młodą Juliet przed snem, gdy komunikują się bez słów (ona o jego stracie, on o jego rozpoznaniu) w sposób, który opłaci się w najpiękniejszy sposób w finale. momenty filmu. Sholder poświęca też trochę czasu, by pokazać Beckowi, jak został podwieziony do domu rano po tym, jak został postrzelony, a jego żona czeka na niego w swojej szacie na pierwszym stopniu i obejmuje go, gdy idzie na spacer. Sholder zwraca uwagę, a ponieważ jego oko jest tak bystre, zwracamy większą uwagę na to, jak zły kosmita sygnalizuje swoją obecność, oblizując jego usta w niezwykle celowy sposób.
Stopniowe rozumienie przez Becka tego, co się dzieje, jest absolutnie przekonujące. Jest człowiekiem rozsądku, który zaczyna wierzyć w to, co jest absolutnie niemożliwe. Pod koniec filmu, kiedy Gallagher mu pomaga, Beck przez chwilę pyta, czy można uratować opętanego przyjaciela. To właściwe pytanie, empatyczne pytanie zadane we właściwym czasie. Sholder pozwala nawet odległemu, obcemu Gallagherowi na chwilę, by uklęknąć przed upadłym towarzyszem i przyłożyć czoło do dłoni przyjaciela: tuż przed końcem podpowiedź, że to inny może nie jest tak dziwny emocjonalnie, jak mogłoby się wydawać. Myślę Ukryte do mnie też przemówił — podobnie jak John Carpenter Gwiezdny człowiek (1984) — o neurodywergencji i o tym, jak nasze zewnętrzne wyrażanie emocji może być czasami trudne do przetworzenia przez „normalnych”, ale to nie znaczy, że emocje nie są tak głęboko odczuwane. A ponieważ wszystkie te drobiazgi, ta postać kwitnie, Sholder trzyma pedał wciśnięty w podłogę, a tempo rozwijania fabuły jest nieubłagane… i zapierające dech w piersiach. To rodzaj filmu, jak Steve De Jarnatta Cudowna mila , że nawet ludzie, którzy kochają takie filmy, są zszokowani, że w jakiś sposób przegapili i natychmiast włączyli je jako podstawę swojej diety filmowej. W ten sposób nie różni się od swoich pasożytniczych obcych bohaterów: przenoszenie się z jednego gospodarza na drugiego. To klasyk, który szuka większej liczby odbiorców, a jego włączenie do kolekcji „Horror z lat 80.” The Criterion Channel, miejmy nadzieję, pomoże mu ją znaleźć. Zasługuje na to.
Walter Chaw jest starszym krytykiem filmowym filmfreakcentral.net . Jego książka o filmach Waltera Hilla, ze wstępem Jamesa Ellroya, jest… teraz dostępne w przedsprzedaży . Jego monografia do filmu MIRACLE MILE z 1988 roku jest już dostępny.