„To Leslie”: Andrea Riseborough to słabszy Oscar, któremu Cate Blanchett i Gwyneth Paltrow chcą, żebyś kibicował

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Jeśli zastanawiasz się, czy Andrea Riseborough naprawdę zasługuje na nominację do Oscara Do Lesliego — niezależny dramat, który miał swoją premierę na zeszłorocznym South by Southwest i jest już dostępny wypożyczyć lub kupić w wersji cyfrowej platform — jestem tutaj, aby powiedzieć, że odpowiedź brzmi „tak”. A dowodem jest jedna, prosta, rozdzierająca serce scena, w której Riseborough stawia wszystko na stole.



Bradley Cooper i Lady Gaga występują podczas Oscarów

prawdopodobnie nie słyszałeś Do Lesliego przed tym tygodniem. Film miał cichą, ograniczoną premierę kinową we wrześniu i zarobił mniej niż 30 000 $ na kasa . Jednak w ciągu ostatnich kilku dni gwiazdy z listy A, w tym Gwyneth Paltrow, Kate Winslet, Amy Adams i Cate Blanchett, uznały ten film za jeden z najlepszych filmów roku. w ostatniej chwili o nominację do Oscara dla głównej aktorki i producenta, Andrei Riseborough. Paltrow w szczególności hojnie Do Lesliego z pochwałą w Post na Instagramie , w którym nazwała to „arcydziełem filmu”, dodając, że „Andrea [Riseborough] powinna zdobyć każdą istniejącą nagrodę i wszystkie te, które jeszcze nie zostały wymyślone”.



Niektórym ten nagły wybuch miłości wydał się podejrzany. Ale szczerze? Po obejrzeniu filmu Paltrow ma rację. Do Lesliego jest, jeśli nie arcydziełem, to przejmującym, poruszającym duszę studium postaci, które złamie ci serce, a potem złoży je z powrotem. Wszystko za sprawą naprawdę fenomenalnego występu Riseborough.

Wyreżyserowany przez debiutującego filmowca Michaela Morrisa i napisany przez Ryana Binaco, Do Lesliego występuje w Riseborough jako samotna matka o imieniu Leslie, która wygrywa 190 000 $ na swojej lokalnej loterii w Teksasie, ale ostatecznie traci całą swoją wygraną z powodu alkoholizmu. Po pokazaniu nam jej wygranej, film przenosi sześć lat z życia Leslie do tego, co uważa za dno: eksmisja z mieszkania, niezdolność do płacenia czynszu i zmuszona polegać na swoim 20-letnim synu, który dał jej dach nad jej głową. Jej syn, James (grany przez poważnego Owena Teague'a), mówi jej, że może zostać tak długo, jak chce, o ile nie pije.

Ale Leslie pije. I napoje, i napoje, i napoje. W trakcie filmu otrzymuje drugą szansę od swojego syna, przyjaciół rodziny i życzliwego dobroczyńcy, z których wszyscy oferują jej pomoc pod warunkiem, że przestanie pić. A jednak Leslie nie może się powstrzymać, więc raz po raz jest kopana przez swoich bliskich, taszcząc ze sobą swoją wszechobecną różową walizkę. Po jednej szczególnie złej nocy postanawia wytrzeźwieć. Z pomocą swojego nowego szefa/przyjaciela Sweeneya (granego przez bardzo słodkiego Marca Marona) udaje jej się odstawić alkohol na mniej więcej tydzień. Ale potem ona i Sweeney wdają się w bójkę, a Leslie idzie do baru.



To tutaj Riseborough w końcu pozwala widzom zobaczyć Leslie, całą Leslie, bez żadnych masek, udawania i mechanizmów obronnych. Całkowicie się otwiera, czego rezultatem jest łamiąca serce, godna Oscara wrażliwość. W barze, wciąż całkowicie trzeźwy, Leslie zamawia piwo i shota. Kiedy pyta barmana: „Ile?” to z atmosferą całkowitej porażki. Tymi dwoma słowami Riseborough udaje się powiedzieć nam o Leslie więcej niż przemówienie będące przynętą na Oscara: To jest kobieta, która wierzy, że jest skazana na zawsze na porażkę.

Zdjęcie: Momentum Pictures

Zanim Leslie może pić, przerywa jej młody, przystojny mężczyzna, który ma nadzieję ją poderwać. Wykonuje ruchy, a Leslie mu na to pozwala, ale nadal nie sięga po swojego drinka. Riseborough po mistrzowsku pozwala na napięcie między nią a tym szklanym uchwytem, ​​prawie tak, jakby to był inny aktor na scenie. W pewnym momencie fizycznie odwraca się od niego, pytając mężczyznę, co on w niej widzi. „Widziałeś we mnie coś wyjątkowego?” – pyta Leslie. – A może właśnie zobaczyłeś pewną rzecz?



Mężczyzna proponuje, że powie Leslie, że jest piękna, jeśli tego właśnie chce. Ale nie tego chce Leslie. Zamiast tego prosi mężczyznę o coś znacznie bardziej miażdżącego: „Powiedz mi, że jestem dobry” — mówi Riseborough, jej oczy błyszczą, a usta lekko drżą. „Powiedz mi, że nie jestem kupą gówna”.

Riseborough pozwala jednej łzie spaść, gdy mężczyzna zapewnia, że ​​nie, nie jest kupą gówna i tak, jest dobra. Nie zna tego mężczyzny od Adama, ale właśnie to musiała usłyszeć. To właśnie musiała sobie powiedzieć. Leslie zostawia nietknięte piwo w barze i wraca do domu, do Sweeneya. Klip z tej niesamowitej sceny możecie obejrzeć poniżej.

Uff. Jeśli możesz obejrzeć tę scenę i powiedzieć mi, że Riseborough nie zasługuje tylko na nominację do Oscara, to z przykrością informuję, że nie masz gustu. Niestety, wczoraj zakończyło się głosowanie nominacyjne dla członków Akademii, więc ta prośba ode mnie i Paltrow może być spóźniona. Z tylko pięcioma dostępnymi miejscami i listą bardziej znanych, prawdopodobnych pretendentów – Cate Blanchette Michelle Yeoh, Viola Davis, Margot Robbie, Michelle Williams, żeby wymienić tylko kilka – może to być strzał w dziesiątkę, aby umieścić tam nazwisko Riseborough. .

Ale to nie jest niemożliwe. Risborough otrzymał nominację do nagrody Independent Spirit Awards w kategorii Best Lead Performance, która zostanie przyznana w marcu. Gwyneth może jeszcze spełnić swoje życzenie. A tymczasem wydaj 7 USD, które kosztuje wynajem Do Lesliego na cyfrowym. To na pewno nie jest kupa gówna.