Woodstock '99, mem festiwali muzycznych „jak to się zaczęło, jak leci”, powraca ponownie, tym razem dla Netflix, z trzyodcinkowym dokumentem Wrak pociągu: Woodstock '99 . To, co zaczęło się jako ambitna próba ponownego przyjrzenia się (i spieniężenia) atmosfery pokoju i miłości festiwalu OG 1969, przekształciło się w bagno niedoborów dostaw, logistycznego zamieszania, zamieszek, przemocy seksualnej i powszechnych zniszczeń mienia. I tak, wystąpiło ponad 90 artystów.
Wrak pociągu: WOODSTOCK '99 : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Strzał otwierający: Poniedziałek, 26 lipca 1999 r., ziarnisty VHS wystrzelił przez okno samochodu podczas przeglądu wraku Woodstock '99. „Dobry Boże”, mówi mężczyzna. „Czy to Bośnia?” pyta inny, zatrzymując się na kadłubie spalonego samochodu.
Istota: Plan był prosty. Przekształć rozległy asfalt wycofanej z eksploatacji bazy sił powietrznych w miejsce festiwalu, które może pomieścić 400 000 posiadaczy biletów, którzy mogą również obozować na miejscu. Zarezerwuj kilka występów w rytm dziesięciu lub jedenastu występów na dwóch głównych scenach imprezy w ciągu trzech dni muzyki. Zaproś MTV, które w 1999 roku wciąż było ważnym głosem młodzieży, muzyki i kultury. A następnie sprzedaj całość jako pakiet pay-per-view. Michael Lang, współzałożyciel Woodstock Music and Art Fair w 1969 roku, współpracował z promotorem koncertów Johnem Scherem, aby ożywić festiwal i przekazać kontrkulturowe wibracje, pokój, miłość i muzykę pokoleniu dzieciaków, które miotają się z powodu przemocy z użyciem broni, takiej jak ta z Columbine Masakra, która miała miejsce w kwietniu 1999 roku. Taki był cel, mówi Lang w Wrak pociągu: Woodstock '99 . Ale kluczem był zysk, coś, czego Scher nie widział w 1994 r., kiedy pierwsze odrodzenie Woodstock zostało opanowane przez błoto i rozbijających bramy. A według byłych pracowników, z którymi przeprowadzono wywiady Wrak pociągu , pogoń za zyskiem oznaczała pójście na skróty i outsourcing kluczowych elementów zaopatrzenia. Wiesz, jak woda.
„Jak do cholery się to wydarzyło?”, pierwszy z tego trzyczęściowego filmu dokumentalnego, przeskakuje między wywiadami z Langiem, Scherem i Joe Griffo, byłym burmistrzem Rzymu w stanie Nowy Jork, którzy przysięgają, że mieli dobre intencje . Ale wszystkie te wibracje pokoju i miłości – i kolorowe obrazy rozpryskiwane na nieprzeniknionych murach oporowych miejsca koncertu – szybko zostały źle zrozumiane. Brzydkie apele podczas piątkowego popołudnia Sheryl Crow zwróciły uwagę organizatorów na „element w tłumie, który był tutaj po coś więcej niż tylko świetną muzykę”, a do piątkowego wieczoru narzekania na wygórowane ceny wody wzrosły do wściekłego tonu. (Jak podkreślają uczestnicy Woodstock '99, którzy pojawiają się we współczesnych wywiadach, ochrona festiwalu skonfiskowała również przywiezionych ze sobą fanów wody.) Już pierwszego dnia Woodstock euforia opadała we wściekłość, gdy logistyka się załamała, a wskaźnik upałów wzrósł.
Jeśli szukali worków na wodę, to nie przeszukiwali skarpetek czy pasków w poszukiwaniu marihuany i grzybów, bo jak wskazują zarówno organizatorzy, jak i uczestnicy Wrak pociągu , wszyscy na Woodstock '99 byli „wysocy jak jaja”. W piątek wieczorem na scenie pojawił się Korn i numetalowy strój, jadący na haju agresywnym Podążaj za liderem single, takie jak „Got the Life” i „Freak on a Leash”, wydawały się być podpalonym lontem wybuchowej bomby zegarowej. „Tłum wpadł w balistykę”, mówi były ochroniarz Woodstock, a w wyniku wiru pogo i tłumu setek tysięcy fanów, każdy mógł zrobić wszystko, aby nie upaść i nie zostać stratowanym. Dla wszystkich – ochrony festiwalu, samych koncertowiczów, prezenterki MTV Anandy Lewis – było jasne, że promotorzy i planiści Woodstock ‘99 nie byli przygotowani na taki poziom intensywności, a był to dopiero pierwszy dzień.
Co pokazuje, o czym ci przypomni? W 2021 roku zadebiutowała seria antologii HBO Music Box Woodstock ‘99: Pokój, Miłość i Wściekłość , który obejmuje ten sam teren co Wrak pociągu zawiera także wywiady z promotorami, pracownikami MTV i zwykłymi fanami, którzy byli świadkami festiwalu na własne oczy. Ale Woodstock '99 to nie jedyna katastrofa, która otrzymała podwójne leczenie doktora. Podczas gdy funkcje Netflix Fyre: Największa impreza, która nigdy się nie wydarzyła , będąc kroniką najbardziej współczesnego przykładu festiwalowego fiaska, do akcji wkracza również Hulu POŻAR OSZUSTWA .
Nasze ujęcie: Przy tak wielu dokumentalnych materiałach, które zostały zastosowane do konkretnej partii szaleństwa, jaką stał się Woodstock '99, festiwal muzyczny stał się rodzajem meta-antropologicznego probierza dla dominujących sił kultury pod koniec ubiegłego wieku. Przed chwiejącą się wieżą głośnikową, która rozbrzmiewa Limp Bizkit, Tyler Durden, Bill Clinton, Kenny z Park Południowy , a Taco Bell Chihuahua tańczy i wibruje wokół szalejącego ogniska, życząc ponurej śmierci na Y2K. Ale czy tak się naprawdę stało? Czy Woodstock ‘99, pomimo wszystkich swoich wad i zniszczeń, był naprawdę sublimacją gnijącego rdzenia całego pokolenia? Wrak pociągu: Woodstock '99 , tak jak Woodstock ‘99: Pokój, Miłość i Wściekłość przed nim, wydaje się, że chętniej wytyka szaleństwo – niedobory, upał, męską toksyczność, wandalizm – ale potem kontynuuje tylko szkicami przyczynowymi. W Wrak pociągu , dziennikarz podkreśla Klub walki oraz amerykanski placek jako niszczycielskie riffy z lat dziewięćdziesiątych na temat przemocy i seksualności z wyłącznie męskiego punktu widzenia. Ale potem dokument wraca do pracowników Woodstock, którzy kładą duży nacisk na wynikające z festiwalu cięcia kosztów, ignorancję na temat rezerwacji głównie męskich występów i podstawowe problemy związane z nieprzygotowaniem. W porządku, jeśli Wrak pociągu chce tylko kronikę horroru. Jakieś złe gówno zdecydowanie wyskoczyło. Ale odpowiedzi na większe pytania dotyczące sił działających w kulturze amerykańskiej w latach dziewięćdziesiątych niekoniecznie można znaleźć w płomieniach drugiego odrodzenia Woodstock.
czy youtube tv ma hbo?
Płeć i skóra: Wrak pociągu Podkreśla, że wędrujące ekipy kamer w kanale pay-per-view na Woodstocku z 1999 r. zachęcały do dzikiego zachowania. („Celem było szalone nagranie” – mówi Aaron Sadovsky, producent PPV.) Ale zatrudnienie tutaj w formie supercut, polegającej na tak wielu przypadkach nagości i opryskiwania ciała – reprezentowana jest płeć męska i żeńska, ale głównie żeńska – wydaje się wyzyskiwać.
Pożegnalny strzał: „Woodstock ‘99 dzień pierwszy!” komentator estradowy krzyczy, gdy anteny grają wśród zebranych tysięcy. „Pow!” A potem pojawia się klip ze Stephenem Baldwinem. Baldwin, który nosi koszulkę z logo niedawno wybitej kropki i musiał być na Woodstocku, by promować swój film z 1999 roku Potwór seksu , w którym zagrał toksycznego męskiego yuppie, przemówił do tłumu. „Myślę, że musimy zobaczyć o wiele więcej!”
Śpiąca gwiazda: Pójdziemy tutaj z Tomem i Keithem. Ta dwójka miała po 16 lat, kiedy uczestniczyli w Woodstock '99, i zachowują pewien beztroski urok w swoich dzisiejszych rozmowach kwalifikacyjnych. Chcieli tylko wdrapać się do pierwszego rzędu na zestaw Korna. Nie z powodu jakiejś wrzącej chęci podsycania przemocy w mosh pit, ale dlatego, że pierwotne nuty otwierające „Blind” przywoływały ich. Daj im spokój. To był ich pierwszy koncert w historii.
Większość linii Pilot-y: W umyśle frontmana Jonathana Davisa kłębiący się tłum, który zgromadził się na planie Korna, sprawił, że atmosfera stała się elektryczna, bez względu na to, co zapowiadała na nadchodzące dni. „Nie ma narkotyków, nie ma nic na tej planecie, co mogłoby dać ci to pieprzone uczucie, że masz taki tłum w dłoni”.
Czy będziesz streamować, czy pominąć filmy dokumentalne o Woodstock? #TrainwreckWoodstock99 na @netflix ? #siosi
zielony i biały wąż
Nasze wezwanie: PRZESYŁAJCIE TO. Ciekawie jest wrócić do roku 1999, przyjrzeć się trzeszczącemu materiałowi VHS i powiedzieć „Co to wszystko znaczyło?”, zwłaszcza w kontekście następnej dekady. Wrak pociągu: Woodstock '99 nie zagłębia się w te większe pytania. Ale oferuje elementarz i jego udział w spostrzeżeniach.
Johnny Loftus jest niezależnym pisarzem i redaktorem mieszkającym na wolności w Chicagoland. Jego prace pojawiły się w The Village Voice, All Music Guide, Pitchfork Media i Nicki Swift. Śledź go na Twitterze: @glennganges