Podnieś swój alehorn i miecz dla potężnego Roberta Eggersa, prawdziwego wizjonera, ponieważ jest sternikiem Północny (teraz włączony Najlepsze wideo ), Latarnia oraz Czarownica (lub VVitch jeśli łaska), najbardziej niesamowitym celuloidowym triumwiratem. Jego najnowsza saga o zemście wikingów, obiecująca wystarczająco dużo barbarzyństwa i dbałości o autentyczne drobiazgi z epoki, by wzbudzić podziw dla jednego z obwisłych szczęk. Alexander Skarsgard i jego bezlitosne mięśnie czworoboczne zajmują centralne miejsce jako berserker, który chce zaspokoić swoje pragnienie zemsty, a jego podróż umożliwia mu kontakt z innymi średniowiecznymi wariatami granymi przez Nicole Kidman, Anya Taylor-Joy, Ethan Hawke, Willem Dafoe i zwabiony z powrotem do filmu przez siły z pewnością przekraczające nasze możliwości, suwerenną boginię Bjork. Mam wrażenie, że jak się nie ogląda Północny jeden ryzykuje rzeź za swoją wielką słabość, więc zaczynamy.
CZŁOWIEK PÓŁNOCNY : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Istota: Północny otwiera się jak każdy film, ze złowrogą modlitwą do wulkanu. Jest rok 895, czas najwyraźniej pozbawiony racjonalnego myślenia. Odyn sprowadził króla Aurvandilla War-Ravena (Hawke) do domu z bitwy do swojej żony królowej Gudrun (Kidman) i syna Amletha (Oscar Novak). Aurvandill przytula swojego chłopca do żywego gówna; jest to świat mężczyzny mężczyzny mężczyzny mężczyzny mężczyzny. Jego bohaterowie pozują w blasku ognia, jakby żyli na starożytnych obrazach. Przygląda się swojej grabieży. W pobliżu uroczyście paradują przykute niewolnice. Gudrun sugeruje, aby udali się do sypialni, ale nie ma na to czasu – Aurvandill ma ranę na tułowiu, która prawie sprawiła, że stał się pasztetem dla sępów. Czas zainicjować jego następcę Drzewa Królów, co wymaga od niego przyprowadzenia Amletha do Heimira Głupca, a także Mistycznego Handlarza Skandynawskich Psychedelików, który sprawi, że będą szczekać i wyć i biegać na czworakach jak wilki i chłeptać narkotyki, bekanie, pierdnięcie i lewitacja przed surrealistycznymi wizjami i przyrzeczenie zemsty, gdy ojcowie giną w chwale w bitwie, a teraz Amleth jest mężczyzną.
Amleth ledwo osiągnął pełnoletność, gdy Aurvandill został zdradzony przez własnego brata. Chłopak patrzy, jak Fjolnir (Claes Bang) popełnia królobójstwo i wysyła swoich ludzi, by popełnili nepotobójstwo, ale kiedy Amleth ucieka, przysięga popełnić szczodrość, ponieważ nie składa się ukamienowanej przysięgi łubinowej bez pełnego poświęcenia się temu. LATA PÓŹNIEJ. Amleth jest teraz grany przez Skarsgarda i zastawił pułapki na pobożność. Tym lepiej, aby pomóc osiągnąć zadumę przy kominku w chwale bitwy, a potem bez strachu wpaść w nią, wkładając siekierę w pomniejszych ludzi, aż ich krew spłynie po wyrzeźbionych naramiennych, łokciowych i brzusznych, a jedna czerwona kropla po policzku jak łza. To życie. Odwiedza Świątynię Bjork, a ona przypomina mu o jego przysięgi, a potem wysiada z niego KRUK i PATRZ mu w OKO. Rezygnuje z występu wikinga, obcina włosy i piętnuje się jak niewolnik i podaje się za takiego na łodzi płynącej do owczarni Fjolnira na Islandii. Fjolnir nie jest już królem, ale to nie znaczy, że zasługuje na to, by nadal mieć głowę przyczepioną do ciała. To tylko logika.
Po wzburzonych morzach żeglują handlarze niewolników, a Amleth spotyka współwięźniarkę Olgę z Brzozowego Lasu (Taylor-Joy), która wypowiada zaklęcia w obcych językach. Opowiada swoją historię i robią to, co wszyscy robią na pierwszych randkach w komediach romantycznych, przysięgają sobie nawzajem pomagać zabijać ludzi. Potrafi łamać kości mężczyznom, mówi, „ale mam spryt, by złamać im umysły”. To jest miłość, jeśli kiedykolwiek ją widziałem. Są asymilowani w szeregach zniewolonych Fjolnira. Amleth podnosi wzrok i widzi swoją matkę wyganiającą kruki przez okno. Ona jest teraz żoną Fjolnira i mają młodego syna, a on ma innego syna z poprzedniego związku, który jest smutnym, żałosnym słabeuszem. Los szarpie w Amleth: podąża za lisem, aby dostać się do wiedźmy, konsultuje się z wiedźmą, aby zdobyć linę, używa liny, aby dostać się do zombie, pokonuje zombie, aby zdobyć miecz, użyć miecza, aby się zemścić, który wiercił się, kołysał i łaskotał w nim – ale do jakiego celu?
Jakie filmy będą Ci przypominać?: Północny jest trochę Zielony rycerz Mela Gibsona . Przypomina Apokalipto , Pasja Chrystusa oraz Waleczne serce w jego makabrycznym, starym świecie upuszczania krwi i dzieli się pokrewieństwem z takimi jak Gladiator oraz 300 .
Wydajność warta obejrzenia: Kidman wywołuje burzę w kluczowej scenie, która otwiera tę fabułę na oścież i udowadnia, że zdrowy rozsądek to ziarno, którego nie można kupić na tym świecie.
Pamiętny dialog: Jestem prawie pewien, że mantra Amletha: „Pomszczę cię Ojcze, uratuję cię Matko, zabiję cię Fjolnir” brzmi: „Nazywam się Inigo Montoya. Zabiłeś mojego ojca. Przygotuj się na śmierć” dla nowego pokolenia.
Czuję również ból Fjolnira, gdy oświadcza: „To nie jest dzieło mojego boga. To naprawdę czary!” ponieważ mówię dokładnie to samo, gdy Detroit Lions przegrywają.
Płeć i skóra: Niewyraźnie mroczna frontalna nagość w świetle ognia i lawy; odsłonięte zadnie, gdy Amleth i Olga kochają się w leśnym poszyciu w promieniu księżycowego światła, z pewnością gadając o zabijaniu wrogów i tak dalej.
Nasze ujęcie: Północny jest szaleństwem dostarczonym z martwą szczerością, a ty albo przewrócisz oczami i zostaniesz odepchnięty, albo wskoczysz na oślep w płonące szaleństwo i rozkoszujesz się nim. Ta ostatnia reakcja jest znacznie bardziej kusząca dla tych z nas, którzy znają wciągający, nieprzepraszająco dziwny, niepokojący styl wizualny Eggersa, pełen długich, wirtuozowskich ujęć; jego okultystyczno-duchowe koszmary; i jego nacisk na autentyczność, która graniczy z obsesją i skłania nas do znalezienia anachronizmu. Ta opowieść o Wikingach – napisana wspólnie przez Eggersa i islandzkiego poetę-artystę Sjona, wywodząca się z legendy spisanej przez Saxo Grammaticus, która zainspirowała Szekspira. Mała wioska – jest jedna cholera po drugiej, krążąc wśród scen groteskowej przemocy, szeptanych deklaracji i pogańskich rytuałów, począwszy od napalonych tańców zalotów po ofiary z ludzi, bo w tej kulturze wprowadzanie ludzi na ten świat jest równie maniakalnie zabawne, jak wyciąganie ich z niego .
Mamy tu więc obraz zemsty wzbogacony o rzeczy, które poszerzają oczy: surrealistyczną ikonografię, liturgiczne deliria, wróżbiarkę Bjork, starą, wysuszoną, odciętą głowę, której niezwykle charakterystyczna struktura kości jest wyraźnie taka, jak Willem Dafoe – rzeczy, których wcześniej nie widzieliśmy. A to doświadczenie jest rzadkością, czymś, co warto cenić. Eggers patrzy na niewystarczająco udręczoną moralność tego dziwnego świata nieosądzającym okiem; to egzystencja typu „zabij lub bądź zniewolona”, rządzona przez najbardziej nikczemnie toksyczną męskość, typ, który inspiruje mężczyznę do wypowiedzenia „ZMIENIĘ SIĘ GRADEM ŻELAZA I STALI, gdy planuje torturować tych, którzy popełnili najpoważniejszą zdradę przeciwko niemu”.
Dyskomfort może równie dobrze być intencją Eggersa, niezależnie od tego, czy jest to wypaczona radość, do której nie chcemy przyznać, że czujemy, gdy Amleth, wychowany w okrutnej dominacji słabszych od niego, zadaje przemoc swoim wrogom; lub poczucie winy, którego doświadczamy, gdy zdajemy sobie sprawę, jak nieprzyjemnie byłoby oglądać film o Wikingu uczącym się nadstawiania drugiego policzka. W końcu nie jest to społeczeństwo chrześcijańskie – „Ich bóg jest trupem przybitym do drzewa!” deklaruje wiking znany jako Finnr The Nose-Stub, ponieważ jego trąbka została odcięta i pozostawiona dla wiewiórek. Północny jest być może stwierdzeniem o szaleństwie zemsty, a nawet o samym losie, ponieważ ludność ok. 1910r. 1000 AD prawdopodobnie nie mógł zgłębić koncepcji wolnej woli. Bardziej wyostrzonym celem Eggersa może być po prostu nieustępliwe i bezlitosne trzymanie się tego światopoglądu, tak obłąkanego, dziwnego i fascynującego dla naszych współczesnych oczu.
Czy będziesz streamować, czy pominiesz szaloną sagę o wikingach? #Człowiek Północy na VOD? #SIOSI
— h-townhome (@decydent) 16 maja 2022
Nasze wezwanie: PRZESYŁAJCIE TO. Północny łączy epicką bitwę z chimeryczną wizją reżysera, który jest jednym z najlepszych w dzisiejszej grze. To dziwne i cudowne.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .