Streamuj lub pomiń: „School Tales The Series” na Netflix, tajski horror, który opowiada krwawe opowieści w różnych szkołach

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Opowieści szkolne Seria to antologiczna seria horrorów oparta na popularnym komiksie; różni reżyserzy opowiadają przerażające historie o krwi i terrorze w różnych szkołach w Tajlandii. Pomyśl o dzieciach w mundurach, ludziach wiszących przy szafkach i przynajmniej jednym dzieciaku, który jest ostracyzowany za to, że jest choć trochę dziwny.



SZKOLNE OPOWIEŚCI Z SERII : TRANSMISJI CZY POMINIĘĆ?

Strzał otwierający: Nastolatek stojący na dziedzińcu szkoły. „Ktoś kiedyś powiedział, że życie jest jak wskazówki zegara”, mówi głos. „Zawsze wracają w to samo miejsce, powtarzając w kółko te same ruchy”.



Istota: Pierwszy odcinek, „7 rano”, dotyczy klasy, w której uczniowie uważają, że jest przeklęta. Legenda głosi: Na tablicy codziennie rano o 7 rano wypisywana jest książka na daną klasę. Jeśli ktoś nie ma książki, gdy lekcja zaczyna się o 8 rano, „duchy”, które nawiedzają klasę, zabiją tę osobę. Ta osoba zostanie również wymazana z pamięci wszystkich. Widzimy to, gdy student o imieniu Wittaya (Ratchanon Aungsiriswat) zapomina o książce i płaci cenę. Nadal jest na liście klasowej, ale nikt nie wie, kim jest następnego dnia.

Z jakiegoś powodu uczeń o imieniu Q (Kay Lertsittichai) został poproszony o bycie w pokoju o 7, aby zrobić zdjęcie tablicy i umieścić je w łańcuchu tekstowym klasy. Ale Q jest zmęczony tym, że jest pod kontrolą reszty uczniów, żądając, aby zgłosił się do nich o 7, aby mogli zaplanować, co przywieźć. Szczególnie nieprzyjemnymi kolegami z klasy są Vaan (Chanwut Kwanmongkolcharden) i Not (Nutchapan Paramacharoenroj). Jedynym, który go broni, jest Tan (Panisara Rikulsurakan).

Q jest również nawiedzany przez ducha (Pemika Ratsameechawalit), ale z jakiegoś powodu go nie zabija. Im większą presję odczuwa ze strony kolegów z klasy, tym mniej jest skłonny im pomagać. Dochodzi do tego, gdy student o imieniu Auan (Wichai Saefant) oskarża innych o kradzież jego książki do matematyki.



amerykańskie nagrody muzyczne na żywo
Zdjęcie: JUKRIN KONGDON/NETFLIX

Jakie programy będą Ci przypominać? Myśleć Amerykańskie opowieści grozy , ale z historiami, które rozgrywają się w różnych szkołach.

Nasze ujęcie: Antologie horrorów mogą opowiadać dość przerażające historie, nawet jeśli filmowcy mają tylko czas na opowiedzenie tych historii. Ale zazwyczaj cierpią z powodu braku szczegółów. To właśnie widzieliśmy z Opowieści szkolne Seria, i ten brak szczegółów wystarczył, by utrudnić nam opowiadanie historii.



Odcinek „7 rano” tak naprawdę nie wyjaśnia zbyt wiele. Wiemy, że Q jest synem skorumpowanego polityka, ale nie jesteśmy pewni, dlaczego został wyznaczony jako osoba, która przeczyta tablicę o 7 rano i wyśle ​​ją do reszty klasy. Nie mamy pojęcia, dlaczego nawiedza go duch. I nie mamy też pojęcia, dlaczego Tan jest jedynym, który go broni. Czy ona go lubi? Czy ona go wykorzystuje?

Więc jeśli w historii brakuje szczegółów, powinny być dobre przerażenia. Przerażenia w pierwszym odcinku są w najlepszym razie łagodne, krępowane przez coś, co wydaje się być ograniczonym budżetem. Chcielibyśmy powiedzieć, że odcinek dał wgląd w ludzką kondycję, ale nie jest to coś, co możemy powiedzieć z całą pewnością, ponieważ cokolwiek reżyser wiadomości James Thanadol próbował przekazać, zostało utracone, gdy szczegóły zostały wycięte z historii.

Płeć i skóra: Nic.

Pożegnalny strzał: Słyszymy reportaż o zabójstwach w tej klasie, ujawniający, co mogło się wydarzyć.

Śpiąca gwiazda: Nic.

Większość linii pilotowych: – Pieprzysz go? Nie pyta Tana o Q. Ciekawe, że słowo „kurwa” jest używane w innym miejscu odcinka, ale nie w odniesieniu do rzeczywistego seksu.

Nasze wezwanie: POMIŃ TO. Opowieści szkolne Seria potrzebuje lepszych historii, aby usprawiedliwić brak obaw, lub lepszych obaw, aby usprawiedliwić brak historii.

film o zamieszkach w więzieniu attica

Joel Keller ( @Joelkeller ) pisze o jedzeniu, rozrywce, rodzicielstwie i technologii, ale się nie oszukuje: jest ćpunem telewizyjnym. Jego teksty ukazały się w New York Times, Slate, Salon, RollingStone.com , vanityfair.com , Fast Company i gdzie indziej.