Kiedy masz do czynienia z toksycznymi ludźmi w swoim życiu – lub udało ci się oddzielić od nich, aby poprawić swoje życie – czy chcesz zobaczyć ich w telewizji? Może jeden lub dwa; w końcu musi istnieć jakieś napięcie i konflikt, od którego główny bohater się odbije. Ale co gdyby każdy postać w serialu jest w jakimś stopniu toksyczna? Czy uważasz, że to przyjemne wrażenia wizualne? Nowy dramat na Hulu rzuca widzom wyzwanie.
MÓW MI KŁAMSTWA : TRANSMISJI CZY POMINIĘĆ?
Strzał otwierający: Zbliżenie oka młodej kobiety. Gdy odwracamy się, widzimy, że jest w łóżku z mężczyzną. Mężczyzna budzi się i oboje kochają się.
Istota: Jest rok 2015, a Lucy Albright (Grace Van Patten) marzy o namiętnym seksie, jaki uprawiała ze swoim byłym chłopakiem Stephenem DeMarco (Jackson White), nawet będąc w łóżku ze swoim obecnym kochankiem. Wyjeżdża na przyjęcie zaręczynowe dla swojej przyjaciółki Bree (Catherine Missal) i nie może się doczekać spotkania tam ze Stephenem, cztery lata po ich zerwaniu. Jej koleżanka Pippa (Sonia Mena) mówi jej, żeby się nie kręciła, a ich drugi kumpel z college'u, Wrigley (Spencer House) przybywa na lunch zagotowany.
Ale kiedy spogląda na Stephena, cofamy się o 8 lat, kiedy Lucy zrywa ze swoim chłopakiem z liceum na dzień przed wyjazdem do Baird College. Wydaje się, że robi to bez większych emocji, a jej mama CJ (Jessica Capshaw) jest zszokowana. Ale od śmierci ojca Lucy ich związek był bardzo napięty; za jego śmierć obwinia matkę, choć nie chce rozmawiać o tym, dlaczego. Spotyka Pippę, Bree i jej współlokatorkę Macie (Lily McInerny) i cała czwórka od razu się dogaduje.
Pippa już spotyka się z Wrigley — poznali się, kiedy odwiedziła kampus na początku tego roku — więc cała czwórka udaje się do jego bractwa na przyjęcie powitalne. Jedna z tamtejszych dziewczyn jest zniesmaczona, że zaprosili wszystkie dziewczęta na pierwszym roku i mówi Lucy, że jest tam, aby zobaczyć, co robi jej były. Wtedy poznaje Stephena, a on nazywa swoją markę uroku DGAF „bardzo polaryzującą”. W ciągu najbliższych kilku dni proponuje, żeby wyszli na legalną randkę, a ona jest absolutnie zaintrygowana.
Ale prawdziwym momentem więzi między nimi jest tragedia, a on pomaga Lucy przetrwać pierwszą noc po tej tragedii. Lucy niewiele wie, że Stephen zajmuje się innymi sprawami, kiedy nie ma go w pobliżu.
Jakie programy będą Ci przypominać? Mów mi kłamstwa ma papkowaty charakter Dość mali kłamcy; Showrunner Meaghan Oppenheimer użyła podobnego tonu w swoich innych serialach, Królowa Ameryki .
Nasze ujęcie: Mów mi kłamstwa, oparty na powieści Caroli Lovering, jest szalenie odpychający, głównie dlatego, że osobowości każdej postaci z serialu są toksyczne. Przypuszczalnie starzy przyjaciele zachowują się wobec siebie jak zwykli palanty, wydaje się, że nie ma między nimi żadnego ciepła ani empatii, a wszyscy wydają się być dla siebie. Patrzymy na początek tego, co miało być bardzo burzliwym ośmioletnim związkiem między Lucy i Stephenem i nie możemy mniej dbać o to, czy zobaczymy ich dwoje razem, czy nie.
Wszystko byłoby dobrze i dobrze, gdyby idea serialu była bardziej zamknięta. Jednak założenie jest takie, że zamierzamy zbadać zakres tej relacji, od momentu ich spotkania do momentu, gdy zobaczą się na przyjęciu zaręczynowym i nie tylko. Istnieje wiele możliwości przeskakiwania w czasie, gdzie widzimy więcej przykładów tego, jak źli są dla siebie Lucy i Stephen, podczas gdy mają ekscytującą chemię seksualną, która utrzymuje ich na swoich orbitach.
Ale pod koniec pierwszego odcinka widzimy, że Stephen jest kutasem, którego bezwstydnie przedstawia, jak podczas swojego pierwszego spotkania z Lucy; w końcu wyznaje swoją miłość swojej byłej Dianie (Alicia Crowder) niedługo po tym, jak był bliski wejścia w spodnie Lucy po ich wspólnej nocy. Więc powinniśmy iść na tę przejażdżkę z nimi dwojgiem, prawdopodobnie zrywając i spotykając się wiele razy i będąc całkowicie dla siebie nawzajem źli. Nie możesz się doczekać?
Nie pomaga to, że postacie drugoplanowe, takie jak pijany Wrigley, jego młodszy brat Drew (Benjamin Wadsworth), sarkastyczna Pippa i pruderyjna Bree, mają własne historie i prawdopodobnie również będą problematyczne. Po prostu wydaje się, że cała seria pełna toksycznych, niemal narcystycznych postaci, które się nie mordują. Nie chcemy spędzać naszego cennego czasu na ziemi z takimi ludźmi w prawdziwym życiu, nie mówiąc już o wypełnianiu obsady dramatu młodych dorosłych.
Płeć i skóra: W pierwszym odcinku są sceny seksu, ale nie ma dużo nagości.
Pożegnalny strzał: W spowolnionej wersji sztuki „Uzależnieni od miłości” widzimy przerywniki ze spotkania Stephena i Lucy z 2007 roku na randkę oraz Stephena i Lucy z 2015 roku, którzy patrzą na przyjęcie zaręczynowe.
Śpiąca gwiazda: Jeśli ktoś dobrze uosabia toksyczność swojej postaci, to Sonia Mena jako Pippa. W rzeczywistości wszystkie występy aktorskie w serialu są dobre i prawie sprawiają, że postacie można oglądać pomimo ich nagannej natury.
Większość linii Pilot-y: „Jestem teraz na studiach; Nie muszę już nikomu imponować – mówi Lucy do mamy. Uh, czeka ją piekielna niespodzianka, prawda?
Nasze wezwanie: POMIŃ TO. Podczas gdy Mów mi kłamstwa to dobrze zagrany serial, w którym wszyscy bohaterowie są okropnymi ludźmi, z którymi nie mamy ochoty spędzać czasu, zwłaszcza dwojgiem ludzi, których związek prawdopodobnie będzie się rozpadał w ciągu sezonu.
Joel Keller ( @Joelkeller ) pisze o jedzeniu, rozrywce, rodzicielstwie i technologii, ale się nie oszukuje: jest ćpunem telewizyjnym. Jego teksty ukazały się w New York Times, Slate, Salon, RollingStone.com , VanityFair.com , Fast Company i gdzie indziej.