W tym tygodniu na ŁODZI ( Oparte na prawdziwej historii ) Teatr jest Bez limitu (teraz na Netflix), francuski dramat „inspirowany” życiem Audrey Mestre, bijącej rekordy freedivera, która – cóż, wydarzenia z jej życia są szeroko znane, ale nie że powszechnie znane, więc zachowamy to dla filmu. Co musisz wiedzieć, wchodząc w to: freediverzy rywalizują, aby zobaczyć, kto może wstrzymać oddech i zejść najgłębiej do oceanu. Żadnego sprzętu do nurkowania, tylko płuca. W szczególności nurkowanie bez limitów polega na tym, że nurek trzyma się obciążonych sań przymocowanych do liny i zanurza się na określoną głębokość – znacznie powyżej 500 stóp, jeśli chcesz pobić rekord – a następnie używa zbiornika napędowego, aby odrzucić je z powrotem na powierzchnia. Wywiera to dużą presję na twoje zdolności fizyczne i umysłowe i tworzy dość intrygujący dramat, o czym uczymy się w tym filmie.
BEZ LIMITU : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Istota: Roxana (Camille Rowe) nauczyła się nurkować na wolności od swojego dziadka. Kiedy ją spotykamy, jest nastolatką; nurkuje pod powierzchnię; hej, spójrz, żółw morski; i nagle staje się dorosła. Siedzi w sali wykładowej, słuchając swojego prof bloviate w niedramatycznych tonach o stworzeniach żyjących w najgłębszych, najciemniejszych głębinach oceanu, gdzie ciśnienie jest tak duże, że zmiażdży płuca i natychmiast umrzesz, to nasz czas na dzisiaj życzę miłego tygodnia! Roxana szpieguje ulotkę na kurs freedivingu prowadzony przez rekordzistę, nurka Pascala Gauthier (Sofiane Zermani), kłóci się z matką (Roxana opuszcza terapię) i ciężarówkami na plażę na kurs.
Spotyka jednego z instruktorów, Toma (Cesar Domboy), który jest miłym facetem i jest między nimi iskierka. Na łodzi Pascal robi wejście bez koszuli – nie brak tam pewności siebie, na każdym froncie. Tom zaprasza Roxanę na kolację z Pascalem i załogą, a Pascal siada przy stole i wierci w niej dziury swoim spojrzeniem i wydziela z siebie niesamowitą atmosferę, która sprawia, że zaczynasz się zastanawiać, czy nie powinniśmy muskać jego majtek i znaleźć najbliższego rekina szał. Ona idzie do damskiej toalety, a on wchodzi za nią i hej, a teraz, co powiesz na to, kilka minut później, kobieta, do której przyszedł na imprezę z burzami w złości.
Pascal zaprasza Roxanę, aby przyjechała z drużyną na następną wycieczkę, i pozostawia to swojemu siwowłosemu trenerowi Stephane (Laurent Fernandez), aby powiedział jej, że Pascal trenuje dziś do rekordowego nurkowania na 172 metrach. Nic takiego! Ściąga go, ale tragedia uderza jednego z jego nurków bezpieczeństwa, nie wynurza się. Wyciągają faceta i Roxane wykonuje resuscytację krążeniowo-oddechową, ale jest już za późno. Co oznacza, że w zespole jest praca, a Roxana jest w pracy, pomimo jej braku doświadczenia. Widzisz, pojechała nurkować z Pascalem, a on wie, że jest utalentowana – potrafi wstrzymać oddech i zachować spokój i rozumie ekonomię ruchu niezbędną do bycia świetnym freediverem.
Roxana niedługo rzuci studia i wyrusza w trasę po Europie z Pascalem na zawody, najpierw jako członek zespołu, a potem sama rywalizuje. Pascal wydaje się trochę zazdrosny, a potem jeszcze bardziej zazdrosny, gdy zaczyna tracić przytomność podczas nurkowania i nie może już konkurować. Przenosi się do coachingu Roxane, która wystrzeliwuje do sławy freedivingu. Bije rekord w nurkowaniu w płetwach. Nazywana jest symbolem seksu. Pewnej nocy jest w ekstazie z Pascalem, kiedy kładzie rękę na jej gardle i lekko ściska. Ona tego nie interesuje. Może jeszcze nie jest za późno, żeby kupić sobie kumpla i przejażdżkę łodzią.
Jakie filmy będą Ci przypominać?: Potasuj skrypty dla W błękit , Wielki niebieski , Wystarczająco i – nie wiem, co to za film o mało znanym sporcie? Kule Furii ? gra w dwa ognie ? Tak, gra w dwa ognie – gra w dwa ognie , a otrzymasz przybliżone przybliżenie Bez limitu .
Wydajność warta obejrzenia: Rowe daje empatyczny występ jako Roxana, mimo że scenariusz daje jej niewiele więcej niż cień postaci do pracy.
Pamiętny dialog: Stephane zwiększa pewność siebie Roxane: „Roxy. Nie potrzebujesz go. Nikogo nie potrzebujesz.
Płeć i skóra: Kilka średnio twardych scen seksu z oceną R, każda bardziej ekscytująca i graficzna niż wcześniej.
Nasze ujęcie: Bez limitu odzwierciedla niektóre z szerokich kresek życia Mestre, które miały swój udział – jak to powiedzieć, nie psując niczego – niejasności . Te niejasności fascynują filmem, który poza tym jest nudny, ma ponury ton i pełen jest wątłych postaci. Nie ma sensu pasji Roxany do sportu, jej ambicji czy miłości do Pascala, który projektuje swoje prawdziwe, brzydkie, megalomańskie ja, aby wszyscy mogli zobaczyć jak Bat-Signal. Każdy z naszych dwóch głównych bohaterów otrzymuje jeden wyznaniowy monolog i wiele scen, w których zanurza się w atramentowej czerni oceanu – tak wiele, w tym wiele sekwencji snów, że ich powtarzanie staje się nużące i niemal komiczne.
Nie oznacza to, że takie obrazy nie są poetyckie. Stłumiona cisza i rozległe, otwarte przestrzenie mogą budzić podziw, zachwyt, strach i introspekcję. Ale skłonność scenarzysty i reżysera Davida M. Rosenthala do dramatycznych fotografii podwodnych i na wpół upalnych scen seksu nie może zrekompensować powolnego tempa filmu i dramatycznej impotencji. Często wygląda pięknie, ale jest długim, powolnym zejściem do przeważnie pustych wód.
Nasze wezwanie: POMIŃ TO. Bez limitu istnieje w strefie nigdzie pomiędzy dramatem sportowym a skazanym na zagładę romansem.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .