Zabawne, jak Peter Farrelly odszedł od komedii, która szydzi z tabu, jak Kingpin do dobrego samopoczucia ŁODZIE ( Oparte na prawdziwej historii ) moosh jak Największy bieg piwny w historii (teraz na Apple TV+). Za pierwszym razem zadziałało to dobrze dla weterana filmowego – jego uproszczona przypowieść o rasizmie w Ameryce, 2018 Zielona Książka , przyniosło mu zwycięstwo w kategorii Najlepszy Film, więc dlaczego nie zrobić tego ponownie, zmagając się z rozterkami patriotyzmu podczas wojny w Wietnamie, opowiadając historię faceta, który poleciał aż do strefy wojny, by dostarczyć piwo swoim kumplom? W rolach głównych Zac Efron, a Russell Crowe pojawia się trochę tutaj i trochę dłużej tam, a Farrelly upewnia się, że są sceny z dużą ilością lepkich, ciepłych uczuć, kosztem tego, że są niezapomniane.
wielkie koło czasu
NAJWIĘKSZY BIEG PIWA KIEDYKOLWIEK : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Istota: Chickie Donohue (Efron) niewiele się dzieje. Jest między pracami jako olejarz na statkach handlowych; cały czas umawia się z chłopakami, nabijając karty w lokalnych barach, za które nie może zapłacić; On zawsze śpi. Mieszka z rodzicami i kiedy jego tata (Paul Adelstein) mówi hej, obudź się leniwy dupek, odpowiada Chickie: „Będę czuwał, kiedy umrę”. Mieszka w Inwood, robotniczej dzielnicy Nowego Jorku, której reprezentacja wśród żołnierzy w wojnie wietnamskiej jest dość wysoka. Jego siostra (Ruby Ashbourne Serkis) udaje się na antywojenne protesty. Jego szorstki barman, pułkownik (Bill Murray) uważa, że media wyrządzają krzywdę amerykańskim żołnierzom, donosząc o brutalności i moralnym mdłościach wojny – Our Boys po prostu spełniają swój patriotyczny obowiązek i walczą o American Way, prawda?
I tak naprawdę wszystko, co robi Chickie, to nic. Spędził trochę czasu w wojsku, ale nigdy nie opuścił Massachusetts. Kłóci się z rodzicami, kłóci się z siostrą i wciąż dostaje złe wieści o swoich kumplach, którzy albo wracają do domu w trumnie, albo zaginęli w akcji. Chciałby móc coś zrobić. Pewnego dnia ściska z chłopakami zimny PBR i deklaruje, że zamierza po prostu pojechać tam do Wietnamu i przywieźć piwo swoim przyjaciołom. To ich rozweseli, niech wiedzą, że ludzie w domu myślą o nich. Wszyscy się śmieją, z wyjątkiem pułkownika, który traktuje to poważnie: „Człowiek jest jak kamień trzeźwy – to jego piąte piwo, góra!” Oczywiście, Chickie jest na wpół oszołomiona tym wszystkim. Ale jego przyjaciele przypominają mu, że nigdy nie nadąża za niczym, a ludzie z sąsiedztwa dostają wiadomość, że chce, aby dostarczał skarpetki, różańce i tak dalej ich synom i braciom. I tak się składa, że do Wietnamu płynie statek z ładunkiem amunicji i potrzebuje olejarki.
Więc tak po prostu, Chickie jest zaangażowana. Wypycha worek marynarski puszkami po PBR i kieruje się do Nam. Mijają dwa miesiące bez montażu ani niczego, a Chickie kręci się w drodze do swoich kumpli, mówiąc, że jeden z nich jest jego przyrodnim bratem, a może nawet uchodzi za agenta CIA, który nie może mówić o swoim gównie. Nie wiem, jak on to robi, ale robi to. Tu ma szczęście, a tam jest trochę sprytny i zanim się zorientujesz, rozbija letnią sztukę ze starym Wojohowitzskisteinem czy kimkolwiek, unika kul, jeździ helikopterami i wpada w kontakt z korespondentem wojennym (Crowe) i Spanie w rowie podczas burzy, która przeradza się w gównianą burzę, i znalazłem się w środku ofensywy Tet i – to jest ważna część – może dowiaduje się kilku rzeczy o tej wojnie, świecie i sobie.
Jakie filmy będą Ci przypominać?: Przynajmniej nie słyszymy, jak Wagner grzmi na ścieżce dźwiękowej, gdy Chickie whup-whup-whups nad dżunglą. Bieg piwny pożycza naparstek paszy z filmów o wojnie w Wietnamie, takich jak Pluton żołnierzy oraz Pełna metalowa kurtka i filiżankę Nyquil z rzeczy z opowieści o rozczarowanych żołnierzach a la Tylko odważni lub Amerykański snajper – a może nawet mistrzowskie Hala Ashby’ego Ostatni szczegół i niedoceniany siostrzany film Richarda Linklatera Ostatnia flaga lecąca , z których oba odnoszą się do doświadczenia wojskowego przeciętnego żołnierza szeregowego z zawiłością, na jaką zasługuje.
Wydajność warta obejrzenia: Efron ostatnio się rozciąga ( Złoto brzydzi go czymś ostrym i Niezwykle niegodziwy, szokująco zły i podły obsadzić go jako Ted Bundy) i Bieg piwny kontynuuje ten trend. Jest uprzejmy, potrafi dostarczyć komedii i patosu w ciągu kilku uderzeń i pokazuje przebłyski głębi pomimo frustrujących ograniczeń scenariusza.
Pamiętny dialog: Sierżant patrzy na Chickiego, gdy siedzi w błocie ścigając PBR, który wypadł mu z torby: „Nie martw się o niego. Co jakiś czas wpadasz na faceta, który jest zbyt głupi, by zginąć.
Płeć i skóra: Nic.
Nasze ujęcie: Więc wiele z tego, co dzieje się w tej historii, jest rzeczywiście prawdą, w dziwniejszy niż fikcja sposób. Ale Farrelly nakłada sztuczność na szalone doświadczenia Chickie w pogoni za wodnistymi truizmami: Wszystko to ZMIENIA Chickie NA ZAWSZE. Dowiaduje się, że wojna wietnamska jest bardziej skomplikowana niż ta, ponieważ „to” jest tym, czym myśleliście, że jest przez całą drogę tutaj, w Ameryce. Trzeba się nauczyć trudnych lekcji. Do jakiego wniosku dochodzi? „Będę trochę mniej pić i trochę więcej myśleć”, mówi, podsumowując wojnę w Wietnamie, wpychając ją na powierzchnię haftowanej poduszki do rzucania, wciskając w ciasteczko z wróżbą, wpychając na kartkę z życzeniami. Proszę – jęcz, jęcz.
Z drugiej strony, krytykując Największy bieg piwny w historii jest jak skarcenie szczeniaka za to, że nie ma środków na złapanie łopaty i zgarnięcie własnego ciasteczka. Chickie podskakuje, szeroko otwartymi oczami i naiwny, uśmiechając się, chowając się pod plandeką, by zaskoczyć chłopaków, przekrzywiając głowę i trzepocząc uszami, gdy widzi ciekawą scenę, przedzierając się przez brud i ciężko dysząc w upale, stając się rosą i smutnooki, gdy ciężar świata staje się ciężki, siedzi i pozostaje, gdy trener grany przez Russella Crowe tak mówi. A potem wraca do domu wyćwiczony w zwyczajach tego świata. Łatwiej byłoby po prostu wysikać się na dywan, ale życie jest ciężkie i czasami trzeba wyjść w zimny, twardy świat i drżeć, gdy śmigasz.
Przepraszam za torturowanie metafory, ale kto nie lubi szczeniaka? Są urocze i denerwujące, tak jak ten film. Cóż, może nie jest urocza – sympatyczna, czasem do przytulania i zasługująca na poklepanie po głowie za ogrzanie kąkolu. Ale nie wnosi to wiele do żadnego większego dyskursu na temat Wietnamu ani do żadnych moralnie wątpliwych wojennych klęsk, jakie Stany Zjednoczone stoczyły od dziesięcioleci. Scenariusz nie ma wiele do powiedzenia, które nie są ani na cal głębokie i oczywiste, a Efron stara się znaleźć solidny przyczółek ze swoją postacią. Chickie jest rodzajem Goofusa, który staje się Gallantem, z wyjątkiem tego, że nie ma żadnych skrajnych zachowań w swoim zachowaniu ani żadnej pasji do czegokolwiek. Po prostu idzie z tym jak anemiczny Forrest Gump. To tak, jakby wzorował się na idealnym przeciętnym amerykańskim człowieku – dosłownie sześciopakowym Joe, można powiedzieć.
Nasze wezwanie: POMIŃ TO. Największy bieg piwny był akceptowalnie przeciętną mieszanką komedii głupka i dramatu wojennego – ale schmaltz jest trochę zbyt głęboki. Niektórzy docenią go za ciepło, ale ostatecznie jest zbyt przygnębiony dla własnego dobra.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .