Hulu oryginał Matriarcha łączy w sobie dowolną liczbę znaków znanych fanom gatunku horroru. Masz ciało, które działa w tajemniczy sposób, gdy jest obciążone. Za wszechobecną ikonografią religijną kryje się małe miasteczko, które kryje wiele tajemnic. Ben Steiner ma wszystkie składniki na mocny napar w swoim filmowym kotle – ale jak się połączą?
MATRIARCHA : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Istota: Napięta miejska profesjonalistka Laura (Jemima Rooper) wiedzie hermetycznie zamknięte życie, w którym nie ma miejsca na niepożądane niespodzianki, ale i tak można ją znaleźć w postaci przedawkowania, której udaje się przeżyć. Matriarcha przedstawia incydent poprzez formę czarnego szlamu, który najpierw pochłania ją na dnie skały… a potem Laura zaczyna wytwarzać dziwną substancję przez własne ciało. Wstrząśnięta wraca do swojego rodzinnego miasta na wsi, by szukać pocieszenia – lub, co bardziej prawdopodobne, konfrontacji – ze swoją zrażoną matką Celią (Kate Dickie). Gdy Laura podróżuje głębiej w swoje tajemnice, zostaje nierozerwalnie wciągnięta w mroczne podbrzusze swojej społeczności. Pod ich uprzejmością i pobożnością kryje się coś uroczystego, jeśli nie wręcz złowrogiego, czemu nie może dłużej zaprzeczać, jeśli szuka rozwiązania i odkupienia.
Jakie filmy będą Ci przypominać?: Zakłopotane kobiece ciało wypluwające niezidentyfikowaną czarną maź ma duże Tytan energii, choć zremiksowane do folkowego horroru, a nie czegoś tak metalowego, a niektóre z jego bardziej abstrakcyjnych sekwencji są bardzo Pod skórą . Ale sposób Matriarcha umieszcza taki terror i władzę w relacji matka-córka przypomina klasykę gatunku, jak Carrie (lub nowszy niedoceniany klejnot, taki jak Natalie Erika James Relikt ).
Wydajność warta obejrzenia: Gdzie Matriarcha naprawdę błyszczy w dwóch głównych występach matki z córką Jemimy Rooper i Kate Dickie. Bez tego pierwszego, stanowiącego ugruntowany punkt wejścia w coraz bardziej dziwaczny zestaw wydarzeń, publiczność może zagubić się w morzu dziwności. Bez tego ostatniego, zdolnego uosabiać specyficzny rodzaj ludowej energii (zagrała w Czarownica oraz Zielony Rycerz , w końcu elementy horroru filmu mogą wydawać się surrealistycznymi zawijasami oderwanymi od rzeczywistości.
Pamiętny dialog: „Nie chcę litości, chcę odpowiedzi”, mówi zirytowana Laura pod koniec Matriarcha gdy wydarzenia zaczynają wymykać się spod kontroli. To świetne podsumowanie tego, jak wspiera wrażenia publiczności, nie dbając o to, by czuć i po prostu chcąc zrozumieć.
Płeć i skóra: Pierwsze ujęcie filmu przedstawia nagiego mężczyznę, który wchodzi do tajemniczego zbiornika wodnego w lesie, więc ty wiedzieć film trafi do dziwnych miejsc. Seksualność i skóra stają się coraz dziwniejsze, ponieważ Matriarcha trwa, aż może przestaniesz postrzegać ludzkie ciało jako miejsce pożądania. Podanie zbyt wielu szczegółów na temat najbardziej wypełnionej skórą sceny filmu zepsułoby zakończenie, ale powiedzmy, że elementy okultystyczne ostatecznie przecinają się z jego cielesnymi.
Nasze ujęcie: Ben Steiner porusza ambitną liczbę tematów i stylów w swojej pierwszej solowej wycieczce reżyserskiej – i wciska je wszystkie w mniej niż 85 minut! Rozdzielczość Matriarcha czuje się nieco pospieszny i wymuszony, ale film rzuca niezaprzeczalne zaklęcie, gdy buduje się do wybuchowego punktu kulminacyjnego. Klimatyczne elementy filmu są naprawdę niesamowite i niepokojące w sposób, w jaki rzadko zdarzają się horrory, głównie dlatego, że Steiner zawsze zakorzenia przerażenie w rozpoznawalnych cielesnych i cielesnych ekspresjach.
Nasze wezwanie: PRZESYŁAJCIE TO! Matriarcha to smukła, przerażająca fuzja podgatunków horroru. Dzięki świetnym występom, solidnemu kunsztowi i wręcz przerażającym wibracjom jest to idealny straszny wieczór filmowy.
Marshall Shaffer jest niezależnym dziennikarzem filmowym z Nowego Jorku. Oprócz h-townhome jego prace pojawiły się również w Slashfilm, Slant, Little White Lies i wielu innych. Niedługo wszyscy zrozumieją, jak bardzo ma rację Łamacze sprężyn.