David O. Russell powraca z Amsterdam (teraz na VOD), na wpół historyczny komedio-thriller z mega obsadą, który robi gigantyczne huśtawki i prawie pachnie, ale kończy się tak niepodobnym do wielu rzeczy, że nie można się powstrzymać od polubienia go. Wstrząsający reżyser, z którym miał niezły ubaw Wojownik , Poradnik pozytywnego myślenia oraz amerykański pośpiech – trzy nominacje do Oscara dla najlepszego reżysera, dwa skinienia głową za scenariusz – zakończył siedmioletnią przerwę w spektakularny sposób, obsadzając Christiana Bale'a, Margot Robbie, Johna Davida Washingtona, Chrisa Rocka, Anyę Taylor-Joy, Rami Malek, Michaela Shannona, Mike'a Myersa, Zoe Saldana, Robert De Niro, Timothy Olyphant, Andrea Riseborough i Taylor Swift za film, który rozbił się i spłonął w kasie w potężny sposób, tracąc firmę macierzystą Disneya około 100 milionów dolarów. Ups. Nie oznacza to jednak, że nie warto go oglądać.
'AMSTERDAM' : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: WIELE Z TEGO WYDARZYŁO SIĘ NAPRAWDĘ, czytamy na karcie tytułowej i nie wierz w to. Fargo miał podobny i wszyscy wiemy, że to było po prostu z nami. W każdym razie, NOWY JORK, 1933: Burt Berendsen (Bale) i Harold Woodman (Waszyngton) są bliskimi przyjaciółmi od 15 lat. Spotkali się we Francji, walcząc w Wojnie, która miała zakończyć wszystkie wojny, kiedy Burt stanął w obronie Czarnych żołnierzy, których zwierzchnicy traktowali jak pomniejszych obywateli. Burt i Harold złapali dużo odłamków i zostali zaciągnięci do ambulatorium trzymając się za ręce, obaj obficie krwawiąc. Burt złapał najgorsze – stracił oko, znaczną bliznę na twarzy, poszarpane plecy, ortezę kręgosłupa na całe życie. Pielęgniarka o imieniu Valerie (Robbie) wyciągnęła tace pełne poszarpanego metalu z ich ciał i zamieniła to w dzieło sztuki. Metal, czyli rzeźba, teksturowane obrazy, takie tam. Szybko się zaprzyjaźnili i uciekli do Amsterdamu, gdzie razem śpiewali i tańczyli, a Harold i Valerie zakochali się w sobie.
Warto zauważyć, że opowiadam tę historię w sposób liniowy, ponieważ rzeczy z 1918 roku to retrospekcja i tak jest po prostu łatwiej. W każdym razie Burt wrócił do Nowego Jorku, aby wznowić karierę lekarza i wrócić do swojej żony Beatrice (Riseborough), kobiety z wyższych sfer, której rodzice szydzą z Burta za to, że jest pół-Żydem. (Jest przekonany, że zachęcili go do zaciągnięcia się, mając nadzieję, że zostanie zabity.) Burt poświęcił się pomaganiu weteranom w ich dolegliwościach. Zaaplikował sobie też o kilka za dużo leków. W międzyczasie Valerie zniknęła pewnej nocy, pozostawiając Harolda ze złamanym sercem; wrócił do Nowego Jorku i uzyskał dyplom prawnika. To prawie prowadzi nas do ważnego wątku fabularnego, w którym młoda kobieta (Swift) zatrudnia Harolda do reprezentowania jej i Burta do pomocy w przeprowadzeniu sekcji zwłok. Jej ojciec dowodził ich pułkiem podczas wojny, a ona jest przekonana, że jego śmierć była przedwczesna. Ale jej śmierć na pewno jest, ponieważ stoją tuż obok niej, gdy zgniły bandyta (Olyphant) wpycha ją pod koła jadącej ciężarówki i obwinia ich. Uciekają.
Poczekaj, bo właśnie zaczęło się przekombinowanie tego wszystkiego. W pewnym momencie Burt mówi: „W porządku, wszystko na raz” i tak skonstruowany jest scenariusz. Próby Burta i Howarda, by wydostać się spod koła tego spisku, obejmują: ponowne wprowadzenie Valerie, której brat Tom (Malek) jest maniakiem obserwacji ptaków, człowiekiem mającym dużo pieniędzy i wpływów, a także mężem ładnie ułożonej... razem wariat (Taylor-Joy). Dwóch detektywów (Matthias Schoenaerts i Alessandro Nivola) na tropie Burta i Harolda. Para tajnych szpiegów (Myers i Shannon) udających kupców ze szklanymi oczami. Patolog (Saldana), który może okazać Burtowi więcej prawdziwego uczucia niż jego żona. I odznaczony generał Gil Dillenbeck (De Niro), który może pomóc naszym bohaterom dostać się do głębszej marynaty, w którą muszą się dostać, zanim będą mogli się z niej wydostać. Jak głęboko jest dokładnie ta marynata? Oczywiście tak głęboko jak ogórki.
Jakie filmy ci to przypomni?: Amsterdam jest o amerykańskim pośpiechu innego rodzaju, który jest bardziej współczesny w temacie i wzbogacony odrobiną Hitchcockowskiej intrygi i czarnego humoru. Postrzegam to również jako siostrę – może bardziej przyrodnią siostrę – film do podobnie ambitnego (choć bardziej kompetentnego) noir Guillermo del Toro Aleja Koszmarów .
Spektakl wart obejrzenia: Postać Robbiego jest trochę rozmazana na brzegach – OK, wszystko postacie są kałamarnicą na brzegach – ale w pełni wykorzystuje kilka ujęć bezpośrednich w centralnej klatce, w których przedstawia poważne twierdzenia, które przecinają część fabuły i tematyczne zawijasy, aby przypomnieć nam / im / każdemu, kto słucha o tym, co jest ważne tutaj.
Pamiętny dialog: Wymiana zdań między Burtem a żoną generała:
– Nazywasz swojego męża „Generałem”?
parada Macy's przesyłająca strumieniowo wideo na żywo
„Tylko w dni powszednie”.
„Jak nazywasz go w weekendy?”
'To jest bardzo osobiste pytanie.'
Płeć i skóra: Nic.
jest dziś cały amerykański?
Nasze ujęcie: Fakt, że Amsterdam nie jest nie do zniesienia wydaje się małym cudem. Czy to jest tak zabawne, jak się tego spodziewamy? Nie. Czy to jest tak trzymające w napięciu, jak powinno być? Nie. Czy dojście do sedna trwa wiecznie? Tak, ale w końcu się tam dostaje i jest to cholernie ostry koniec włóczni wymierzonej w bogate i wpływowe typy, które interpretują amerykańskie wartości przez pryzmat amoralnego kapitalizmu. Opierając się na faktycznym spisku biznesowym – faszystowskiej próbie zamachu stanu w USA rzekomo zaplanowanej przez tajną klikę biznesmenów w 1933 r. – Russell snuje szaloną sagę, która nie osiąga błogiego absurdu braci Coen ani porywającej intrygi Hitchcocka, ale zamiast tego kończy się czułą, serdeczną nutą zakorzenioną w przyjaźni bohaterów Bale'a, Washingtona i Robbiego: Dobre czasy przychodzą i dobre czasy odchodzą, ale zawsze będzie towarzystwo, ciepłe wspomnienia, sztuka, muzyka i miłość.
Przeszukując bałaganiarskie drobiazgi tego filmu, uważam, że Russell twierdzi, że takie uczucie jest tym, na czym powinniśmy się oprzeć, gdy wydaje się, że świat wokół nas się rozpada i grozi pożarcie przez wielkie nieprzyjemności, takie jak chciwość i uprzedzenia i podnieś rękę, jeśli jest to coś, co martwi Cię w naszym obecnym świecie. Gdyby tylko spędził więcej czasu z podstawowym trio, które cieszy się chwilami przejmującej chemii, kiedy nie są odpychani przez wpadające postacie i specjalne gwiazdy gości, jak Ameryka to Love Boat, a także Titanic, i kiedy zbliża się do zatonięcia, Burt, Harold i Valerie w komiczny, sprytny sposób odkrywają swoje osobiste gówno.
Bale i Robbie są sercem filmu, pierwsi zgarbieni, dziwni i rysunkowi, ale mający dobre intencje i kochani, a drugi pokazuje laserową szczerość. Jeśli chodzi o resztę obsady, cóż, nie mają wystarczająco dużo do zrobienia, materiałowi brakuje mocy, która pozwala im pobłażać swoim talentom i osobowościom, przesadzić i zapaść w pamięć. Shannon, Malek, Taylor-Joy i tym podobne dodają wystarczająco dużo koloru i ekscentryczności, aby film nie wydawał się marnowaniem talentu. Są punkty, w których Russell zatrzymuje się i upuszcza głos Bale'a, aby wyjaśnić nieporęczną fabułę, i jest to mile widziane, dziękuję, nawet jeśli sprawia, że droga jest wyboista i nierówna. Trudno nie docenić wielkich huśtawek, jakie podejmuje Russell, zawziętej osobliwości jego stylu i, po jego zalotach z nagrodami i prestiżem, powrotu do bardziej specyficznych tonów.
Nasze wezwanie: PRZESYŁAJCIE TO. Amsterdam jest doozy, na dobre i na złe, ale to nie jest niewypał.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .