Niedawno wyprodukował go Dział Towarów i Giełdy Disneya Mała Syrenka (Teraz streaming w serwisach VOD, takich jak Amazon Prime Video ), jego najnowsza kalkulacja w formie filmu. Znajduje się także w rosnącej bibliotece korporacji, zawierającej remake'i na żywo (czytaj: są to w większości fotorealistyczne CGI), które albo stymulują nas swoimi możliwościami wizualnymi, albo nowoczesnym wyrafinowaniem tematycznym ( Piotruś Pan i Wendy , Księga dżungli , Kopciuszek ) lub zirytowany ich bezsensowną redundancją ( Król Lew , Piękna i Bestia , Pinokio ). Reżyser Rob Marshall z Chicago I Do lasu Sława po raz kolejny stawia czoła musicalowi, wracając do piosenek z 1989 Mała syrena , z kilkoma nowymi, poprawionymi przez Lin-Manuela Mirandę; w obsadzie znajduje się stosunkowo nowicjuszka Halle Bailey oraz weteranowie Javier Bardem i Melissa McCarthy. Czy więc odświeżą tę starą historię, czy po prostu sprawią, że poczujemy się zatopieni w jej zbędności?
MAŁA SYRENKA : STRUMIEŃ CZY POMIŃ?
Istota: Ludzkość i lud Merów kłócą się ZBYT DŁUGO. Spójrzcie tylko na tego palanta: marynarz pochylony nad krawędzią statku i celujący harpunem w coś, co uważa za syrenę (ale jest tylko delfinem). Jedynym oświeconym w okolicy jest książę Eryk (Jonah Hauer-King), który powstrzymuje harpunnika przed zabiciem czegoś opartego wyłącznie na głupich przesądach. Tymczasem głęboko pod powierzchnią Ariel (Bailey) nie zgadza się z myślą, że może kłócić się z ludźmi. Ma obsesję na punkcie nóg i potajemnie zbiera ich utracone artefakty, podczas gdy jej ojciec, król Tryton (Bardem), głosi separatyzm. Zarzuca mu także, że jego córka uchyla się od obowiązków syreny, czymkolwiek one są, prawdopodobnie po prostu pojawiając się tu i tam, ładnie wyglądając, co w zasadzie jest zadaniem każdego dziecka monarchy, prawda? Opuszcza spotkanie z Tritonem i grupą sióstr, aby udać się ze swoim przyjacielem-rybem Flounderem (głos Jacoba Tremblaya) i węszyć wokół wraków statków, gdzie są ścigani przez wielkiego głodnego rekina tylko i wyłącznie dla twórców filmu przeanalizowałem kilka liczb i zdecydowałem, że w tym momencie musi wydarzyć się coś ekscytującego, aby nie stracić naszej uwagi.
Gdy Eric i jego towarzysze świętują koralowy księżyc, nagła burza wbija statek w postrzępione skały. Na szczęście dla Erica, Ariel, ciekawej i tęsknej – tęsknisz? I tęsknić za kimś czymś – być człowiekiem, prześladowała ich, a ona płynie na ratunek, zostawiając jego nieprzytomne ciało na brzegu, ale wcześniej zobaczyła jego skandaliczną urodę. To sprawia, że Triton jest bardzo wkurzony: Dlaczego, do cholery, uratowała tego faceta? Za kogo ona się uważa, za osobę, która szanuje całe życie czy coś? Tymczasem na suchym lądzie znajdujemy się w centrum równoległego konfliktu: adopcyjna matka Erica, królowa Selina (Noma Dumezweni), zabrania mu kiedykolwiek więcej wypływać na łódź. Jego obowiązkiem jako księcia jest siedzieć w zamku i nudzić się, a nie utonąć. Mamy tu do czynienia z konfliktem pokoleniowym, w którym potężni konserwatywni starsi ludzie nie chcą słuchać postępowej młodzieży i zmuszają ją do wykonywania jej poleceń, w związku z czym zmuszają ją do bycia wyzywającymi buntownikami, aby być szczęśliwymi, a to coś, co powinno dostaliby odebrane rodzicom licencje, gdyby takie rzeczy istniały (a może powinni?).
W tym momencie spotykamy Ursulę, Morską Czarownicę (McCarthy), która jest siostrą Tritona, chociaż on jest w połowie rybą, a ona, nie wiem, w połowie krakenem? Dolna połowa jej ciała to jakby cała masa obrzydliwych macek. Czy są przyrodnim rodzeństwem? Na przykład jej tata nazywał się Cthulhu, a jego tata był Charliem Tuńczykiem, czy coś? W każdym razie Ursula wie wszystko o pragnieniach Ariel. Ursula też pragnie – obalić swojego brata i rządzić morzami. Namawia więc Ariel, by zamieniła swój syreni śpiew na kilka nóg, a częścią czaru jest to, że musi pocałować księcia w akcie prawdziwej miłości, aby na stałe pozostać człowiekiem, w przeciwnym razie zostanie niewolnicą Ursuli. . Oczywiście Ariel zgadza się na tę umowę, ponieważ pożądanie przyćmiło jej osąd. I oto, została wyciągnięta z głębin i dostarczona do zamku, ubrana w – westchnienie – sukienkę i pomimo tego, że nie może mówić, udaje jej się oczarować Erica, który jeszcze nie połączył dwa do dwóch i nie zdał sobie sprawy, że to ona uratowała jego. Jeśli to wszystko zaczyna wyglądać jak beczka prochu, która zaraz zostanie uderzona iskrą, to masz rację. Och, i przez cały ten czas wszyscy śpiewali.
Zdjęcie: Kolekcja Everetta
Jakie filmy będzie Ci to przypominać?: Jeśli chodzi o CG przedstawiające podwodność: Awatar: Droga Wody > Aquamana > Mała Syrenka .
Wydajność, którą warto obejrzeć: Bailey próbuje spróbować swoich sił w college'u, ale płynie pod prąd filmowej daremności stąpania po wodzie od góry do dołu. Obsada Awkwafiny w roli głosu zwariowanej mewy Scuttle jest stosunkowo inspirująca; dla mnie wszystko jest lepsze z Awkwafiną.
Pamiętny dialog: Triton w końcu odzyskuje rozsądek: nie powinieneś rezygnować ze swojego głosu, aby cię usłyszano.
Seks i skóra: Nic.
Nasze podejście: Pełne ujawnienie: Rok 1989 Syrena to ukochany klasyk, który pozostawia mnie zimnym. Oglądałem nowe Syrena mając nadzieję, że odejdzie od oryginalnej, myślącej wstecz historii o kobiecej bohaterce, która chce fundamentalnie zmienić to, kim jest, aby zasłużyć na miłość mężczyzny (teraz razem: fuj!) zamiast czegoś bardziej oświeconego – co tak się nie dzieje” naprawdę nie. Odchodzi od tej regresywnej paszy, ale nie robi nic z Ariel, czyniąc ją wodnistą i nijaką postacią z niejasnym pragnieniem zmiany. Może mogła tęsknić za pokojem między ludźmi z morza i lądu, wiesz, za ważniejszą sprawą związaną z jej własnym pragnieniem. Być może mogłaby rozmyślać nad jedną z zagadek ludzkiej kondycji, równoważąc potrzebę osobistej ewolucji, podczas gdy akceptujesz to, kim jesteś. Zmiana jest stała; stagnacja to śmierć.
Ale film Marshalla – napisany przez Davida Magee – nie jest szczególnie zainteresowany pomysłami. Jego główne M.O. jest namalowanie brzydkiego CGI na nostalgii, jednocześnie łącząc wzdęcia (to zabójcze 52 minuty dłużej niż oryginał) i sztuczność. Jona Favreau Księga dżungli wyglądał oszałamiająco realnie; Ten Mała syrena wygląda jak osad. To wizualny odpowiednik mocno przetworzonej żywności ubogiej w składniki odżywcze. Nie trzeba aż tak mrużyć oczu, żeby zobaczyć twarze McCarthy’ego i Bardema wklejone cyfrowo w zwitki nieestetycznych bibelotów. Czasami ekran tryska żywymi kolorami, ale przeważnie jest zaśmiecony tak dużą ilością przytłaczających szczegółów, że aż tęskni się za prostymi przyjemnościami tradycyjnej animacji 2-D.
Marshall nie jest też szczególnie zainteresowany bohaterami i ich emocjami. Książę jest już gotowy, Ariel to puste naczynie, a Bardem i McCarthy nie mają okazji, żeby sobie pozwolić na rozkoszowanie się swoją.webp'https://.com/movie/peter-pan-wendy/'>Piotruś Pan i Wendy (teraz na Disney+ – obejrzyj!), wygląda jeszcze gorzej. POMIŃ TO.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan.