Z Fawlty Towers oraz Młodzi do Jestem Alan Partridge oraz Biuro , aby brytyjskie sitcomy osiągnęły status klasyki, niepisaną złotą zasadą wydaje się być dwa sezony i koniec. Ale Dziewczyny z Derry Łabędzi śpiew, który pojawił się na Netflix w październiku, sześć miesięcy po debiucie w brytyjskiej telewizji, teraz sugeruje, że trzy również mogą być magiczną liczbą.
W przeciwieństwie do swoich krótkich, ale słodkich poprzedników, pomysł Lisy McGee dobiegł końca bardziej z konieczności niż z obaw o malejące zyski. Gang północnoirlandzkich odmieńców – plus „mały Anglik” James (Dylan Llewellyn) – w końcu musiał w pewnym momencie ukończyć Our Lady Immaculate College. Nicola Coughlan, znana również jako genialnie neurotyczna Claire, miała już 30 lat, kiedy zaczął się program. I rola tego ostatniego w Bridgertona , nie wspominając już o obsadzie Saoirse-Moniki Jackson Błysk i włącza się Llewellyn Pistolet oraz Duzi chłopcy , pokazał, że jego utalentowana obsada przechodzi do większych, jeśli niekoniecznie lepszych, rzeczy.
kiedy jest sezonowa premiera Yellowstone
Bez względu na powody jego pożegnania, Dziewczyny z Derry po raz kolejny udowadnia, że nawet temat tak podniecający jak The Troubles nie musi być barierą dla głupiego slapsticku, zwięzłych odniesień do popkultury lub przezabawnych nastoletnich scen. „Mam tak cholernie dość pokoju”, szczeka dzikie dziecko Michelle (Jamie-Lee O’Donnell) po krótkim fragmencie pretensjonalnej próby gangu nakręcenia krótkometrażowego filmu dokumentalnego, który zdobył Oscara. „To wszystko, o co kiedykolwiek się kłóci”. Ta sama postać dostaje również najzabawniejszą linię serialu w nieporozumieniu w sklepie wideo Waleczne serce („Jezu, to wygląda na klasę. Ta szkocka drag queen bierze na siebie całą angielską armię”).
Oczywiście, złożona sytuacja polityczna nadal jest jej tłem. Otwierający „The Night Before” kwintet planuje rzucić okiem na wyniki egzaminów w tym samym czasie, gdy Mo Mowlam planuje wynegocjować porozumienie pokojowe, które zmieni bieg historii. I jak zapowiada tytuł, dodatkowy ostatni odcinek przeskakuje o rok do głosowania w referendum w 1998 r. w sprawie Porozumienia Wielkopiątkowego: jest nawet zaskakująco gorzki spór o więźniów paramilitarnych, który grozi rozerwaniem jednej zwartej przyjaźni. Tymczasem Erin (Jackson) utrzymuje Dziewczyny z Derry Tradycja zamykania każdego sezonu w przejmujący sposób przesłaniem cichego optymizmu na przyszłość przeplatanym z uderzającymi materiałami archiwalnymi odzwierciedlającymi trudną przeszłość jej ojczyzny.
Jak zawsze jednak, próby i udręki młodej dorosłości mają taką samą wagę. Dziewczyny z Derry przyznaje, że nawet w cieniu 30-letniego konfliktu etniczno-nacjonalistycznego małe rzeczy mogą mieć znaczenie, zwłaszcza gdy hormony szaleją szybciej, niż jesteś w stanie powiedzieć „Macaulay Culkin nie jest protestantem, mamo”.
Na przykład szósty odcinek „Halloween” jest oparty na szaleńczej misji zdobycia biletów na koncert Fatboya Slima, supergwiazdy DJ-a przypominającego „współczesnego Beethovena, tylko dobrego” według roztrzepanej Orli (Louisa Harland) – dodaj „ The Rockafeller Skank” na listę perełek lat 90 doskonale dobrana ścieżka dźwiękowa rzuca się. A pocałunek między honorową Derry Girl James i jedną z prawdziwych Derry Girls cieszy się prawie takim samym szacunkiem, jak wszystko, co jest transmitowane w lokalnych biuletynach informacyjnych. Niewielu serialom udało się tak łatwo zrównoważyć zwykłą młodość z szerszym kontekstem historycznym.
Jednak trzeci sezon również trwa Dziewczyny z Derry w miejsca, w których nigdy wcześniej nie było. „The Reunion” całkowicie ignoruje centralny kwintet, aby skupić się na długotrwałym sporze między zadziorną Ma Mary (Tara Lynne O’Neill) i tępą ciocią Sarą (Kathy Kiera Clarke) oraz byłą koleżanką ze szkoły. Przeplatające się retrospekcje do dyskoteki z 1977 roku, od której wszystko się zaczęło (rekwizyty dla Dearbhaile McKinny za genialnie niesamowite wrażenie młodszej Sarah) z pasywno-agresywnymi doganiami w tym samym miejscu 20 lat później (uważaj na kradnący scenę Tobias Beer jako wyciszenie plus jeden), zainspirowany objazd pozostawia nadzieję, że powstaje spin-off. Może Derry Mammies?
Rzeczywiście, daleko od zwykłego płynięcia w kierunku rozwiązania, Dziewczyny z Derry Ostatni sezon jest zdecydowanie najbardziej pełen przygód. „The Haunting” zabiera pstrokatą załogę w dzicz po tym, jak siostra George Michael (zwykły MVP Siobhan McSweeney) przekonuje ich do oczyszczenia przerażającego leśnego domu zmarłego krewnego, oferując przy tym zabawne ukłony w stronę horrorów Hammera i Johna Carpentera. Tymczasem „Stranger on a Train” jest prawie w całości wystawiony na trasie podróży koleją, zamieszkanej przez potencjalnych podejrzanych o IRA i zbyt znajomych starych sąsiadów, których Mary i Sarah przezabawnie starają się rozpoznać. Ten konkretny odcinek może również ustawić Dziewczyny z Derry gra w picie: wkop się w „ walizka pełna wódki ” za każdym razem, gdy zobowiązania Coughlan do dramatu z epoki rażąco zmuszały ją do opuszczenia głównej akcji.
Sukces pierwszych dwóch sezonów przekonał również dwie znane osoby do nakręcenia krótkich epizodów: unikaj googlowania, kto dla pełnego efektu. Pomimo początkowego wyciągnięcia cię z wyspiarskiego i hiperspecyficznego świata, który stworzył McGee, ostatecznie mają one całkowity sens w kontekście narracji. I chociaż poczucie stabilności dziewczyn zostało wcześniej zachwiane przez wydarzenia związane z The Troubles – pamiętaj, jak szokująca wiadomość o śmiertelnym ataku bombowym przebiła ich radosne wybryki talent show w pierwszym sezonie? – tym razem grom z jasnego nieba ma znacznie bardziej osobisty charakter.
McGee niedawno ujawniła, że byłaby otwarta na perspektywę powrotu najlepszego Derry'ego na przygodę na dużym ekranie w przyszłości, a la Pośrednicy , kolejny trzysezonowy cud, który doskonale uchwycił prawdziwą istotę brytyjskiej nastolatki (choć w znacznie mniej świadomy politycznie, bardziej bezwstydnie prymitywny sposób). Nikt nie odmówiłby dziewczętom zwycięskiego okrążenia i niewątpliwie fajnie byłoby dowiedzieć się, czy Erin kiedykolwiek poradziła sobie z dziełami Szekspira, czy też Michelle nadal przepłaca dzieciom za słodycze w sklepie na rogu. Jednak jest tu poczucie, że Dziewczyny z Derry praca jest skończona. Parafrazując mocny monolog końcowy Erin: „Rzeczy nie mogą pozostać takie same i nie powinny. Bez względu na to, jak przerażające jest to, musimy iść dalej i musimy dorosnąć”.
co się stało z bluesowymi wskazówkami joe
Jon O'Brien ( @jonobrien81 ) jest niezależnym pisarzem zajmującym się rozrywką i sportem z północno-zachodniej Anglii. Jego prace pojawiały się w takich magazynach jak Vulture, Esquire, Billboard, Paste, i-D i The Guardian.