Dreszcz oryginał Zobacz dla mnie , teraz dostępny do streamowania na Hulu, ma dość logline. To thriller o inwazji na dom… ale dom jest obserwowany przez kogoś, kto tam nie mieszka. A ta osoba jest również niewidoma… ale jest wyposażona w niezłą technologię, która sprawia, że jest czymś więcej niż tylko siedzącą kaczką dla złodziei. Ale czy może to być coś więcej niż tylko zabawny pomysł na stronie?
ZOBACZ MNIE : STRUMIENIOWAĆ CZY POMINĄĆ?
Istota: Po tym, jak choroba zwyrodnieniowa oczu niweczy wzniosłe ambicje zawodowe narciarki Sophie (Skyler Davenport), młoda kobieta szuka niekonwencjonalnych sposobów, by udowodnić, że potrafi robić to samo, co wszyscy inni. Jednym z takich wyzwań, jakie sobie stawia, jest siedzenie kota w eleganckim, odległym domu na północy stanu Nowy Jork. Sophie nie zdradza właścicielce, że jest niewidoma, zamiast tego próbuje udowodnić, że potrafi poruszać się po przestrzeni równie zwinnie, jak każdy inny. Gdy tylko właściciel wychodzi, rozmawia z przyjacielem na wideo i każe mu opowiedzieć o pieszej wycieczce po przestrzeni.
dziewczyny z college'u szaleją
Ale prawdziwym asem Sophie w dziurze okazuje się jej igraszki z tytułową aplikacją, która łączy niedowidzących użytkowników z pomocnikami, którzy widzą przez kamery w swoich telefonach. Staje się to szczególnie ważnym narzędziem, gdy złodzieje wchodzą do domu w poszukiwaniu dużej ilości pieniędzy. Z początku Sophie myśli, że może ujść na sucho, jeśli postawi się na partnera w misji, aby dostać ranę w zamian za jej milczenie. Ale nadchodzi moment, w którym jest sama i potrzebuje pomocy See for Me – i na szczęście ma oczy Kelly (Jessica Parker Kennedy), weterankę armii, która potrafi wyostrzyć i poprowadzić ją przez strzelanie z pistoletu i nie tylko.
Jakie filmy będą Ci przypominać?: Najbardziej oczywiste porównanie to: Nie oddychaj , który dostarczył odwrotnego doświadczenia: niewidoma postać jest zarówno właścicielem domu, jak i złoczyńcą. I choć nieco inny w tonie, wykorzystanie utraty zmysłu postaci, aby dodać dodatkowy wymiar do jej niebezpieczeństwa, przypomina Proszę o ciszę , w którym występuje głucha artystka Millicent Simmonds na wzmocnionej pozycji.
Wydajność warta obejrzenia: Skyler Davenport, niedowidząca w prawdziwym życiu, daje natchnienie jako zagrożona Sophie. Nie jest ani łatwą ofiarą, ani prostą bohaterką, poruszającą się po bólu i wzmacniającym sytuację swojej postaci za pomocą tego, czego wymaga od niej chwila.
Pamiętny dialog: Zobacz dla mnie używa dialogu w sposób przede wszystkim transakcyjny, nie inwestując zbyt wiele w zingery lub ostre linijki. (To nie jest najgorsze, bo nie zawsze tak mówią prawdziwi ludzie!) Ale od czasu do czasu Sophie rzuca pikantną bombę w stylu „kto będzie podejrzewał tę małą niewidomą dziewczynkę, prawda?” to wskazuje, jak sprytnie trianguluje, jak ludzie reagują na jej niepełnosprawność.
Płeć i skóra: Mama Sophie żartuje, że dostała nagrodę OnlyFans, kiedy wybiera się na swój tajemniczy występ z kotem, ale to tylko tyle, co filmowe wypady na seksualność.
Nasze ujęcie: Zobacz dla mnie robi się trochę schlockier, gdy Sophie musi zaatakować złodziei i ostatecznie odeprzeć ich ogniem. Ale nawet bardziej absurdalne zwroty nie unieważniają sprytnej konfiguracji i podstawowego napięcia filmu między fizyczną obecnością Sophie a nieobecnym wzrokiem Kelly. Być może bardziej doświadczony reżyser niż Randall Okita, tworzący tylko swój drugi film fabularny, poprawiłby ten związek lub ogólny kunszt. Wizualny prymat filmu wydaje się straconą szansą, aby film mógł zrobić więcej z projektem dźwięku, ale nawet bez oczywistego punktu elewacji jest to nadal solidna rozrywka.
jest piłka nożna w czwartek?
Nasze wezwanie: PRZESYŁAJCIE TO! Podczas gdy Zobacz dla mnie może brakować wizji 20/20, ma wystarczająco jasną perspektywę, jak zrealizować ekscytującą koncepcję bez sztuczek lub chytrego wykorzystywania niepełnosprawności. To szybka, półtoragodzinna przygoda, która sprawia wrażenie szczupłej i giętkiej. Chociaż nie wnosi do gatunku niczego szczególnie nowatorskiego, jest co najmniej skuteczna we wprowadzaniu technologii i terroru.
Marshall Shaffer jest niezależnym dziennikarzem filmowym z Nowego Jorku. Oprócz h-townhome jego prace pojawiły się także w Slashfilm, Slant, Little White Lies i wielu innych. Niedługo wszyscy zrozumieją, jak bardzo ma rację Łamacze sprężyn.