Zaproszenie w zasadzie pojawił się i zniknął z niewielkim hałasem w kinach, osiągając szczyt kasowy z jednym z najniższych weekendowych dochodów od lat, kiedy ukazał się późnym latem 2022 roku. Ale otwiera 2023 rok, spalając listy przebojów Netflix. Czy powinieneś wziąć udział w pierwszym wielkim publicznym festiwalu strachu w tym roku?
ZAPROSZENIE : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: „Wszystko kończy się tutaj… ze mną”, zaczyna Zaproszenie . Film otwiera prolog, w którym kobieta wiesza się na balkonie angielskiej posiadłości. Cięcie: Evelyn Jackson (Nathalie Emmanuel) – w skrócie Evie – jest współczesną młodą czarną kobietą, która nocą zajmuje się cateringiem, a o zmierzchu zajmuje się ceramiką. Czując się odizolowana od obojga rodziców i wyobcowana przez nowojorską scenę randkową, bada historię swojej rodziny za pomocą testu DNA tylko po to, by odkryć dostojne dziedzictwo zza oceanu. Na prośbę życzliwego angielskiego kuzyna Hugh Alexandra (Hugh Skinner) przyjmuje zaproszenie na rodzinny ślub w posiadłości w New Carfax Abbey.
Sprawy natychmiast zaczynają się niespokojnie dla Evie po tym, jak wpada na laskę i rozbija szkło. Jednak zanim Evie za bardzo się zawstydzi lub zawstydzi, wpada w oko pana posiadłości, Waltera De Ville (Thomas Doherty). Ten szykowny kawaler od razu polubił niespodziewanego gościa, wzbudzając złość i gniew zgromadzonej na uroczystości arystokratycznej elity. Evie odbiera od gospodarzy dziwne, jeśli nie całkowicie złowrogie wibracje. Ale wszystko zaczyna się zmieniać, gdy zaczyna mieć halucynacje postacią przedstawioną na początku filmu, prawie tak, jakby dom przenosił na nią rodzaj pamięci zmysłowej. Coś jest nie tak z tym zgromadzeniem trzech rodzin, a Evie nie może do końca zrozumieć, jak gra w pozornie nadprzyrodzonych shenaniganach. Pieniądze, jak się dowiaduje, są gęste jak krew.
Jakie filmy ci to przypomni?: Jeśli jesteś osobą, która wie, czym jest film „Screen Gems”, kiedy widzisz logo tego horroru, wiesz już prawie wszystko, co musisz wiedzieć o Zaproszenie . Ale aby uzyskać trochę więcej szczegółów na temat treści, Czarny bohater porusza się po tradycyjnie białej przestrzeni Wyjść do sedna – i ma nawet sprytną BFF sprawdzającą z daleka, aby utrwalić podobieństwo. Dworska sceneria również przywodzi na myśl gatunkowe emocje Gotowy czy nie i nawet Spencera jako niczego niepodejrzewająca kobieta wkracza do pałacowych okolic i czuje, jak cała potężna rodzina zwraca się przeciwko niej.
Spektakl wart obejrzenia: Podczas gdy to Emmanuel musi nieść Zaproszenie , to duszący tlący się Thomas Doherty naprawdę kradnie show. Ma w sobie coś w rodzaju Jude'a Law jako pewnego siebie pana posiadłości. Jeśli Walter De Ville może czasami poczuć się jak faksymile Dickie Greenleaf, niezatarta filmowa kreacja Lawa od Utalentowany pan Ripley , to prawdopodobnie dlatego, że postać studiowała takie postacie, aby zaciemnić swoje prawdziwe intencje. Doherty uwielbia wędrować po cienkiej linii oddzielającej przerażenie od charyzmy i jest jednym z niewielu źródeł prawdziwego napięcia, jakie ma ten film.
Pamiętny dialog: – Nie jesteśmy spokrewnieni, prawda? Evie pyta swojego kuzyna Hugh o Waltera, kiedy się trochę podkochuje. „Ani trochę”, odpowiada, na co zwykle asertywna Evie niezdarnie (i zabawnie) odwraca się: „Tak, dobrze. Wiesz, tylko… upewniłem się.
Płeć i skóra: Walter proponuje, że zostanie z Evie w jej pokoju — i łóżku — kiedy ta jest przerażona pierwszym dostrzeżeniem fantazmatów, ale ich serce do serca nigdy nie dochodzi do ciała. Obaj w końcu stają się gorący i ciężcy w dalszej części filmu, ale wszyscy szeregowi są pomysłowo zakryci w chwili rozmowy po stosunku. Krótki kawałek skóry w filmie pochodzi z dnia w spa, podczas którego widzimy tyłek nagiej pływaczki w basenie.
Nasze podejście: Ani reżyseria Jessiki M. Thompson, ani scenariusz Blaira Butlera nigdy nie znajdują odpowiedniej długości fali Zaproszenie . Nie są pewni, jak połączyć różne tonacje i gatunki, których wymaga historia, więc wszystko wydaje się raczej niezgrabne. Film naprawdę nie trzyma lądowania na swoim wielkim ujawnieniu, co sprawia, że ostatni akt spada. To dzieło niewiarygodnie oczywistych wyborów – skreczowanie gramofonu zapowiada upiorny strach przed skokiem; pierwszemu pocałunkowi towarzyszą perfekcyjnie zaplanowane fajerwerki. Każdy element, który ma na celu głębsze znaczenie, jak niedogotowany dramat na górze i na dole w posiadłości, służy jedynie ujawnieniu, jak płytkie jest naprawdę pogoń za przerażaniem i seksownością.
Nasze wezwanie: POMIŃ TO. Możesz przeczekać krótki okres, w którym Zaproszenie wznosi się na szczyty list przebojów Netflix – jest mało prawdopodobne, że wielu będzie pamiętało ten słaby horror za tydzień. Byłoby lepiej, gdybyś „przez pomyłkę” obejrzał ostatni film, który miał ten sam tytuł ( wydanie z 2016 roku autorstwa Karyn Kusama ), ponieważ ten film faktycznie dałby ci rzeczy, które chciałbyś otrzymać, naciskając przycisk odtwarzania na tej krótkiej sensacji.
Marshall Shaffer jest niezależnym dziennikarzem filmowym z Nowego Jorku. Oprócz h-townhome, jego prace pojawiły się także w Slashfilm, Slant, Little White Lies i wielu innych. Wkrótce wszyscy zdadzą sobie sprawę, jak bardzo ma rację wiosenne łamacze.