W przewiewnej tajskiej komedii o napadzie Zagubione loterie , pięć zwykłych przypadkowo zebranych razem musi stawić czoła ekscentrycznemu i lekkomyślnemu szefowi lokalnej przestępczości, jego zwariowanym poplecznikom, a nawet poddać się pięściom w nielegalnym zakulisowym meczu bokserskim, jeśli mają szansę odzyskać pięć zwycięskich losów na loterię, które zostały im odebrane w najgorszym możliwym momencie. Nadszedł czas, aby wykazać się kreatywnością, opracować plan (oraz plan b i plan c), zastosować sztuczkę i miejmy nadzieję, że oskubać złoczyńców, którzy pierwotnie ich oszukali. „Kto by się na to nabrał?” pyta jedna postać; „Tylko idioci by w to uwierzyli”. Zdziwiłbyś się…
PRZEGRANE LOTERIE : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Dla Taya (Wongravee Nateetorn), studenta biznesu i fanatyka szachów, codzienne życie to tylko seria pechowych epizodów. W Bangkoku bogaci stają się bogatsi, a biedni biednieją, a wiele osób zwraca się do loterii narodowej po odrobinę codziennej nadziei i zbawienia. Odkąd jego mama Toi (Thanaporn Wagprayoon) wpadła do otwartego kanału ściekowego, Tay wkroczył w jej zgiełk, sprzedając numery loterii po szkole. Ale wtedy Boss Chye (Anusorn Pinyopojanee), przywódca lokalnego syndykatu, wysyła swoich zbirów Mee (Torphong Kul-on) i Doe (Somyos Matures) do domu Taya i jego mamy. A bez pieniędzy na spłatę pożyczki, którą zaciągnął Toi, taca na loterię i wszystkie bilety są traktowane jako zabezpieczenie.
Oczywiście właśnie wtedy trafiło pięć biletów. Ale bez tacki z liczbami nie ma pokwitowań dla zwycięzców, a Khung (Somjit Jongjohor), Zoe (Napapa Tantrakul), Beat (Phantira Pipityakorn) i Wen (Padung Songsang) chcą wiedzieć, co Tay zamierza z tym zrobić. Źli faceci nie oddadzą go tak po prostu. Gliniarze albo boją się szefa Chye, albo są na celowniku. I nikt nie jest zawodowym włamywaczem z zawodu. Jaki inny wybór ma ta zebrana banda, jeśli nie słuchać dziwacznego i zuchwałego planu Taya, aby odzyskać swoje losy na loterię i zarobić na przyszłości?
główna recenzja telewizji mózgowej
„Nie jesteśmy przyjaciółmi ani rodziną. Nawet się dobrze nie znamy. Ale dzisiaj mamy tę samą misję” — mówi Tay i gdy nowo odkryci sojusznicy triumfalnie idą w zwolnionym tempie, by zdobyć chwałę filmową, zostają zatrzymani przez ciężarówkę i wspólnie przemoczeni przez kałużę błota. Gdy śmiały plan Taya dotyczący przebrania, infiltracji i egzekucji zostaje wprowadzony w życie, loterie reżyser Prueksa Amaruji w coraz większym stopniu polega na błyskotliwej edycji, wizualnych gagach, mnóstwie głupkowatych przesadnych aktorów i cudach planu awaryjnego, aby, miejmy nadzieję, ponownie zjednoczyć tę grupę obdartymi złotymi biletami do dobrego życia.
Jakie filmy ci to przypomni? Wirtualne gagi i śmiechy z błędnej tożsamości są na porządku dziennym w tajskim filmie Tootsies i fałszywe , także na Netflix, podczas gdy południowokoreańska komedia akcji Klimat Seulu stawia pechową załogę przyjaciół i precyzyjnych kierowców przeciwko potężnej grupie piorących pieniądze.
Spektakl wart obejrzenia: Dzieje się dużo hammingu, zwłaszcza raz Zagubione loterie przechodzi w tryb filmu o napadzie, a nasi bohaterowie muszą odgrywać swoje role w legowisku Bossa Chye. Ale Padung Songsang i Somjit Jongjohor jako Wen i Khung naprawdę chwytają ten moment, pierwszy ma na sobie puszystą blond perukę i boa z piór, a rysy drugiego stają się pożywką dla prawdziwego mistrza Muay Thai, wojownika Muay Thai, Rodtanga „The Iron Man” Jitmuangnona.
Pamiętny dialog: Wszyscy w prowizorycznej ekipie Taya są przerażeni szefem Chye i jego zbirami. W końcu to zwykli ludzie. Jednak w kluczowym momencie Beat przystępuje do wielkiego planu Taya. „Wchodzę” – mówi jemu i grupie. – Cóż, nie możemy tam wpaść i grzecznie ich poprosić. Nie możemy iść na policję. Nie możemy po prostu włamać się do tego miejsca. Dlaczego więc nie spróbujemy tego planu? Nawet jeśli brzmi to śmiesznie, głupio i niemożliwie, to i tak lepsze niż siedzenie i kłótnie w ten sposób”.
Płeć i skóra: Nic tu nie ma, poza kilkoma wzmiankami o operacji powiększenia piersi, którą Zoe ma nadzieję zdobyć dzięki wygranej na loterii.
gdzie oglądać mtv wyzwanie?
Nasze podejście: rowerzysta oraz Rowerzysta 2 reżyser Prueksa Amaruji wnosi bohaterstwo szalonych napadów z szalonymi gagami, szeroką komedią fizyczną, potencjałem szmat i lekką nutą słodyczy Zagubione loterie , gdzie wielkie marzenia zwykłych Tajów – wygrać wystarczająco dużo bahtów, aby spełnić swoje marzenia i przestać czuć się sfrustrowanym społeczeństwem pełnym tych, którzy mają i nie mają – zbiegają się z prostymi i najbardziej satysfakcjonującymi chwilami w życiu, niezależnie od tego, czy jest to miłość do rodziny czy satysfakcja płynąca z uczciwej pracy i dawania. Nie otrzymujemy pełnych historii Tay i Beat, Wen i Khung, ani Zoe, ale każda z ich pechowych historii życiowych jest aktywowana kilkoma notatkami ekspozycyjnymi, zanim zostanie przekazana aktorom, którzy dopracowują to grupa z histrionicznymi tekstami, kreskówkowymi ujęciami reakcji i dużą ilością osobistego talentu. Nie musimy widzieć wszystkich porażek Wena jako drugoplanowego aktora – zamiast tego otrzymujemy migawkę, która ożywia go dzięki szybkiemu montażowi i zdolności Padung Songsang do śmiertelnie poważnego traktowania najlepszych z nich. Jest to technika, na której polegał Steven Soderbergh przy zespołach w centrum Ocean's filmy , a Amaruji bardzo się na nim opiera Przegrane loterie .
Niektóre z tych stylów ponad treścią nie do końca trafiają. Głos Taya pojawia się i znika, nie łamie czwartej ściany na tyle, aby technika wydawała się celowa, a zainteresowanie filmu (dosłownym) humorem muszli klozetowej i dubbingowanymi efektami dźwiękowymi staje się męczące. Ale ma dużo serca, na którym można się oprzeć, a to może wystarczyć, by zamanifestować Przegrane loterie kontynuacja nie może powstrzymać się od drażnienia.
Nasze wezwanie: STRUMIENIUJ TO. Zagubione loterie jest pełen zabawnych małych momentów, wiele z nich jest odmianą slapsticku, które pomagają uczynić z zespołu pechowców zwycięską grupę, gdy próbują obrócić mata przeciwko życiowym wyzwaniom. A jeśli jednym z tych wyzwań jest wkradanie się i wymykanie z legowiska szefa przestępczości, to tylko czyni ich plan jeszcze bardziej niedorzecznym.
Johnny Loftus jest niezależnym pisarzem i redaktorem mieszkającym na wolności w Chicagoland. Jego prace pojawiły się w The Village Voice, All Music Guide, Pitchfork Media i Nicki Swift. Śledź go na Twitterze: @glenganges