Christian Bale i reżyser Scott Cooper po raz trzeci łączą siły Bladoniebieskie oko , XIX-wieczny kryminał, który jest równie ponury i ponury jak ich poprzednie filmy, dramat kryminalny Z pieca i surowy western wrogi . Blady jest adaptacją Historyczno-fikcyjna powieść Louisa Bayarda , w którym Bale gra detektywa prowadzącego dochodzenie w sprawie śmierci kadeta z West Point, a jego uczniem/asystentem jest nikt inny jak młody Edgar Allan Poe, grany przez Harry'ego Mellinga – co oczywiście sprawia, że zastanawiamy się, czy to coś dobrego, czy też Po prostu zacytuję kruka w tej sprawie.
JASNONIEBIESKIE OKO : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Szara północno-wschodnia zima. Chyba najbardziej szary. Mężczyzna, powieszony. Inny człowiek, wciąż żywy: Augustus Landor (Bale), choć można się zastanawiać, czy może nie chce nim być. Żywy, tzn. Albo Augustus Landor. Wydaje się nieszczęśliwym, samotnym typem. Wdowiec. Jego córka, odeszła. R-U-N-N-O-F-T, mówi. Jego biznesem jest śmierć – badanie jej. Węszenie w poszukiwaniu wskazówek. Łapanie winnych. Ma z tego reputację. Dobry. Zostaje powołany do akademii wojskowej w West Point. Ten wisielec? Student, przyszły żołnierz. To nie było samobójstwo. Nie, jego stopy dotykały ziemi. Paznokcie miał postrzępione od drapania pętli. Stłuczenie z tyłu głowy. I jest sprawa jego serca. Został wycięty, z pewną precyzją. To nie… zwykły . Czy serce opowie historię? ZOBACZYMY. Jest rok 1830.
Landor podlega dwóm zgorzkniałym harymom, kapitanowi Hitchcockowi (Simon McBurney) i Supt. Thayera (Timothy Spall). Ci mężczyźni istnieją po to, by wkładać twarze do pomarszczonych kubków, co jest prawdopodobnym efektem ubocznym bycia wojskowym. Wiedzą, że Landor jest dobry w swojej pracy; wiedzą też, że ma tendencję do wchłaniania. „Nie pić”, brzmi ostrzeżenie, a kilka uderzeń później idzie do lokalnej tawerny na łyk. Tam spotyka dziwnego dżentelmena, który przedstawia się jako „Poe. EA Poe. Edgar A. Poe”, co jest dla nas trochę zabawne, choć niekoniecznie dla Landora. nie sądzę byle co jest zabawny dla Landora, zawsze.
czy dexter jest dobrym przedstawieniem?
Porozmawiajmy o tym dzieciaku. Poe jest młodym kadetem w West Point, który na pierwszy rzut oka wydaje się skazany na oblanie raczej wcześniej niż później. Przyznaje, że jest poetą, któremu zmarła matka dyktuje mu wiersze w snach, co jest, wiesz, ładne. Nie jest materiałem na pierwszorzędnego żołnierza – dlatego idealnie nadaje się na wewnętrznego człowieka Landora. Oferuje Poe pracę, która nie przyniesie mu pieniędzy ani uznania i nikogo nie zjedna. on akceptuje. Masz wrażenie, że i tak nikt nie lubi tego dziwaka. Ale my tak. Na pewno. Trochę irytujący, trochę surowy z gównem typu „mam-jestem-poetą”, trochę zbyt chętny do afiszowania się ze swoimi dziwactwami, ale to prawdziwy dziwak, który wcale nie jest wojskowym bratem marynującym się w wilgotna chmura jego własnych bąków machismo.
Zabierają się za szpiegowanie. Poe miesza się z innymi kadetami, którzy wszyscy wyglądają podobnie w swoich głupich dwurzędowych strojach zapinanych na mosiężne guziki, wyrzeźbionych kościach policzkowych i obfitych bokobrodach. Landor rozmawia z lekarzem z kampusu, doktorem Danielem Marquisem (Toby Jones) i jego rodziną: synem Artemusem (Harry Lawtey), kadetem; córka Lea (Lucy Boynton), schorowana sierota; i jego żona Julia (Gillian Anderson), coś w rodzaju świra. Poe zaprasza Leę na randkę na spokojny, mroźny zimowy spacer po cmentarzu, a ona się zgadza, ponieważ Poe rozumie, że ona też „mieszka w królestwie melancholii”. Tymczasem pobliska krowa i owca zostają martwe z wyciętymi sercami, a za nimi drugi kadet, któremu brakuje czegoś więcej niż tylko paska. (Nie pytaj!) Landor wyczuwa w powietrzu coś satanistycznego, co prowadzi go do zrzędliwego starego wariata i Posiadacza wiedzy okultystycznej, który wygląda, jakby śmierdział jak dziesięcioletni zdechły szczur złapany w pułapkę, a gra go Robert Duvall (!). Kiedy nie zajmuje się gumą, Landor przytula się do żałośnie niedorozwiniętej postaci barmanki (Charlotte Gainsbourg) lub siedzi w swoim małym domku ze smutkiem patrząc na stare zdjęcie, dotykając wstążki i mając wizje swojej uroczej, dawno zaginionej córki. Nie mamy wątpliwości, że rozwiąże tę sprawę, ale jak iw jakim celu?
Jakie filmy ci to przypomni?: Bladoniebieskie oko nie wymaga tak wielu swobód historycznych jak Abraham Lincoln: łowca wampirów , ale to trochę na tym samym boisku. Poza tym ma podstawowe kości narracyjne przygody Sherlocka Holmesa, której nie wyreżyserował Guy Ritchie, i ma kilka elementów wspólnych z tajemnicami neo-morderstwa, takimi jak Noże na zewnątrz i przebudzenia Agathy Christie Kennetha Branagha (uwaga: poczucie humoru nie jest jedną z cech wspólnych). Ostatecznie istnieje głębiej w gatunku dramatu kryminalnego, w którym rozwija się Cooper, z odrobiną horroru na wzór jego funkcji ludowego stwora z 2021 roku poroże .
Spektakl wart obejrzenia: Christian Bale robi to, co potrafi najlepiej: utrzymuje solidne podstawy filmu i umiejętnie dodaje trochę smaczku do scenariusza o małej charakterystyce. Połącz go z dziwną kaczką, taką jak Melling – zawodowy aktor charakterystyczny, którego najlepszą pracą są filmy Coen Bros Tragedia Makbeta oraz Ballada o Busterze Scruggsie – i razem przezwyciężają niektóre wady filmu.
Pamiętny dialog: Hitchcock i Landor wpadają w ideologiczny impas:
Hitchcock: Bądź swoim standardem, każda zbrodnia popełniona przez chrześcijanina będzie plamą na Chrystusie!
South Park sezon 4 odcinkiLandor: I tak jest.
Płeć i skóra: Nic. Wszyscy i tak są tacy bladzi.
Nasze podejście: Nie możesz zaprzeczyć Bladoniebieskie oko atmosfera – mgła prawie wyłania się z ekranu i pochłania Twój salon. Spojrzenie Coopera na detale z epoki i umiejętność tworzenia przygnębionego tonu sprawiają, że film jest mocno wciągającym doświadczeniem, bardzo zgodnym z naszymi oczekiwaniami co do jego pracy. To sprawny, dobrze oglądalny film, mocny pod każdym względem technicznym, od emocjonalnej partytury po pięknie pogrzebowe oświetlenie, wszystkie świece i olej do lamp płoną w ciemnych, ciemnych brązach.
Również zgodnie z filmografią Coopera, Bladoniebieskie oko wydaje się zbyt zadowolony, aby przejść przez ruchy narracyjnie. Postacie prawie błagają o mocniejsze dramatyczne łuki, treść emocjonalna nie jest wystarczająco głęboka, a polityczne i ideologiczne konflikty między Landorem a wojskowymi mosiądzami są nierozwinięte. Występy są jednakowo mocne, wszyscy oprócz Bale'a – on jest tutaj głosem spokojnego, opanowanego rozsądku, pamiętajcie – podnosząc odczyty linii do poziomu zabawnej przesady (Anderson przewraca licznikiem z przesadną manierą ). Cooper tylko bawi się horrorem i wydaje się to bardziej afektacją niż zobowiązaniem, i prowadzi do ostatecznego aktu, który jest zbyt histeryczny dla własnego dobra i obciążony zbyt rozciągniętym, zbyt schludnym zakończeniem.
Jednak żadna z tych wad nie jest przełomem. Fikcja gatunkowa w każdej formie jest doskonale zabawna na swoich własnych warunkach, zwłaszcza gdy ćwiczy styl i atmosferę. Czasami wydaje się, że film Coopera jest u progu czegoś bardziej ambitnego i literackiego, ale wydaje się, że Cooper nie jest zainteresowany osiągnięciem tego poziomu pretensji. Bladoniebieskie oko jest całkiem niezły jak na swoją niszę depresyjną, ale nie oferuje wiele poza tym.
pogromca demonów w sezonie 2 premiera
Nasze wezwanie: Bladoniebieskie oko jest solidną historią-tajemnicą. STREAMUJ, ale nie spodziewaj się, że będziesz o tym pamiętać.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .