Szum Oscarowy zwykle nie zdarza się w filmach akcji, ale Kobieta Król (teraz na Usługi przesyłania strumieniowego VOD, takie jak Amazon Prime Video ) jest wyjątkiem. Głównym tematem wspomnianej gadaniny jest gwiazda Viola Davis, która wydaje się być kluczem do swojej piątej nominacji do roli generała całkowicie kobiecej armii w Afryce Zachodniej. Film wyróżnia się tym, że jest kontynuacją hitu Netflix z 2020 roku w reżyserii Giny Prince-Bythewood Stara Gwardia , zarabiający niezłe 91 milionów dolarów w światowych kasach i oparty na prawdziwym Dahomey Agojie. Biorąc pod uwagę dobrze przemyślaną mieszankę historycznej, dramatycznej fikcji i brutalnych starć, łatwo zrozumieć, dlaczego cieszy się takim uznaniem krytyków i popularności.
KOBIETA KRÓL : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Na początku XIX wieku w Afryce Zachodniej ludzie byli najcenniejszą walutą. Kobiety z Królestwa Dahomej są zamknięte w klatkach strzeżonych przez mężczyzn z Imperium Oyo – mężczyzn, którzy nie mają szans w zasadzce Dahomey Agojie, na czele której stoi nieustraszona Nanisca (Davis). Kobiety przecinają mężczyzn maczetami i dłubią im oczy paznokciami przypominającymi pazury, ale jest noc, więc wciąż jesteśmy na skraju PG-13. Agojie są witani z szacunkiem po powrocie do domu. Mieszkają na królewskich terenach pałacowych, ozdobionych głowami wrogów na pikach. Mają na myśli biznes.
Nawi (Thuso Mbedu z Kolej podziemna ) osobiście doświadcza drogi Agojie. Nie pozwala ojcu wydać jej za okrutnego, siwiejącego mężczyznę, więc zostaje osadzona u bram pałacu, by wkrótce zostać zasymilowana jako nowi rekruci Agojie. Nanisca potwierdza swój kodeks wojownika: nie wezmą ślubu. Nie będą rodzić dzieci. Będą szanowani, opłaceni za swoją służbę i usłyszał . – Walczymy albo giniemy – szczeka Nanisca. „Walka to nie magia. To umiejętność”. Nawi pasuje idealnie – „Będę myśliwym, a nie ofiarą” – mówi. Rekruci ustawiają się w kolejce. Uczą się walczyć ostrzami, włóczniami, pięściami, siłą, pędem. Naoliwiają swoje ciała, aby ich przeciwnicy mieli trudności z mocowaniem się z nimi. Surowe lekcje zostaną wyciągnięte. Zasłużą na swoje blizny i staną się ich właścicielami.
A oni mają przed sobą robotę. Imperium Oyo jest rozległe, a jego armia znacznie przewyższa liczebnie armię Dahomeja. Ale król Ghezo (John Boyega), za radą Naniski, wypowiada wojnę; ich lud nie będzie już kradziony i sprzedawany w niewolę. Doświadczona wojowniczka Izogie (Lashana Lynch) pomaga Nawiemu dopasować się do Agojie. Nanisca ma koszmar i pociesza ją jej najbliższa powierniczka, mistyczna wojowniczka Amenza (Sheila Atim). Handlarze niewolników Santo Ferriera (Hero Fiennes Tiffin) i jego kohorta Malik (Jordan Bolger), którego matka pochodziła z Dahomeju i która może nie być straszną osobą w sercu, przybywają na brzeg, aby robić interesy z generałem Oyo Oba Ade (Jimmy Odukoya). ). Dwaj mężczyźni oceniają Agojie: „To najbardziej krwawe suki w Afryce” — mówi Ferriera. Cóż, jeszcze nic nie widział.
Jakie filmy ci to przypomni?: Kobieta Król bierze historyczno-epicką ambicję wizualną i mamy przewagę liczebną, więc co za spiskowanie męskich rzeczy, takich jak Waleczne serce oraz 300 i czasami nadaje mu świeżości, kobiecości Cudowna kobieta ly punkt widzenia. ( Stara Gwardia zrobił podobne rzeczy do formuły filmów o superbohaterach.)
Spektakl wart obejrzenia: Davisa, oczywiście. Dba o to, by Nanisca była złożoną postacią o złożonych emocjach, przerażającą, ale także zranioną. Davis jest mistrzem obecności dowódców. Wiesz – do kogo najpierw kierują się twoje oczy na ekranie i gdzie się zatrzymują? Na Davisa. To jest obecność dowodzenia. Wygłasza także przemówienie przed bitwą, ale-to-nie-jest-dziś/mogą-odebrać-nasze-życie-ale-nie-mogą-odebrać-naszej-wolności, które upłynniłoby Mela Gibsona.
Pamiętny dialog: Nanisca zastanawia się nad strategią ataku: „Czasami termit może pokonać słonia”.
I wers najlepiej zdekontekstualizowany: „Twoje orzechy w końcu miały rację”.
Płeć i skóra: Tylko scena, w której Nawi spotyka świeżo wykąpanego i starannie wydepilowanego Bolgera, zakrywającego jego niegrzeczne części ciała.
Nasze podejście: Mimo całej swojej schematycznej intrygi i dialogu z pieszymi, Kobieta Król jest świeży pod każdym innym względem: paletą wizualną, oprawą i kierunkiem artystycznym, głosem i perspektywą. Jest równie piękny, jak tonowo ostry – ponieważ jest przewidywalny. Ale to jest w porządku, ponieważ tam, gdzie postać Nawi czuje się jak rutynowa dziewczyna przeznaczenia, charakterystyka Naniski Davisa jest bogata i fascynująca, melanż zranionego zmęczenia, nieuniknionej melancholii i słusznej pewności siebie. Davis wykracza poza mydlany zwrot akcji, czyniąc go operowym.
Co najważniejsze, Prince-Bythewood i scenarzystka Dana Stevens ( Kojot Brzydki oraz Historia przemocy aktorka Maria Bello ma historię) nie buduj kompilacji tylko do wielkiej bitwy w trzecim akcie; byłoby to zmarnowaniem nienagannych umiejętności Davisa, umiejętności, która zapewnia, że film kończy się złożoną nutą, chwilą piękna ze znużonym, bolesnym posmakiem. Davis wnioskuje bez słowa, że to życie wojownika.
Nasze wezwanie: STRUMIENIUJ TO. Kobieta Król wygrywa bitwę o reprezentację – i na pewno nie zaszkodzi mieć w swoim narożniku twardą Violę Davis.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .