Polska może nie jest znana z produkcji horrorów, ale nie mów tego Bartoszowi M. Kowalskiemu. Film reżysera i scenarzysty 2020 Nikt nie śpi dziś w lesie a jego kontynuacja łączyła zarówno przerażenie, brutalność, przesiąkniętą krwią komedię, satyrę religijną, jak i samoświadomość meta-horroru, a teraz powraca z Piekielna dziura (polski tytuł: Ostatnia Wieczerza , lub Ostatnia Wieczerza ), która sięga aż do – lub do samego końca – w kręceniu horrorów gatunkowych i nabijaniu bombastyczności katolicyzmu.
jest yellowstone na amazon prime?
PIEKŁO : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Jest rok 1957, w odległym zakątku Polski, zrozpaczony ksiądz katolicki ciągnie Omen , pędząc do kościelnego ołtarza, aby spróbować zabić niemowlę, którego skóra nosi szczególny znak. Czy dziecko Szatan stało się ciałem? Duchowny wydaje się być tego całkiem pewien, ale zostaje zastrzelony przez policję, zanim może to potwierdzić swoim starożytnym sztyletem. 30 lat później Marek (Piotr Żurawski) przybywa do obszernej kolekcji budynków kościelnych położonych pośród deszczu, błota i nawoływania wron; drzewo na dziedzińcu wygląda jak pokręcone dusze potępionych. Marka wita przeor Andrzej (Olaf Lubaszenko), który oprowadza nowo przydzielonego księdza po ponurych klasztornych korytarzach, oświetlonych świecami sypialniach i celach, w których przebywają dręczeni. „Zły często manifestuje swoją obecność” – mówi przeor z dziwną nutą nonszalancji.
Jego papierosy zostają skonfiskowane, a mnich przypominający pachołka Dawid (Rafal Iwaniuk) przeszukuje jego rzeczy. Nie znajdują jednak tajnej skrytki w walizce Marka, w której znajduje się pistolet i latarka, ani narzędzia do otwierania zamków ukryte w jego różańcu. Bo Marek wcale nie jest księdzem, ale tajnym policjantem wysłanym w celu zbadania serii zaginięć kobiet związanych z klasztorem. A Marek jest całkiem przekonujący w swoim surowym habicie i skruszonej minie, dopóki przeor nie wyzywa go, by poprowadził codzienną modlitwę po łacinie. I nie każ nam zaczynać od pory posiłku, kiedy tajemnicze mięso duszone do konsystencji ścieków jest wlewane do spleśniałych stalowych misek.
Pomiędzy gwałtownymi wymiotami a odkrywaniem dziwnych przejść i wnęk znajdujących się w klasztornych murach, Marek otrzymuje także miejsce w pierwszym rzędzie egzorcyzmów przeprowadzanych przez przeora i jego adiutanta Piotrka (Sebastian Stankiewicz). Ten ostatni ostrzega też Marka, że wykryto jego węszenie. Nie ryzykując, ładuje pistolet i chowa go w fałdach sutanny. Ale kiedy prawdziwa natura klasztoru w końcu wyłania się z wszechobecnego mroku, jakakolwiek ziemska ochrona wydaje się słaba i nieistotna.
Jakie filmy ci to przypomni? Piekielna dziura już miałem książę Ciemności wibracje, mieszkając jak to ma miejsce w klasztorze położonym w epicentrum drogi szatana na ziemię. Ale wtedy księża wyciągają kamerę, która dokumentuje ich rytuały egzorcyzmów i Piekielna dziura zaczyna także kierować przyprawiające o mdłości wizualizacje VHS klasycznego horroru Johna Carpentera z lat 80. Rozważ też Człowiek z wikliny – pozostaniemy tutaj przy oryginale horroru ludowego z 1973 roku – gdzie inny gliniarz z planem zlokalizowania zaginionego nawiązuje nieoczekiwany kontakt z diabelską stroną chrześcijaństwa.
Spektakl wart obejrzenia: Jako Andrzej, przeor klasztoru i główny powiernik tajemnic, Olaf Lubaszenko pozwala, by jego twarz odmierzała ledwie dostrzegalne przejścia między zagrożeniem, paternalizmem, złem, nadzieją, smutkiem i – ostatecznie – zamętem. „Miałem być uczniem diabła, a kurwa wszystko się stało”.
90-dniowy sezon narzeczeński 2
Pamiętny dialog: Oto mały blurb z Piekielna dziura ilustruje to, jak mało współczucia mają Bartosz M. Kowalksi i współautorka scenariusza Mirella Zaradkiewicz dla przykazań chrześcijańskiego dogmatu. „Bóg i diabeł siedzą obok siebie. Mają zrozumienie. Zawsze ma. Od początku. Ale diabeł nie jest zły. Ludzie są. Zasługują na karę. I zostaną ukarani”.
Płeć i skóra: Nic nie robi na tym pierwszym, ale możesz liczyć na oko pełne gnijącego mięsa i nagich zwłok.
Nasze podejście: „Złowieszczy, makabryczny, satanistyczny” – nie oszukujmy się, deskryptory Netflix! Piekielna dziura emanuje atmosferą horroru od drugiego, gdy Marek zostaje wyrzucony na pustkowiu, aby rozpocząć śledztwo, i nie odpuszcza aż do cudownie świętokradczych ostatnich kilku minut. Do tej listy deskryptorów należy również dodać pełzający strach. W Piekielna dziura , nigdy nie ma wątpliwości, że oszustwo i ciemność mieszkają pod powierzchownymi warstwami codziennej harmonii życia klasztoru. Ale zachwyca dostarczaniem zwodów, które angażują się w mocne kino gatunku w pracy. Przewaga brzęczących much, które wylatują z oczu Jezusa. Krucyfiksy typu czujnego, odwróconego i wybuchającego płomieniem. (Ale uważaj na to ostatnie podstęp.) I konsekwentny wpływ horroru ciała na przebieg filmu przy świecach, gdy Marek zmusza się do zjedzenia szumowin w swojej misce, wyrywa obluzowane zęby trzonowe z ust, a później jest karmiony na siłę czterema porcje kumpla. I nie zapomnij o niedoszłej ekshumacji na cmentarzu kościelnym, która ujawnia tylko więcej pytań.
Fajnie jest angażować się w te wszystkie błędne kierunki i być prowadzonym coraz głębiej w tajemnice klasztoru przez cicho zdeterminowanego Marka. (Piotr Żurawski potrzebuje tylko kilku pełnych linijek dialogu, aby naświetlić swoją postać, której wewnętrzne zamieszanie jest jego największą bronią przeciwko działającym tutaj siłom). niezauważony, w cieniu architektury sakralnej i sekretnych tuneli schodzących pod ołtarze – Piekielna dziura ma odwagę w pełni i potwornie przylgnąć do proroctwa, które sam stworzył. W końcu zostało to powiedziane więcej niż raz. „Wybrany pożre siedmiu grzeszników i wypije krew niewinnego”. Czy nikt nie zauważył ludzkiej czaszki używanej jako kielich krwi, stojącej obok Jezusa w refektarzu wykonanym przez Leonarda da Vinci?
Nasze wezwanie: STRUMIENIUJ TO. Pełen lęku, mroku i machinacji wiernych szatana tu na ziemi, Piekielna dziura to w pełni satysfakcjonujący horror ze zdrowym szacunkiem dla uświęconych tradycją gatunku, czasem przyprawiających o zawrót głowy stylistycznych tropów.
dziennik dla Jordanii
Johnny Loftus jest niezależnym pisarzem i redaktorem mieszkającym na wolności w Chicagoland. Jego prace pojawiły się w The Village Voice, All Music Guide, Pitchfork Media i Nicki Swift. Śledź go na Twitterze: @glenganges