Francuska reżyserka Maimouna Doucoure kontynuuje swój debiut słodziaki - który był kontrowersyjny bez powodu – z Przeddzień ( teraz na Amazon Prime Video ), kolejne wnikliwe spojrzenie na psychologię współczesnej młodzieży. Przeddzień to debiut Sani Halify, grającej 15-letnią paryżankę, która w oczekiwaniu na odejście swojej śmiertelnie chorej babci robi wszystko, co w jej mocy, by spotkać Michelle Obamę w nadziei, że zostanie jej adopcyjną matką. Zanim uniesiesz sceptyczną brew jako takie głupie założenie, niech będzie wiadomo, że Doucoure uderza w przekonujący ton między pragmatycznym a fantastycznym w tej współczesnej przypowieści.
TE : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Wydaje się, że Hawa nie obchodzi, czy ludzie ją lubią. Jest tym, kim jest i chce tego, czego chce i tyle. Jeśli wejdziesz jej w drogę, popchnie cię. Jeśli masz coś, czego ona potrzebuje, ona to weźmie. Jeśli ją okradniesz, wysadzi cię w twarz sprayem na owady. Wyróżnia się: ma cerę albinosa, nosi grube okulary typu coca-cola, jej afro jest pełne i blond. Weź ją lub zostaw, a rozsądniej będzie ją zabrać. Chcesz kogoś o jej determinacji po swojej stronie.
Hawa jest córką imigrantów z Kamerunu. Została wychowana na silną przez swoją babcię Maminatę (Oumou Sangare), która pracuje jako griota, śpiewając historie w stylu ustnych tradycji jej ojczystego kraju. Gdzie są rodzice Hawy? Nie wiemy, ale nie może być dobrze, prawda? Hawa z pewnością jest silna już od dłuższego czasu. I musi nadal być silna – Maminata umiera na nieokreśloną chorobę i desperacko szuka kogoś, kto zaopiekuje się jej wnuczką. Jej wnuczka, która z uporem odrzucała potencjalnych adopcyjnych, stoi w obliczu możliwości umieszczenia jej przez opiekę społeczną w rodzinie zastępczej.
gra kowbojów online
Jej wnuczka, Hawa, której można powiedzieć, że pewnego dnia dostaje niesfornego włosa na tyłku, gdy dochodzi do wniosku, że jedyną odpowiednią adopcyjną matką dla niej jest Michelle Obama. Obie jej córki są teraz zdane na siebie, a ona mieszka w domu z 12 sypialniami, więc na pewno ma pokój, Hawa uzasadnia – dość pragmatycznie, trzeba przyznać. Tak się składa, że Michelle Obama jest w Paryżu na wycieczce książkowej, więc kiedy Hawa nie zarabia kilku dolców, pracując w sklepie spożywczym na rogu lub wzywając ratowników medycznych, gdy znajduje nieprzytomną Maminatę na podłodze, robi wszystko, co w jej mocy, by spotkać się ze słynną kobietą. Hawa ma przyjaciela, uroczo mamroczącego odmieńca Erwana (Titouan Gerbier), który pomaga tu i tam w jej wyprawie, która wprowadza ją w sferę piosenkarki pop Yseult (grającej siebie) i astronauty Thomasa Pesqueta (grającego siebie), który dać z siebie trochę więcej, niż można by się spodziewać. Ale to Hawa. Jest piękna, zabawna, niezłomna, intensywna i jakże rozbrajająca.
Jakie filmy ci to przypomni?: Magiczne realistyczne filmy Benha Zeitlina Bestie Południowej dziczy oraz Wendy przychodzą na myśl, albo Mati Diop Atlantyki , ale znacznie subtelniejszy w baśniach-izmach i skrzyżowany z słodziaki pragmatyzm miejsko-paryski.
Spektakl wart obejrzenia: Tak jak zrobiła to z słodziaki , Doucoure pokazuje zręczną rękę przewodnią młodym aktorom – takim jak Halifa, który pomaga zdefiniować Przeddzień daleko poza wszelkimi potencjalnymi granicami gatunku, grając postać, która nigdy nie jest ckliwa, manipulująca ani przedwcześnie rozwinięta, zawsze i zawsze sobą i tylko sobą.
Pamiętny dialog: Erwan głupio wypytuje Hawę o jej motywy, jakby oczekiwał satysfakcjonującej odpowiedzi:
Hawa: Michelle Obama – chcę, żeby mnie adoptowała.
o której dzisiaj zaczyna się gra Seahawks?Erwan: Ale dlaczego?
Hawa: Tylko dlatego.
Płeć i skóra: Nic.
Nasze podejście: Zrzędliwy drań we mnie znajduje fabułę Przeddzień być irytującym wynalazkiem. Ale kapryśny idealista we mnie uważa to za urocze. Nie bądź zrzędliwym draniem – Przeddzień to przyjemne ćwiczenie głębokiego patosu, dyskretnej komedii i bogatej postaci, z okazjonalnymi wybuchami natchnionego precyzyjnego kręcenia filmów. Kuszące jest zdefiniowanie filmu w kategoriach realizmu magicznego, ale to tylko omija krawędzie klasyfikacji. Warto zauważyć, że scenariusz – autorstwa Doucoure, Zangro i Alaina-Michela Blanca – jest nieco przesunięty w czasie, bez wzmianki o mediach społecznościowych, polityce lub innych cechach dnia. Zamiast tego Hawa ma szereg urządzeń zaczerpniętych z klasycznych książek z opowieściami: smutną historię, dobrego kumpla, mądrego starszego, niezawodny skuter, nieusuwalną koncentrację i wrodzoną zdolność do łączenia się z artystami i naukowcami, którzy również są marzycielami.
power book 2 odcinek 2 pełny odcinek
Na pierwszy rzut oka film ma założenie filmu Disney Channel, w którym prawdopodobnie młody główny bohater pochylałby się do tyłu, by być ujmującym, grając „przeciętnego dzieciaka” ścigającego nieprawdopodobny sen przez nieprawdopodobne kanały do nieprawdopodobnego zakończenia – i hej, jeśli marzysz o wielkich rzeczach, może się to spełnić. Jednym słowem fuj. Przeddzień nie ma pożytku z takich patetycznych sentymentów lub łatwych odpowiedzi. Hawa w jakiś sposób trafia za kulisy koncertu na arenie, do pokoju gościnnego Michelle Obamy w szpitalu dziecięcym, nawet przez terminal bagażowy na lotnisku, gdzie znajduje się prywatny samolot znanej na całym świecie kobiety z energicznymi zabezpieczeniami – sekwencje, które są elegancko skonstruowane , z namacalnym napięciem i sprytnymi zdjęciami.
Trzeba przyznać, że te sekwencje są również bezczelnie sprzeczne z logiką. Ale subtelne gesty wizualne w trakcie kręcenia filmu sugerują wspanialszy pomysł, że tutaj działa przeznaczenie i że los Hawy nie jest tak prosty i oczywisty, jak wylądowanie bogatej, sławnej osoby jako adopcyjnego rodzica. Większy cel tych chwil staje się widoczny podczas mocnego finału filmu, który znajduje sposób na to, by rzeczywistość tak delikatnie się rozbiła, że trudno nie być poruszonym i zainspirowanym. Hawa jest bez wątpienia wyjątkową osobą, ale czy to znaczy, że ma prawo do wyjątkowych przeżyć? Cóż, to zależy od tego, jak zdefiniujesz „wyjątkowe doświadczenie”, coś, co film kusząco pozostawia nam do rozważenia.
Nasze wezwanie: STRUMIENIUJ TO. Przeddzień to zachwycająca, uroczo powściągliwa neo-bajka z mocnymi występami i jeszcze mocniejszą reżyserią.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .