Teraz wł Najlepsze wideo , Cyrano jest przynętą Oscara, ale Oscar tak naprawdę nie kąsał. Nie oceniaj go po jednym nędznym skinieniu głowy za najlepsze kostiumy – zasłużonym za bycie jednym z filmów, które miały najwięcej projektów kostiumów, zwróć uwagę na wyróżnienie – ponieważ ten musical ma wiele do zaoferowania: Piosenki autorstwa niezłomnych indie-rock The National , niepowtarzalny Peter Dinklage w roli tytułowej, w reżyserii zachwycającego artysty Joe Wrighta. Na pewno wiesz, że ta nieodwzajemniona historia miłosna, o wielkonosym szermierzu niosącym jeszcze większą pochodnię, zaczęła się jako XIX-wieczna sztuka Cyrano de Bergerac , inspirując wiele adaptacji, w tym m.in Film z 1950 roku który przyniósł Joe Ferrerowi Oscara, a 1990 wycieczka z Gerardem Depardieu oraz 1987 Roksana , współczesna wersja ze Stevem Martinem w roli głównej. Ten konkretny musical wywodzi się z produkcji scenicznej z 2019 roku, w której również wystąpił Dinklage, którego niski wzrost zastępuje sporego schnozza postaci Cyrano. To natchniony pomysł; teraz zobaczmy, czy Wright robi to sprawiedliwie.
CYRANO : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Cyrano (Dinklage) jest ogierem, poetą i wojownikiem, który równie dobrze włada mieczem, jak i językiem angielskim. Eee, francuski. Język angielski? W tym przypadku angielski. Ale mieszka we Francji. To chyba brytyjski film dla ciebie. Ale Cyrano nie ma wszystkiego. Jego postura oznacza, że w dobrym społeczeństwie został oznaczony jako dziwak, co tak naprawdę nie jest szczególnie dobre z tego powodu, ale jest koniec XIX wieku, więc nie można oczekiwać, że ludzie będą wrażliwi lub rozsądni. Prywatnie i potężnie tęskni za czułym dotykiem Roxanne (Haley Bennett), swojej platonicznej przyjaciółki od wielu lat. Tak, zaprzyjaźnia się z nim, mocno, być może nieświadomie. Czy ci ludzie mają 17 lat? Oni wyglądać jak dorośli. Ale nie mogą wypowiedzieć ani jednego zdania, żeby rozwikłać tę fabułę? Myślę, że to dla ciebie XIX-wieczny francuski dramat teatralny.
dygresuję. Jest scena, w której Cyrano zakłóca występ popularnego, ale popularnego komika scenicznego, jakby go rapując, a potem, gdy kretyn o imieniu Valvert (Joshua James), którego wolałbym nazwać Le Douche, obraża i wyzywa Cyrano, Cyrano upokarza go, zabijając go na oczach wszystkich. To właśnie na tym konkretnym paryskim spotkaniu Roxanne jest świadkiem typowych wybryków swojej przyjaciółki – po prostu kolejny śmiertelny pojedynek, co za łajdak! – a także spotyka się z Christianem de Neuvillette (Kelvin Harrison Jr.), soczystym przystojniakiem męskości i nowym członkiem francuskiej Gwardii Narodowej. Miłość. Zdarza się! Spotyka się z Cyrano, który odręcznie pisze dla niej gorący i świeży wiersz. Ale ona nawet nie zauważa, że on sosnuje i sosnuje jak las iglasty, i prosi go, aby uzgodnił randkę między nią a Christianem, ponieważ jest w nim potężnie, potężnie zakochana. Załamany jak największy, największy upadły grzebień, jaki kiedykolwiek widziałeś, Cyrano wzdycha i zgadza się, a ty możesz wskazać sekundę, kiedy jego serce pęka na pół.
Oczywiście tęsknimy za Cyrano. Za jego bezczelną osobowością kryje się człowiek pozbawiony pewności siebie i zmagający się ze swoją odmiennością. I jest tak bezinteresowny, że wolałby pomóc Roxanne osiągnąć szczęście, niż dążyć do własnego. Spotyka się z Christianem i dowiaduje się, że młody chłopak jest prawie tak elokwentny jak George „The Animal” Steele. Nie może wymyślić słowa rymującego się z „kapeluszem”, gdyby od tego zależało jego życie, a sam pomysł, że mógłby wyczarować dwuwiersz? O Boże. NIEMOŻLIWY. Więc Cyrano zgadza się napisać dla niego korespondencję Christiana do Roxanne, korespondencję, która może zamienić księżyc w magmę. I oczywiście jeszcze bardziej szaleńczo i głęboko zakochuje się w facecie, z którym nigdy nie rozmawiała twarzą w twarz – chociaż tak naprawdę to zrobiła, ponieważ to słowa Cyrano sprawiają, że mdleje. Gdyby tylko Cyrano i Christian wymienili się mózgami, mogliby stworzyć jednego doskonałego mężczyznę. Ale, niestety, tak nie jest, ponieważ nie ma tu fantazyjnych życzeń wróżek. Nie, ta historia jest tylko w połowie niedorzeczna.
Jakie filmy ci to przypomni?: Cyrano jest jakby Nędznicy minus wszystkie irytujące rzeczy (po prostu powiedz NIE śpiewaniu z bliska), ale z wizualną wielkością najlepszej przynęty Oscara Wrighta, np. Pokuta , Najciemniejsza godzina oraz Duma i uprzedzenie .
zegarek świąteczny Charlie Brown online
Spektakl wart obejrzenia: Odkładając mieszkanie – ale nigdy bez pasji! – śpiewającym głosem Dinklage potrafi wszystko, od klasycznej francuskiej farsy po karmienie smoków po produkcje Happy Madison. To trudna rola, wymagająca delikatnego, wyważonego, tragikomicznego tonu, a on trafia w dziesiątkę.
Pamiętny dialog: Przykład: Dinklage – nie można oddać sprawiedliwości linijce typu „Zawsze mam w kieszeni list napisany do wyimaginowanej kobiety. Taki jest romantyczny zwyczaj” po prostu wpisując go; musisz usłyszeć, jak dostarcza to z ostrym dowcipem.
Płeć i skóra: Brak, co sprawia, że zastanawiasz się, czy ci ludzie są naprawdę Francuzami.
Nasze podejście: Poważnie, Christian próbuje rymować „uwielbiony” z „absorpcyjny”. Facet jest najprzystojniejszym słupkiem płotu w zachodniej literaturze, co czyni melancholię Cyrano jeszcze bardziej tragiczną. Oczywiście jest to rodzaj fabuły, który sprawia, że czujemy się, jakbyśmy siedzieli na bombie atomowej i czekali, aż wybuchnie. Jig jest prawie gotowy w smutnej, zabawnej, ale przede wszystkim smutnej scenie, w której ukryty Cyrano podaje linie Christianowi, który niezręcznie dostarcza je Roxanne, gdy siada na balkonie. To wystarczy, żeby ciało zatęskniło: żeby ucichł ten ryk byka, żeby Cyrano się przyznał, żeby Roxanne go pokochała i wybaczyła mu ten głupi podstęp, żeby Christian poszedł poszukać borówki w sukience, żeby mogli garbić się jak króliki i produkować mnóstwo idiotycznych dzieci. To znaczy, miły facet, ten chrześcijanin, ale idź poczytaj książkę czy coś, człowieku.
Wiem. Nowoczesna perspektywa + staroświecki scenariusz = łatwe żarty. Zbyt łatwe. Ten Cyrano jest nieco nierówna narracyjnie – powolny przez śpiewanie tutaj, tandetne granie na wspaniałej scenerii tam – ale buduje coś wyjątkowego na szczycie swojej podstawowej farsy. My, skromni superfani Wrighta (uwaga: nie ma innego sposobu, aby być superfanem Wrighta), z przyjemnością zobaczymy jego charakterystyczny styl, z opadającymi kamerami i solidnymi detalami z epoki (Fopowy makijaż! Ekstrawaganckie peleryny! Peruki pudrowane odtąd do wieczności!) , para jak szampan i brie z rozbudowaną choreografią muzyczną. Reżyser z łatwością przechodzi od chytrej komedii do wysokiego dramatu i bolesnego romansu, i można wysunąć mocny argument, że centralny tonalny gambit filmu może nie działać bez Dinklage'a i jego umiejętności kultywowania empatii i śmiechu z równym opanowaniem.
rupaul drag race sezon 8 odcinek 8
Piosenki są żałosne, poważne i nie zawsze zapadają w pamięć, czasem śpiewane; bez dynamicznej kamery Wrighta mogą zatrzymać narrację. Ale film znajduje swoje oparcie w sekwencji balkonowej, po której przechodzi do brutalnej zimowej scenerii wojennej, w której Cyrano i Christian znajdują się na równych prawach, mierząc się ze swoją śmiertelnością. Sekwencję przerywa scena, w której trzech żołnierzy – granych przez prawdziwych piosenkarzy i autorów piosenek Scotta Folana, Glena Hansarda (z Raz sława) i Sam Amidon – śpiewają ostatnie pożegnanie przed wyruszeniem do beznadziejnej bitwy. Ta delikatna chwila zapoczątkowuje serię wydarzeń, które gwarantują ograniczenie naszego złośliwości i stopienie barier emocjonalnych. Cyrano dostarcza silnego złamanego serca, kiedy najbardziej tego potrzebuje.
Nasze wezwanie: STRUMIENIUJ TO. Cyrano może być nierównym, czasami niesfornym filmem, ale Wright i Dinklage sprawiają, że jest to godny wpis w nowym muzycznym odrodzeniu.
Czy będziesz transmitować musical Petera Dinklage'a, czy go pominąć #Cyrano na VOD? #SIOSI
— h-townhome (@) 23 marca 2022 r
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan. Przeczytaj więcej o jego pracy na johnserbaatlarge.com .