Na podstawie trwającej serii mangi autorstwa Shina Sawady i ilustratora Renjiego Asai, wyreżyserowany i współautorem scenariusza przez Toichiro Ruto, Akcja przemocy przedstawia Kannę Hashimoto jako studenta college'u, który prowadzi podwójne życie jako zabójca do wynajęcia. Hashimoto jest weteranem japońskiej grupy idoli Rev. z DVL i Przemoc występują także Yu Shirota i Yuri Ota, którzy oboje grali w girlsbandach i boysbandach. Ale wszyscy są tutaj w trybie baletu, podczas gdy wyznania ich zabójców są testowane.
AKCJA PRZEMOCY : STRUMIENIOWAĆ CZY POMIJAĆ?
Istota: Studentka Kei (Kanna Hashimoto) studiuje księgowość i idzie jej całkiem nieźle. Ale jest jeszcze jeden, bardziej śmiercionośny zestaw umiejętności, które już opanowała, o czym przekonają się niczego niepodejrzewający bandyci, którzy porwali aktorkę. Precyzyjnymi kopnięciami, perfekcyjnie wymierzonymi pięściami, ostrzem ukrytym w jej szkolnej torbie i pistoletami zwróconymi przeciwko swoim właścicielom, rozprawia się z czterema, pięcioma lub sześcioma napastnikami, nie naruszając przy tym jej ostrego różowego boba i zestawu swetra. To, że Kei jest pomijana, jest jedną z jej najpotężniejszych broni jako kluczowego zabójcy dla małej grupy, w skład której wchodzi szefowa „Sklepikarz” (Fumika Baba), histrioniczny kierowca Zura (Takashi Okamura) i rozważny, wycięty w miskę Watanabe (Oji Suzuka) ), który spontanicznie dołączył, gdy pewnego dnia po zajęciach podążył za swoją sympatią.
Na szczycie Denma-Gumi, najpotężniejszego klanu yakuzy w mieście, są kłopoty. Przed cichym, bezwzględnym szefem Sandaime (Jiro Sato) staje wyzwanie sukcesji w postaci głównego porucznika Kinoshity (Katsunori Takahashi), który przygotowuje się do zamachu stanu, sprzeniewierzając miliony z uzasadnionych interesów biznesowych Denma-Gumi z pomocą korporacyjnego lokaja Ayabe ( Shunsuke Daito). A Terano (Yosuke Sugino), menedżer finansowy i niechętny yakuza, wie o szykanach bilansowych. Wolałby całkowicie opuścić gang, niż zaalarmować nieprzewidywalną, ale bezwzględną Sandaime, ale kule zaczynają latać, zanim Terano zdąży wykonać ruch, i zostaje złapany w krzyżowy ogień klasycznej walki o władzę.
Jak się okazuje, podobnie jak Kei, który spędził niewinną chwilę w autobusie z Terano, zanim którykolwiek z nich dowiedział się o śmiercionośnych pracodawcach każdego z nich. Poszukiwany zarówno przez Sandaime, jak i Kinoshitę po tym, jak zniszczyła konkurencyjne grupy ich popleczników, Kei staje się celem najlepszego zabójcy Denma-Gumi, ekscentrycznego, ale całkowicie psychotycznego Michitaki (Yu Shirota). Może znajdzie czas na zajęcia z księgowości, jeśli uda jej się pozostać ponad walką na tyle długo, by uratować Terano przed jego szefami i uniknąć pistoletu do gwoździ Michitaki. Ale aby to zrobić, będzie potrzebowała pomocy Zury, Watanabe i Darii (Yuri Ota), nowego członka jej zespołu, który dobrze posługuje się karabinem snajperskim.

Jakie filmy ci to przypomni? Kanna Hashimoto nie jest obca noszeniu broni i angażowaniu się w przemoc yakuzy – gra także w filmie z 2016 roku Kombinezon marynarski i karabin maszynowy: ukończenie szkoły . Ze wszystkimi intrygami wewnątrz klanu i rozlewem krwi frakcji, Akcja przemocy zawiera także więcej niż powiew pracy Takashiego Miike, z filmem weterana reżysera z 2019 roku Pierwsza miłość jako doskonały przykład. A dla jeszcze bardziej krwawego spojrzenia na nieprawdopodobne motywy zabójców Przemoc , obejrzyj południowokoreański thriller akcji z 2017 roku Nikczemność .
Przedstawienie warte obejrzenia: W swoich spokojniejszych chwilach Akcja przemocy jest w stanie zbudować prawdziwy związek między Kei i Fumiką Babą jako szefem jej oddziału uderzeniowego, a także Takashi Okamura jako błazeński Zura. Film nie poświęca wystarczająco dużo czasu na budowanie tych relacji. Ale Fumika i Okamura są skuteczni jako wyraźne surogaty niewidocznej i nieznanej biologicznej rodziny Kei.
Pamiętny dialog: 'Na serio? Jesteś zabójca? To pytanie, które jej znaki głupio zadają przez cały czas Akcja przemocy , kiedy widzą różowego boba Kei wyciętego za jej ostrzem lub lufą pistoletu, które czasami są przechowywane w jej szkolnym plecaku.
Płeć i skóra: Nic poza kilkoma tęsknymi spojrzeniami nieśmiałego Watanabe, który zakochuje się w Kei, i rosnącego słodkiego spotkania między zabójcą a Terano.
Nasze podejście: Akcja przemocy dosłownie bierze „adaptację mangi na żywo”. Zwariowany efekt dźwiękowy, który uruchamia się, gdy ktoś kręci zbyt dużą perukę/kask typu pompadour Zury, co zdarza się często; akrobacje Kei wbrew grawitacji, gdy unika kul i nietoperzy nieszczęsnych zbirów; a rywalizujące siły niesłabnącej dziwaczności i niepowstrzymanych zdolności zabijania Michitaki są przykładami świata Przemoc builds, który jest powierzchownie prawdziwy, ale w większości jest fantastycznym odbiciem jego komiksowego materiału źródłowego. A zanim Kei i Michitaka zmierzą się w wielkiej rozgrywce, o której zawsze wiedziałeś, że jest w sklepie, jest to przedstawiane w stylu „wybierz swojego wojownika” w rozmyciu pięści, wirów i piruetów, taśma filmowa przesuwa się, by naśladować grafikę gry wideo ekran.
Kei jest tak biegła w wysyłaniu tłumów popleczników yakuzy w krzykliwych koszulkach, że szefowie na szczycie organizacji muszą nawet zatrzymać się, by zakwestionować jej intencje. Czy to wszystko, co kocha, zabijanie ich bezimiennych podwładnych? Ale Akcja przemocy nigdy nie daje Kei szansy na odpowiedź. To rozczarowujące, że nigdy nie poznaliśmy nawet odrobiny jej historii – kim są jej ludzie, jak dostała się do tego życia. Zatrzymuje się, żeby się nad tym zastanowić przez kilka ulotnych chwil, jak przy lodowych deserach z szefem po kolejnej przesiąkniętej krwią pracy. „Zmiana jest w porządku i wszystko musi się kiedyś skończyć”. Ale Przemoc nigdy w pełni nie eksploruje tych zatrzymanych wskazówek z wewnętrznego życia Kei, pozostawiając je jako pozostałości w porównaniu z głównym ciągiem radosnych baletów z pociskami.
kiedy wyjdzie Outlander sezon 6?
Nasze wezwanie: STRUMIENIUJ TO. Fani mangi będą zachwyceni wyglądem i stylem Akcja przemocy , który znajduje się gdzieś pomiędzy rzeczywistością a fantazją, a następnie rozwala całość nierównymi walkami na pięści i coraz bardziej dziwaczną strzelaniną.
Johnny Loftus jest niezależnym pisarzem i redaktorem mieszkającym na wolności w Chicagoland. Jego prace pojawiły się w The Village Voice, All Music Guide, Pitchfork Media i Nicki Swift. Śledź go na Twitterze: @glenganges