Po zakończeniu pierwszego sezonu serialu są rzeczy, które mi się podobały 1899 i rzeczy, które mi się nie podobały 1899. I człowieku, człowieku, czy klasyczne rockowe igły, które kończą każdy odcinek, należą do tej drugiej kategorii. Nie było wśród nich złej piosenki, pamiętajcie – mam na myśli, czy będę narzekał, że słyszę Davida Bowiego? Nie, nie jestem - ale tak źle pasują do tonu serialu, że to szalone. Co więcej, kilka z nich należy do najczęściej nadużywanych elementów muzyki pop w filmie i telewizji. „Nie bój się Żniwiarza”? „Wzdłuż całej Strażnicy”? Być może są one mniej rozgrywane w rodzinnych Niemczech twórców Jantje Friese i Barana bo Odara, ale na pewno ktoś zaangażowany w produkcję mógł wyciągnąć wtyczkę z tej konkretnej części symulacji, prawda?
Myśląc o całym programie, niedopasowane, źle dopasowane wskazówki muzyczne wydają się nieodłączną częścią decyzji Friese i bo Odara o porzuceniu powolnego i subtelnego podejścia, które stworzyło ich pierwszą serię Netflix Ciemny tak skuteczny i wpływowy na korzyść tempa i opowiadania historii. W każdym przypadku jest WIĘCEJ NIESAMOWITEJ REWELACJI 1899 odcinek niż było Ciemny cały pierwszy sezon. Chociaż w teorii szanuję decyzję, by po prostu zwariować, w praktyce po prostu nie wyszło.
I żaden odcinek 1899 był bardziej dziki niż finał sezonu, „The Key”. Konkrety mają mniejsze znaczenie niż ostatni zestaw wielkich zwrotów akcji, z odmiany „wszystko, co myślałeś, że wiedziałeś, że się myli”. To znaczy: symulacja została skonstruowana przez Maurę i Daniela, a nie przez ojca Maury, Henry'ego, który utknął w symulacji tak samo jak wszyscy pasażerowie statku. Stworzyli go, głównie wykorzystując zapał Maury, fiksacje intelektualne i know-how, jako sposób na utrzymanie ich umierającego syna Elliota przy życiu na zawsze. Teraz jest prowadzony z zewnątrz przez zaginionego brata Maury, Ciarana, który teraz wydaje się (podkreślenie wydaje się ; Nie zdziwiłbym się, gdyby pojawił się nowy zwrot „wszystko, co myślałeś, że wiedziałeś, że było złe”, aby to cofnąć) jest prawdziwy zły mózg stojący za chaosem. I wszyscy są trzymani w elektromechanicznym zastoju, Matryca -styl, w statku kosmicznym. Cue „Starman” Davida Bowiego. (Czy o wiele bardziej odpowiedni tematycznie „Space Oddity” był zbyt drogi, aby uzyskać licencję?)
Albo to jest? Czy statek kosmiczny to tylko kolejna symulacja? Wydaje się to całkowicie możliwe – nawet prawdopodobne – i to jest część problemu 1899 . Jak Westworld widzowie nauczyli się przez lata ku swojej rosnącej frustracji, że w pewnym momencie wyrywanie dywanu spod widowni nie jest intrygujące, jest irytujące. Powoduje to zwarcie wszelkich ludzkich połączeń, które mogliśmy stworzyć z postaciami, zmuszając nas zamiast tego do wykorzystania cennej mentalnej nieruchomości, aby dowiedzieć się, czy jesteśmy oszukani, czy nie.
A szkoda, bo myślę, że są postacie i występy, o które warto zadbać! Z pewnością wszyscy pasażerowie, którzy przeżyli, w mniejszym lub większym stopniu mnie kochają; nawet odrażająca pani Wilson jest teraz sympatyczna dzięki jej zepsutemu przez wirusy ciału i nieustraszenie przerażonej aktorce Rosalie Craig. Aktor dziecięcy Fflyn Edwards jest po prostu niezwykły w tym odcinku, ponieważ z kolei jest dręczony przez swojego dziadka oraz jego matka; jego przerażenie i desperację, by ktoś, ktokolwiek to zrobił opiekuj się nim oglądanie jest bolesne. Jestem wielkim fanem niemal równie nerwowej pracy Emily Beecham jak Maura w tym odcinku. Całymi dniami mogłem patrzeć, jak José Pimentão i Aneurin Barnard grają uduchowione postacie Byronica. I tak dalej i tak dalej.
I nigdy nie odmówię bo Odarowi oka na surrealistyczny science-fiction. Cóż za wielka wygrana, na którą natknęli się on i Friese, podejmując decyzję o wielokrotnym pokazywaniu postaci otwierających się lub wyłaniających się z dosłownych dziur w powietrzu; jak powiedziałem we wcześniejszej recenzji, to czysty Magritte, w połączeniu z istniejącą wcześniej skłonnością filmowca do portali, jak ustalono w Ciemny , i działa pięknie. Dodanie niemego, przesiąkniętego olejem Olka do równania w tym odcinku, gdy bohaterowie potykają się w swoich kieszonkowych wspomnieniach, jest miłym akcentem.
Ale cały projekt? Nie tak bardzo. Nie wiem, może cykl retro posunął się do tego stopnia, że tworzenie programu, który jest prostym połączeniem twojego poprzedniego programu, Zaginiony , oraz Macierz (aż do czarno-białych strzykawek zastępujących niebieską i czerwoną pigułkę) uważa się za fairplay. Dla mnie po prostu zastanawiam się, co ci potężni filmowcy mogliby wymyślić, gdyby odrzucili swoje bardziej oczywiste wpływy i naprawdę przetarli nowy szlak.
Zamiast tego wydaje się, że sami utknęliśmy w zapętlonej symulacji, w której pomysły i obrazy z wcześniejszych dzieł science fiction i narracji w tajemniczym pudełku zostały złożone jak linie kodu, aby stworzyć coś znajomego, ale lichego za błyszczącą fasadą.
nowy sezon daty premiery Yellowstone
Seana T. Collinsa ( @theseantcollins ) pisze o telewizji dla Toczący się kamień , Sęp , The New York Times , oraz wszędzie, gdzie będzie go miał , naprawdę. On i jego rodzina mieszkają na Long Island.