Nie można oprzeć się wrażeniu, że kiedy księżniczka Anna, po przeczytaniu wszystkiego o schadzce swojego brata Charlesa z Camillą Parker-Bowles przez telefon, mówi mu, że jego sprośna gadka „była trochę ginekologiczna jak na mój gust”, intelektualny umysł Charlesa prawdopodobnie to przyjął jako komplement. Ta rozmowa między Anne i Charlesem — urwała się w samym środku Korona Sezon 5 Odcinek 5 („The Way Ahead”), po tym, jak Charles został upokorzony przez publiczne ujawnienie jego intymnej rozmowy telefonicznej, w której chciał być jednym z tamponów Camilli w romansie, który stał się znany jako Tampongate — przyznała, że to dwoje rodzeństwa, które aż za dobrze rozumie zmagania związane z byciem uwięzionym w rodzinie, która zabrania rozwodów i publicznego okazywania emocji, i oboje mają tego dość.
Charles, wiedząc, że pewnego dnia zostanie królem, ma szczególnie dość całej monarchii w tym odcinku, a każda jego mała rzecz, od zażądania rozstania z Dianą, po przerwanie ruchu z tancerzami breakdance, dowodzi, że pragnie jedynie tchnąć nowe życie i nowy wizerunek w instytucję, w której się urodził i przez którą cierpi.
„Jak można opisać bycie księciem Walii?” Charles pyta na początku odcinka podczas kolacji. „To raczej nie jest praca, a tym bardziej powołanie, po prostu kłopot” – lamentuje, nazywając siebie „bezużyteczną ozdobą, która utknęła w poczekalni i zbiera kurz”. Jego goście na kolacji nie wiedzą, jak zareagować na tę diatrybę użalania się nad sobą, dopóki jeden z nich nie wspomni o dobrych uczynkach, jakie wykonuje w ramach swojej organizacji charytatywnej The Prince's Trust, która oferuje stypendia studentom, którzy nie mają wystarczających środków, i buduje dla nich domy kultury . To być może jedyna wspaniała rzecz, którą Charles może uznać za swoją własną, i jest z tego słusznie dumny.
pakery na żywo za darmo
Charles ze złością jęczał przez cały sezon, jak bardzo jest niewykorzystany w rodzinie królewskiej, a ten odcinek pokazuje, że jedyną osobą, która jest przy nim przez wszystkie jego trudności, jest Camilla Parker-Bowles, grana przez Olivię Williams. W tym odcinku Williams wreszcie zabiera głos, a jej pierwsze wielkie chwile z Charlesem są przez telefon, gdy dzwoni do niej w okolicach Bożego Narodzenia w 1989 roku, aby uzyskać jej opinię na temat przemówienia, które napisał, aby wygłosić w Oksfordzie. Camilla jest nie tylko jego wsparciem emocjonalnym, ale także redaktorem, a kiedy on w swoim przemówieniu brnie dalej o znaczeniu języka angielskiego jako króla dla jej opinii, przechodzimy do mężczyzny z jakimś rodzajem przechwytywacza radiowego, dostosowującego swoje częstotliwości do momentu, gdy mówca węszy w niezliczonych rozmowach, aż ląduje na rozmowie między Charlesem i Camillą, która ostatecznie zmienia się od nudnej mowy do seksu przez telefon. Ten człowiek zdaje sobie sprawę, że ma szczęście i naciska nagrywanie na swoim magnetofonie, gdy tylko usłyszy głos księcia. Mężczyzna przenosi rozmowę do Codzienne lustro kto zgadza się, że rzeczywiście są kopalnią złota, ale taką, której tak naprawdę nie udostępnią publicznie… w każdym razie jeszcze nie.
Uczucie w 1989 było takie, że jeśli Lustro puszczali taśmy, to oni byliby winni zniszczenia małżeństwa między Karolem i Dianą, więc zamiast tego kupili taśmy i zabezpieczyli swoje zakłady, trzymając je, dopóki nie nadarzy się idealna okazja. Ta okazja nadarzyła się, gdy trzy lata później ogłoszono wiadomość o separacji Karola i Diany.
Skoro mowa o Dianie, ledwie jest w tym odcinku, a ja zaczynam się martwić, że ten sezon to strata idealnie dobrego Debickiego. W tym odcinku występuje głównie w reakcjach na duże publiczne pokazy Charlesa, abyśmy wiedzieli, że pomimo separacji nadal ma na nią wpływ to, co mówi i robi. Charles jednak wydaje się być wyzwolony przez separację, według jego matki, w wyniku czego zaczyna od krytyki grupy zadaniowej zebranej przez jego rodziców i nazwanej „The Way Ahead”, która została utworzona, aby pomóc unowocześnić tradycje monarchia. Charles twierdzi, że nie idzie wystarczająco daleko, aby wprowadzić monarchię w XX wiek, ledwo poruszając prawdziwe i ważne problemy, za które tak często krytykuje się ich ignorowanie. Jego nowo odkryta szczerość pojawia się dokładnie w momencie, gdy Lustro postanawia wydać nagranie, na którym Charles i Camilla wyznają sobie nawzajem „potrzebę” kilka razy w tygodniu, a także szczegół, w którym mówi, że chciałby mieszkać w spodniach Camilli. „W co zamierzasz się zmienić, w parę majtek?” – pyta go Kamila. „Albo, broń Boże, Tampax, po prostu moje szczęście”, żartuje. Rozmowa jest przede wszystkim głupia i głupia, a cała Anglia, w tym jego żona, z którą był w separacji, która od samego początku sugerowała tę rzecz, czyta ją w gazecie, gdy budzą się następnego dnia. Ale Diana nie czuje się usprawiedliwiona tym dowodem, że Charles oszukiwał, zamiast tego jest to tylko jeszcze jeden mały sztylet w jej sercu, dodatkowo umacniający, że nigdy jej nie kochał.
kto gra w czwartkową noc w piłkę nożną
„Nie jest tajemnicą, że przez lata ściągnąłeś na siebie wiele problemów, ale nikt na to nie zasługuje” — mówi księżna Anna swojemu bratu, kiedy przychodzi go pocieszyć po wydaniu transkrypcji taśmy. Przyznaje, że była trochę zniesmaczona całą tą sprawą, ale mówi, że miała w sobie powiew „dwóch nastolatków w pewnym wieku, którzy są tak cudownie ludzcy i zakochani”. O to właśnie chodzi w byciu boskim jako przyszły król, prawda? Nie powinieneś być człowiekiem, a robienie tego jest skandalem. To był problem Charlesa (i Elizabeth) przez cały czas i to właśnie skłania Charlesa do wyrażenia zgody, w odpowiedzi na tę złą prasę, na zapewnienie zamiast tego dobrej prasy, pojawiając się w telewizyjnym filmie dokumentalnym o swoim życiu.
Charles: prywatny człowiek, rola publiczna był dokumentem, którego stworzenie zajęło półtora roku – filmowanie rozpoczęło się w 1992 roku, a ostateczny produkt został wyemitowany w 1994 roku – i zawierał wywiady między Charlesem a znanym prezenterem telewizyjnym Jonathanem Dimblebym. Podczas gdy Charles zyskał pewien szacunek za swoje postępowe poglądy jako przyszłego przywódcy Kościoła anglikańskiego, a zwłaszcza za swoją rolę „obrońcy wiary”, był także (do pewnego stopnia) szczery w kwestii swojej niewierności małżeńskiej, opowiadając Dimbleby'emu że był wierny „dopóki nie stało się oczywiste, że małżeństwa nie da się uratować”, kiedy to „odnowił” swoją przyjaźń z Camillą. Wszystkie te niewyraźne odpowiedzi nie podobają się nikomu w jego rodzinie, ale wydaje się nieświadomy jakiejkolwiek krytyki, postrzegając wywiad jako wielki sukces.
W serialu Diana kipi, gdy ogląda wywiad, doskonale wiedząc, że Charles nagina prawdę. Po emisji pojawiła się na balu charytatywnym ubrana w coś, co nazwano jej „suknią zemsty”, dopasowaną czarną koktajlową sukienką z odkrytymi ramionami, w której wygląda niesamowicie. W rzeczywistości Diana nosiła tę sukienkę do na benefisie w Serpentine Gallery tego samego wieczoru, kiedy wyemitowano dokument, być może jako małe „f-you” dla każdego, kto myśli, że będzie siedziała w domu i smuciła się z powodu Charlesa.
A Anne, która poparła swojego brata w następstwie skandalu z seksem przez telefon, wydaje się mniej wspierać teraz, gdy wyemitowano jego wywiad. Charles nadal uważa, że zainteresowanie opinii publicznej nim jest czyste i ma związek z jego nowoczesnymi pomysłami i spostrzeżeniami na temat sztuki, edukacji i środowiska, mówiąc jej: „Ludzie są zainteresowani!” ale Anne warczy na niego: „Może nie tak zainteresowany, jak myślisz”. Charles mówi jej, że założył konkurencyjny dwór w opozycji do sądu swojej matki, co Anne uważa za brak szacunku, i wraca do domu, do rodziców, aby powiedzieć im, co zamierza Charles. Mówi starszym członkom rodziny królewskiej: „Może być tak szalony, jak wszyscy myślą, ale nie jest tak słaby, jak wszyscy myślą. Charles, którego dzisiaj widziałem, był silny, pewny siebie, dojrzały. Nie tylko ma wszystko, czego potrzeba do tej pracy, ale pod pewnymi względami już ją rozpoczął”. Wszyscy są zaskoczeni i zirytowani, ale żart dotyczy wszystkich, ponieważ Karol musiałby jeszcze poczekać trzydzieści lat, aby rozpocząć swoje panowanie.
Pod koniec odcinka Charles wygłasza przemówienie do uczniów, których edukację sfinansował za pośrednictwem The Prince's Trust. „Jestem pewien, że każdy z was ma w sobie coś, nieuznaną wielkość, talent, który zasługuje na uznanie” — mówi im, opierając się na własnym doświadczeniu, przy wielkim aplauzie. Scena zanika, a następnie powraca na parkiet taneczny, gdzie widzimy grupę uczniów tańczących breakdance. Zachęcają Charlesa do przyłączenia się i jest to niesamowicie niezręczne, ale podobnie jak w przypadku jego filmu dokumentalnego, nie można winić mężczyzny za to, że starał się być postrzegany jako fajny i odpowiedni. A teraz, 30 lat później, w końcu ma swoją szansę.
natalie na dzisiejszym pokazie
Abyście nie myśleli, że moment breakdance był czystą fikcją, zostawię was z tym:
Liz Kocan jest pisarką popkultury mieszkającą w Massachusetts. Jej największym powodem do sławy jest czas, w którym wygrała w teleturnieju Reakcja łańcuchowa .