Shazam to najlepsza aplikacja wszechczasów, powiedział mi reżyser Shaka King przez Zoom ze swojego domu na Brooklynie. Nie korzystam z mediów społecznościowych… Robię Shazam.
Promował swój film, absolutnie spektakularny Judasz i czarny Mesjasz , przez kilka tygodni bez przerwy, a od kilku godzin w końcu nadawał na HBO Max.
na jakim kanale odbywa się parada macy
To jest nie film biograficzny o zamordowanym prezesie oddziału Black Panther Party w Illinois, Fredie Hamptonie. To porywający dramat opowiadający o infiltracji Hampton (Daniel Kaluuya) przez kreta z FBI, Williama O’Neala (LaKeith Stanfield). Chociaż z pewnością odejdziemy od tego filmu ze świeżym wglądem w Hamptona i jego twórczość (i być może inspiracją do przeczytania więcej), jest to przede wszystkim film rozrywkowy, w duchu Donnie Brasco lub Zmarły .
Tyle tego, co wzbogaca Judaszu jest jego świeżością; nigdy nie widzieliśmy Czarnych Panter w takim filmie. Shaka King dąży do tego, by poczuć coś nowego, przede wszystkim dla mnie, wraz z muzyką. Uwielbiam znanych artystów późnych lat 60., ale na ścieżce dźwiękowej zdecydowanie brakuje Jamesa Browna. Nie ma Jimiego Hendrixa. „Nie ma wojny” Edwina Starra lub „Rewolucja nie będzie w telewizji” Gila Scotta-Herona.
Nie ma nawet żadnego Motown, z wyjątkiem jednej dziwnej chwili, chwali się King.
Kocham muzykę ponad wszystko poza moimi rodzicami - żartuje reżyser, gdy zaczynamy podążać tropem. Mówię mu, że jego wczesne włączenie Rahsaana Rolanda Kirka - niezwykłego wirtuoza jazzowego wykonawcy, który grał na wielu instrumentach jednocześnie, wyrzucił mnie z siedzenia. Wiedziałem, że to będzie legalne, mówię. Nie jest moim zadaniem wywołanie uśmiechu u filmowców, ale zaletą Zooma przez telefon jest to, że mogę powiedzieć, że podobał mu się ten sentyment.
The Watts Prophets, „Dem N ***** s Ain't Playin”
Scena: Początkowy montaż materiału filmowego przedstawiający przywództwo i retorykę Partii Czarnych Panter.
Shaka King: Muszę przyznać, że jest to ważne źródło NTS Radio , stacja z siedzibą w Wielkiej Brytanii. W ciągu ostatnich siedmiu lat nakręcili mnie tak dużą ilością muzyki. Słyszałem ten wiersz mówiony, jak sądzę, w programie NTS o nazwie Nonsens . A może tak było Program Paula Camo . W każdym razie, to się dzieje, słyszę to i ten ton. Słowa to słowa, prawda? Ale wydajność! To dźwięk aktorów, którzy brzmią jak prawdziwi ludzie. To wymarły dźwięk z tamtej epoki.
To jest jak mój przyjaciel Tone Tank , jest w filmie, gra jednego z rasistowskich gliniarzy. Zawsze rozmawiamy o jego głosie; ta tonalność umiera. Jest nowojorczykiem po czterdziestce, z bardzo mocnym akcentem.
: Och, absolutnie pamiętam tego gościa. Robi jedno zbliżenie, ale wyskakuje. Możesz podziękować Czarnym Panterom!
Tak, to on!
Mieszkam w Queens w Nowym Jorku. Nadal słyszę ten ton.
Słyszysz to ze starszymi facetami. Ale kiedy ci faceci umrą? Ich dzieci tak nie brzmią. To zniknie. I tak samo jest z tymi głosami w tym wierszu, te głosy są tamtej epoki . Nie spotkasz nikogo, kto tak brzmi. Uwielbiam ten ton. I oczywiście słowa? To niespodzianka. Ta linia. „Bo te czarnuchy nie grają, to jest jak jest to linia?!?
Więc usłyszałem to, Shazamed to, schowałem to. Wtedy pomyślałem, że nie ma mowy, żeby Warner Bros. pozwolił mi to zrobić. Ostrzegłem się, żeby nie przywiązywać się zbytnio do idei, że to niemożliwe.
Podczas otwarcia mieliśmy wiele różnych kierunków. W pewnym momencie pojawiły się sugestie dotyczące J. Edgara Hoovera, a ja nie chciałem tego robić. Nie chciałem, żeby to Hoover przedstawił Pantery, chciałem, żeby Pantery się przedstawiły. Więc wpadliśmy na pomysł, aby użyć materiału filmowego. Kiedy mój redaktor Kristan Sprague i ja to zestawiamy, pomyślałem: uhhhh, pozwól mi zobaczyć, co się stanie, jeśli wrzucę to tutaj naprawdę szybko, a potem och, tak, tak zaczynasz to gówno!
Moje ulubione filmy, kiedy się zaczynają, to my jesteśmy teraz w filmie. Mówię to żartobliwie, ale też nie żartem, że chciałem, żeby to się tak otworzyło X-Men 2 , gdzie to jest jak och, cholera, jesteśmy w tym! od samego początku.
Mimo to nie sądziłem, że Warner Bros. pozwoli mi to wykorzystać, szczerze.
Rahsaan Roland Kirk, „Napompowana łza”
Scena: Pierwsze ujęcie LaKeith Stanfield poruszającego się z pośpiechem ulicami Chicago, aby dokonać napadu. A potem znowu, pod koniec filmu, kiedy zderza się z nim przeszłość i przeznaczenie.
Shaka King: Zrobiliśmy nasze spotkania na boisku z The Inflated Tear. Zagrałem, żeby nadać ton. W filmie zaczyna się od rogów Rahsaana, ale sama piosenka zaczyna się od tych ambientowych dzwonków i graliśmy to, aby przyciągnąć ludzi do strefy.
To było szalone, że znalazło się w prawdziwym filmie. Nie mogę powiedzieć, że zawsze wiedziałem, że to tam będzie - wiedziałem, że musi czuć lubię to. Ale kiedy widzisz [LaKeith Stanfield] idącego w tym płaszczu, a on powiewa za nim? Te rogi brzmią, jakbyśmy zaczynali film noir. Później, gdy odznaka wróci, wiedziałem, że może to być fajny telefon zwrotny. To jest to, co uwielbiam w kręceniu filmów: brać muzykę i łączyć ją z obrazami. Podnosi ją lub zapewnia kontrast. To świetny element do zabawy.
: Słysząc to dwa razy, kiedy musi wskoczyć do akcji, to jest jak żądło. Jak stary Ordynans pokaż żądło.
Dokładnie.
Ale ponieważ O'Neal nie jest dokładnie bohaterem, jest kwaśny. To dysonansowy dźwięk, a O’Neal to dysharmonijny człowiek. Więc pozwól mi rzucić szaloną teorię na swój sposób. Rahsaan Roland Kirk, jak ty i ja wiemy, był niekonwencjonalnym wykonawcą, który dmuchał w wiele saksofonów naraz. Tak więc ton, który słyszymy, jest dźwiękiem rozwidlonym, jest podzielony. O'Neal to człowiek, który jest podzielony, nie zna swojej tożsamości. Ech?
Całkowicie.
Ja… nie wiem, czy kiedykolwiek użyłem tego do tych słów, ale ten dysonansowy dźwięk przypominał O’Neal. Zagrałbym, żeby powiedzieć, że to ten facet. Chcieliśmy podkręcić ten dźwięk, żeby cię uderzył. Niektórym widzom to przeszkadzało. Czuli, że dysonans wrzeszczy, więc właściwie dodaliśmy pod spodem klarnet kontrabasowy, aby go rozgrzać. To wciąż destabilizuje.
Piosenka skrada się z powrotem na strunach, usiana przez cały film. Są riffy w tej samej tonacji, którą umieścił tam Mark Isham, genialne posunięcie jego autorstwa. Napompowana łza jest podstawą partytury.
Jhamels, „Płakałem”
Scena: Bar, w którym kręcą się The Crowns, gdy O’Neal przychodzi, by dokonać oszustwa.
Król: Słyszałem, że płakałem próbkowany przez producenta Knxwledge . Potem usłyszałem oryginał i wiedziałem, że może być dobry dla jednej z piosenek barowych. Nie chciałem odrywać się od zwykłych odniesień, ponieważ czułem, że jest leniwy. Czułem, że jeśli wystarczająco dobrze wykonamy swoją pracę, jeśli chodzi o stworzenie świata, który wydaje się być jak lata 1968 i 1969, to nie potrzebujemy piosenek, aby oznaczyć te lata. Chciałem poczuć tę epokę, fakturę, czego naprawdę słuchali prawdziwi ludzie. Słyszałem więc próbkę, prawdopodobnie na NTS, Shazamed ją, znalazłem oryginał, trzymałem się go.
Cytaty, „Nagle”
Scena: Tak samo jak powyżej, ale po niewielkim skoku w czasie.
Król: Z Nagle znowu szuka wskazówek taktowych. Mój kierownik muzyczny Zach Cowie patrzył, ludzie z Warner Bros. Music patrzyli. Mieliśmy ciężki czas z tym ustawieniem i mieliśmy trudności z wyczyszczeniem niektórych z naszych bardziej zakurzonych kilofów. Poszedłem więc na polowanie na YouTube.
Poszedłem do list odtwarzania ludzi, którym ufałem, potem uderzyłem Nagle i usłyszałem ten riff wokalny i zrobiłem ooo. Ponieważ potrzebowałem czegoś, co zasygnalizowałoby skok w czasie. Jeśli go upuścisz, nieważne gdzie, dobrze się rozchodzi. Jest łagodny, ale mocny wpis.
Decydent: Dowiedziałem się, że A $ AP Rocky spróbował tego.
Nie wiedziałem tego.
Ale to, co w tym kocham, to łagodny klimat, po którym wybucha przemoc, dla tego tyłka.
Tak, a kiedy się schyla, kiedy naprawdę go widzisz po raz pierwszy, dzieje się to w tym riffie wokalnym.
Dostaje poranną chwilę idola. Wiesz, LaKeith to przystojny mężczyzna!
To dobrze wyglądający kot!
Chris Clark, „Love's Gone Bad”
Scena: O'Neal kradnie samochód, ściga się po Chicago, zostaje złapany.
Decydent: To było głębokie cięcie. Nigdy o niej nie słyszałem, była cudem dwóch hitów dla Motown i jedną z niewielu białych artystów dla Motown w tamtym czasie.
Król: Nie wiedziałem o tym, dopóki to nie powiedziałeś. Zach Cowie wysłał cztery lub pięć utworów do każdej sceny, o którą prosiłem i znalazł tę. Bębny są takie twarde - klasyczne bębny Motown. Chcieliśmy tej energii, zmieszaliśmy ją głośno, aby wszystko podnieść.
Ma uderzenie Aretha Franklin Baby, I Love You GoodFellas . Nie, żeby Chris Clark był tym samym co Aretha - bez szacunku dla niej, ale daj spokój. Kilka ciekawostek na temat Chrisa Clarka, do którego jest współautorką scenariusza Lady Sings The Blues.
f dotyczy odcinków rodzinnych
Wynoś się stąd!
To ciekawostki barowe, których nikt nigdy nie dostanie. Co łączy Judasz i czarny Mesjasz do Lady Sings The Blues ?
Eddie Gale, „Zrozumienie”
Scena: Odważne, zbliżone karty tytułowe, zanim dowiemy się, w jaki sposób O’Neal został wysłany przez FBI w celu uzyskania informacji na temat Freda Hamptona i imprezy Czarnych Panter.
Król: Mieliśmy ten tytuł z biblijnymi implikacjami. Na początku Craig Harris i ja przeprowadziliśmy wiele rozmów na temat wprowadzenia pewnego rodzaju tradycyjnego czarnego chóralnego elementu. Jak Dźwięk Max Roach i Abbey Lincoln lub jak Andrew Hill’s Podnieś każdy głos , ten rodzaj dźwięku. Więc co się dzieje?
Nastąpiła pandemia. Nie możemy umieścić grupy wokalistów w takim pokoju. Musieliśmy się obracać. Zach zagrał mi tę piosenkę i to było o mój Boże, to na pewno karta tytułowa. Miał żałobny charakter, czarną tradycję chóralną, wszystko.
To moja ulubiona gra, w którą mogę zagrać, wrzucić piosenkę i sprawdzić, czy zsynchronizuje się z tym, co masz. A jeśli wyląduje na centymetrze, po prostu musisz się tego trzymać, to błogosławieństwo. I wiele się wydarzyło z tym filmem.
: To mrożąca krew w żyłach piosenka, podobna do świata Rahsaana Rolanda Kirka. Eddie Gale grał z Sun Ra, jest tam wiele podobieństw.
Dysonans melodyczny, oto co się dzieje.
Duke Ellington z Charlesem Mingusem i Maxem Roachem, „Fleurette Africaine (kwiat afrykański)”
Scena: Montaż obejmujący naukę O’Neal w klasie przez Freda Hamptona i innych liderów Partii Czarnych Panter.
Decydent: Mam na ten temat teorię, którą chcę przedstawić, podobną do mojej teorii nadmuchanych łez. Powiedz mi, czy zwariowałem.
Król: W porządku.
Jestem facetem od klasycznego jazzu, więc ten album Money Jungle , to biggie. Został wydany w 1963 roku, kiedy Duke Ellington jest już w dużej mierze starą gwardią. Z drugiej strony Charles Mingus, młodszy, bardziej radykalny muzycznie, a także bardziej bojowy w swojej polityce. Ale ten album to synergia między nimi.
Teraz, w tej scenie, masz O’Neal i tak naprawdę nie wiemy, jakie są jego przekonania. Kiedy Hampton go uczy, nie mamy pewności, jak bardzo otwiera oczy. Ale to sugeruje, że trochę musi się przedostać. Więc widzę to być może jako paralelę między dwoma narracjami. Chyba że po prostu wypadam za burtę.
Tak, nigdy, nigdy nie myślałem o tym w ten sposób.
To się dzieje, kiedy robisz film. To trafia do publiczności, a oni szaleją z tym.
Cóż, dlatego lubię robić filmy z luką, którą ludzie wypełniają. Ale ten utwór pochodzi od przyjaciela Jessego Plemonsa [który gra agenta FBI Roya Mitchella], który stworzył mix. A Zach i ja słuchaliśmy tego i to był ten, który oboje nam się podobał.
Było kilka wersji tego montażu, ale za każdym razem miała tę piosenkę. Do tej piosenki zostały zrobione montaże. Jestem naprawdę zaskoczony, że nie był używany w filmach wiele razy, ponieważ jest to dobrze znany album jazzowy i tak dobrze sprawdza się w montażach.
The Outlaw Blues Band, „Deep Gully”
Scena: O’Neal przekonuje FBI, by dało mu samochód, więc widzimy go podróżującego po Chicago w tej słodkiej przejażdżce.
Decydent: Słyszysz to i myślisz och, to musi być Booker T. i MGs, którzy byli wielkim wielorasowym instrumentalnym zespołem R&B tamtej epoki, ale cały czas są wykorzystywani w filmach. Zamiast tego, to jest The Outlaw Blues Band, również wielorasowy zespół R&B, ale tylko ludzie, którzy naprawdę znają się na rzeczy, mogą to zrobić.
Król: To było na mojej liście od naprawdę, naprawdę wcześnie. Znałem próbkę z De La Soul . [Uwaga: Deep Gully był dwukrotnie samplowany przez De La Soul na albumie Buhloon Mindstate , na Intro (Buhloone Mindstate) i dalej Przepaska na oko . To też było włączone Kiedy Sh * t zejdzie w dół przez Cypress Hill.] Słyszałem to również w Gaslamp Killer mieszać. Więc miałem go w swoim schowku i zawsze wiedziałem, że to scena z jazdy. To piosenka dla gościa, który jest czując jego samochód .
o której dzisiaj zaczyna się gra nfl
Mam inny taki, ale nie zamierzam go nazwać. To jest zapisane na inną scenę z jazdy, kiedy musisz przedstawić prawdziwego twardziela.
Wrażenia, „Nie przestawaj pchać”
Scena: Fred Hampton wchodzi do tego samego baru od samego początku, chcąc zawrzeć pokój z The Crowns.
: Oto moja teoria. Jak już powiedzieliśmy, dołożyłeś wszelkich starań, aby wybrać głęboko skrojone piosenki. Ale ten, napisany przez Curtisa Mayfielda, jest wielkim hitem i wielu ludzi o tym wie. W pewnym sensie jest to piosenka, którą jesteś domniemany usłyszeć w takim filmie.
Teraz interpretuję to jako część małego przełącznika. W tej scenie Hampton i Panthers wchodzą do baru Crowns. Spodziewamy się, że doprowadzi to do przemocy. Więc słyszymy typową piosenkę. Oczywiście sytuacja się odwraca, ponieważ ta historia jest niezwykła, a właściwie jest to powolny początek Freda rozpoczynającego swoją Rainbow Coalition. Więc wyciągnąłeś z nas dywan.
Król: Tak, właściwie całkiem blisko. Dyskutowaliśmy, że powinna być przynajmniej jedna piosenka, którą ludzie znają. Pomyślałem więc, ok, co woła o Chicago, skoro nie mogliśmy tam strzelać. Ludzie z Chicago będą to oglądać i wiedzą, że to nie Chicago, więc musiałem im coś dać. Pomyślałem więc: Curtis [Mayfield].
Cóż, jaka piosenka Curtisa? Cóż, przypomniałem sobie kogoś, z kim dawno temu rozmawiałem na potrzeby filmu dokumentalnego. Opowiedział mi, jak wszyscy handlarze narkotyków z jego sąsiedztwa słuchali Freddiego Jacksona i całej tej słodkiej muzyki. Utknęło we mnie. Chciałem mieć tę scenę barową z twardzielami słuchającymi słodkiej i radosnej piosenki Curtisa Mayfielda.
Pomyśl o włoskich gangsterach twardzieli, prawda? Słuchają, jak Sinatra płacze nad utraconą miłością.
Tak, dodatkowo pasuje do tego, co robi Fred. Wchodzi z optymizmem. Jestem tutaj, zróbmy to. Klepie faceta po plecach, który rzuca mu brudne spojrzenie. Ma tę energię i pewność siebie. W wykonaniu i piosence jest dużo szczęścia.
Bill Evans, „Symbiosis: 2nd Movement: Largo-Andante-Maestoso-Largo, Part One”
Scena: Chwila miłosnej zabawy między Fredem Hamptonem i Deborah Johnson (Akua Njeri).
Król: To było coś, co nie brzmiało jak nic innego w filmie, brzmi jak ścieżka dźwiękowa do filmu. Niektórzy słyszą to i myślą, że jest to część oryginalnej partytury.
To miły moment przejścia, opuszczenie siedziby Panther, a następnie przebywanie z Fredem i Deborah, uczucie miłości. Masz sznurki, które pojawiają się podczas rozpuszczania. Uwielbiam zabawną grę polegającą na łączeniu muzyki i obrazów.
Eddie Gale, „Deszcz”
Scena: Montaż rozpoczynający się od Freda Hamptona, zawierającego pokój z białymi i latynoskimi grupami, przerywany sceną obiadową FBI i protestem.
Król: Wracając do Eddiego Gale'a. Nie znałem go zbytnio ani tego albumu [lata 1968] Muzyka z getta ] ale Zach przysłał mi te dwie piosenki. Jak wspomniałem wcześniej, szukaliśmy tradycji chóralnej Black, ale Max Roach był zbyt ciężki, z waltorniami i bębnami.
Mieliśmy inne wersje tego montażu. Rozgrzeszenia przez Max Roach i Lwy Judy przez Steve Reid. Ale zaczęliśmy od The Rain z gitarą na pogrzebie i pozwoliliśmy jej grać. Następnie dodaliśmy trochę dźwięku. Więc te buty, które słyszysz, są rodzajem kontrapunktu. Wymagało to finezji.
f jak rodzina
Ordellowie, popijając filiżankę kawy
Scena: O'Neal, topiąc swoje smutki w barze, spotyka tajne FBI (Lil Rel Howery) i mówi mu, że musi zdradzić Freda Hamptona i wsypać narkotyki do swojego drinka.
Król: Jednym z moich ulubionych raperów-producentów jest Brownsville Ka . Jeśli go nie znasz, natychmiast się z nim zapoznaj. Ma album o nazwie Dni z dr Yen Lo z którym wyprodukował Ochrona to jest dla mnie klasyk bezludnej wyspy. Gdy tylko skończymy rozmawiać, wyjdź z tego nagrania. Jestem poważny.
W piosence umieścili fragment Sippin ’A Cup Of Coffee 13 dzień , jeden z moich ulubionych. Absolutnie urzekające. Pewnego dnia słyszę oryginał, jestem pewien na NTS. Złapałem to. Potem wrzuciliśmy to tam, żeby sprawdzić, czy zadziałało i bardzo mi się podobało.
Ale studio było tak, jakbyśmy nie mogli tego wyśledzić. Powiedzieli nam, że musimy iść dalej. Ale Zack Cowie zebrał wszystkie swoje kontakty podczas poszukiwań. Jeden z jego przyjaciół odkrył, że tak naprawdę to ojciec Questlove [Lee Andrews] napisał piosenkę.
Teraz Quelle Chris, który skomponował dodatkową muzykę z Chrisem Keysem dla Marka Ishama i Craiga Harrisa, jego żona Jean Grae jest w kontakcie z Questlove. Więc kiedy już się połączymy, nie ma problemu. W rzeczywistości szukał powodu, aby bardziej skupić się na ustalaniu praw do swojego majątku, więc to go zmotywowało.
To jedna z moich ulubionych piosenek w filmie.
„Judas and the Black Messiah” „The Inspired Album”
: Kończy się nam czas, więc musimy pominąć kilka [przepraszam, Horace Parlan , Nadal cię kocham], ale musimy omówić Judasz i czarny Mesjasz inspirowane ścieżką dźwiękową. Jest tu wiele znanych nazwisk [Jay-Z, Nipsey Hussle, H.E.R., Nas, Black Thought, A $ AP Rocky]. Więc zsunąłeś tych ludzi wcześnie i powiedziałeś, żebyś jechał?
Król: Nie byłem zbyt zaangażowany. Słyszałem utwory tak, jak się pojawiały. Było to [wykonawca RCA Records] Archie Davis i [ Judaszu producent] Ryan Coogler, który to złożył.
Ryan, wiesz, jest geniuszem. Jako filmowiec i biznesmen. Nie wiem dokładnie, ile on ma lat, ale jest w wieku, w którym ścieżki dźwiękowe z lat 90. były używane do promowania filmów, a filmy promowały ścieżki dźwiękowe. Zrobił to z Czarna pantera i wpadł na pomysł, aby zrobić to samo tutaj.
To wspaniałe, ponieważ przyciąga uwagę ludzi, którzy inaczej by się na niego nie natknęli.
Gdzie oglądać Judasz i czarny Mesjasz