Najbardziej imponująca rzecz o Monice Lewinsky w tym przedostatnim odcinku Impeachment: amerykańska historia kryminalna to jej dalsze człowieczeństwo. Prześladowana przez aparat prawny, rozwieszona przez swego dawnego kochanka, prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki, wyśmiewana praktycznie w każdym sektorze amerykańskiego życia, wciąż chce znać nazwiska wielkich przysięgłych, którzy będą ją przesłuchiwać . Chce, by nazywali ją Moniką, a nie panną Lewinsky, i nie może się doczekać dnia, w którym jej małżeństwo zmieni jej imię. Nawet kiedy marzyła o każdym spotkaniu seksualnym, jakie miała z Billem Clintonem, w maleńkim pokoju z muchą umierającą na dywanie przed jej oczami, poświęca czas, by pogratulować swojemu śledczemu ciąży. Mazel Tov, mówi.
Ze względu na ciebie, mówi prawnik w odpowiedzi, mam nadzieję, że to pożegnanie. Zgadzam się.
Zatytułowany The Grand Jury po procedurze, która dominuje w akcji, ten odcinek z ACS Impeachment zwraca uwagę nie tylko na Monikę i jej przyjaciółkę, która stała się nemezis Lindą Tripp, ale także na inne kobiety z peryferii skandalu. Paula Jones, cierpliwa zerowa dążenia niezależnego adwokata Kena Starra do oskarżenia prezydenta, idzie pod nóż, żeby zrobić sobie nos, a potem musi przetrwać przekonanie swojego gównianego męża Steve'a, że w rzeczywistości zaspokoiła seksualnie Billa Clintona, pomimo wszystkiego, co robi. powiedział. Nie uderza jej w spór, który następuje, ale jej twarz jest posiniaczona i zakrwawiona po operacji, co, jak mówi, dostała tylko dlatego, że nalegał, aby uczynić tę sprawę ogólnokrajową produkcją, zamiast skorzystać z początkowej umowy zaproponowanej jej przez Clintona. zespół. Zrobił jej to, niezależnie od tego, czy zrobił to pięściami, czy nie.
Jest też Juanita Broaddrick (Ashlie Atkinson). Zwróciła się do FBI o oświadczenie, w którym zaprzeczała jakiemukolwiek niewłaściwemu zachowaniu Clinton, zmienia zdanie, zarzucając, że przyszły prezydent ją zgwałcił. Powinna to być bomba, która odepchnie niewłaściwe postępowanie pracodawcy, który ma stosunek seksualny ze stażystą. Ale ponieważ nie może powiązać się z krzywoprzysięstwem ze strony Clintona i ponieważ tak naprawdę gówno go obchodzi gwałt — w rzeczywistości klasyfikuje go jako kolejny seksualny peccadillo ze strony Clintona — niezależny obrońca Ken Starr skutecznie ignoruje zarzut, odrzucając go. do kolejnego folderu na biurku. Powiedziałem wcześniej, że ACS Impeachment podjął starannie agnostyczne podejście do poważniejszych zarzutów stawianych Billowi Clintonowi, ale to nie jest wymówka dla Starra, który robi to samo.
A co z Hillary Clinton, żoną Billa? Staje twarzą w twarz z jego łzawymi przeprosinami w Gabinecie Owalnym, w których twierdzi, że jest jedyną osobą, której opinia ma dla niego znaczenie, i że zwrócił się do Moniki na seks, aby złagodzić samotność i udrękę, jaką niesie ze sobą jego potężna pozycja. , uczuciami tak przerażającymi, że nie mógł się zmusić, by podzielić się nimi z kobietą, którą uważa za swojego najlepszego przyjaciela. Ale kiedy naciska się na to, Hillary jest gotowa dzwonić do kongresmenów, by bronić jej męża i, miejmy nadzieję, uniknąć postawienia w stan oskarżenia. Bez względu na to, jakie są jej uczucia dotyczące jego romansów i oszustwa, wciąż mówi, że ich wrogowie chcą ich zniszczyć bez względu na wszystko. To jest bardzo Gra o tron , klimat Roberta i Cersei: Może go nienawidzić za zrobienie z niej głupca na oczach kraju, ale jeszcze bardziej nienawidzi ich wspólnych wrogów.
Chociaż zeznania Moniki, zarówno przed wielką ławą przysięgłych, jak i jeden na jednego z prawniczką Karin Immergut (Lindsey Broad) – jedyną kobietą w biurze Starra, której zadaniem było załatwianie spraw, które wyglądałyby niedbale, gdyby zajęli się nimi jeden z jego sługusów płci męskiej — jest centralnym punktem odcinka, ton zmienia się radykalnie, gdy Linda Tripp przybywa, aby zeznawać. W przeciwieństwie do Moniki, nie próbuje nawiązywać relacji z wielkimi przysięgłymi na poziomie ludzkim, tak samo jak nie próbuje nawiązać kontaktu ktokolwiek na ludzkim poziomie – łącznie z biednymi głupcami, którzy dzielą kolejkę na śniadanie kontynentalne w hotelu, w którym zaszyła się, aż prasa przestała pojawiać się w jej domu. (Nawet wtedy jej córka musi ją przekonać, by wróciła do domu; Linda po prostu nie może uwierzyć, że nie ma już nikogo, kto by podkreślał, jak ważna jest dla niej.)
Najlepszym argumentem Lindy przemawiającym za sceptyczną ławą przysięgłych jest ten sam, którego użyła, aby uzasadnić nagrywanie rozmów telefonicznych z Moniką: działała w najlepszym interesie Moniki. Miał całkowitą kontrolę, mówi o prezydencie. Jego zachowanie było nierozsądne. To było nadużycie władzy. Musiałem to zakończyć. Następnie powtarzając dla podkreślenia: I miał do kończyć się to.
Wielkie jury tego nie kupuje. Słuchają jej twierdzenia, że jest prześladowana za zbyt dużą wiedzę o śmierci Vince'a Fostera – że mógł zostać zamordowany, że doszło do ukrycia w Zachodnim Skrzydle, że jej własne życie było w niebezpieczeństwie – z ledwo tłumionym niedowierzaniem. W końcu, jeśli tak bardzo martwiła się o to, co Clintonowie zamierzają jej zrobić, dlaczego u licha miałaby podobnie ryzykować życie Moniki, na której, jak twierdziła, tak bardzo się troszczyła? Czy nie zdawała sobie sprawy, że pomijając fantazje o spiskach morderstw, Monice byłoby znacznie gorzej, gdyby wszystko wyszło na jaw, niż gdyby wszystko było trzymane w tajemnicy? Linda nie ma odpowiedzi na te pytania.
Ma jednak adres samoobsługowy, który może dostarczyć narodowi amerykańskiemu. Jestem tobą, mówi. Jestem taki jak ty. Jestem przeciętnym Amerykaninem. Całą klęskę – trzeba przyznać, nie bez powodu – wrabia w ramy potężnych sił w rządzie, mediach i przemyśle rozrywkowym, które zrzeszają się przeciwko niej. Ale jej potrzeba malowania siebie jako męczennicy, ponad i poza przeciętnym amerykańskim schtickiem, jest zgubą jej wspaniałej przemowy. Zostałam oczerniona za podążanie ścieżką prawdy, mówi. Czy ktoś to kupuje? Czy Ona nawet kupić?
Mimo to to gehenna Moniki skupia się na tym odcinku. To wyliczenie każdego spotkania, jakie miała z prezydentem, szczegóły każdego związku seksualnego, żmudne opisy tego, kto dotknął której części ciała, którą częścią ciała lub narzędziem zewnętrznym, pomysł, kto co komu zrobił z zamiarem podniecenia i zaspokoić. Po spędzeniu całego sezonu w dużej mierze ukrywając rzeczywisty związek seksualny między Billem i Moniką, ACS Impeachment nagle wciera w to nasze twarze, sprawiając, że bierzemy udział w przedłużającym się publicznym upokorzeniu Moniki. To rozdzierający wybór ze strony showrunnerki i pisarki Sarah Burgess — i to mądry. Cały naród pragnął lubieżnych szczegółów afery Clintona-Lewinsky'ego. Postawienie urzędnika państwowego w stan oskarżenia służy nam, aż nie możemy już dłużej tego znieść, potem służy nam coraz więcej i więcej, aż zadławienie staje się prawie nie do zniesienia. I nawet wtedy Monica wciąż jest ludzka i humanitarna, pytając przesłuchującego, czy spodziewa się chłopca czy dziewczynki. Co zrobiliśmy tej kobiecie? A co mówi o nas, że to zrobiliśmy?
Sean T. Collins ( @theseantcollins ) pisze o TV dla Toczący Kamień , Sęp , New York Times , oraz gdziekolwiek będzie go mieć , naprawdę. On i jego rodzina mieszkają na Long Island.
Zegarek Postawienie urzędnika państwowego w stan oskarżenia Odcinek 9 na FX