Oto pułapka dla tych z nas, którzy chcą brzmieć mądrze, jednocześnie ciesząc się Alicja na Pograniczu . Wiesz jak Gra w kalmary , koreański program o podobnej tematyce, opowiadający o przeciętnych josach zmuszonych do zabijania lub bycia zabitymi przez owianych tajemnicą mistrzów gier, jest w pewnym sensie o odczłowieczającej sile kapitalizmu? Alicja na Pograniczu to właściwie tylko przyjemność oglądania wspaniałych aktorów biegających w kółko, zabijających i ratujących się nawzajem.
To nie jest skarga! To jest kino, kochanie!
seriale Disneya 2021
Dla tych, którzy dopiero nadrabiają zaległości, Alicja na Kresach — zaadaptowany przez reżysera i współscenarzystę Shinsuke Sato z mangi Haro Aso o tym samym tytule — jest kolejnym podejściem do wypróbowanego i prawdziwego „ludzie są porywani i zmuszani do grania w gry na śmierć i życie, w których liczy się zręczność, przypadek, wytrzymałość i instynkt przetrwania”, którego początki sięgają co najmniej „Najbardziej niebezpiecznej gry” Richarda Connella z 1924 r. Niedawno własny Neftlix Gra w kalmary wykorzystał przesłankę, aby wznieść się na szczyt ducha czasu.
Kento Yamazaki wciela się w Arisu, młodego bezrobotnego gracza, który zostaje przeniesiony do opuszczonej wersji Tokio wraz z dwoma przyjaciółmi, Karube (Keita Machida) i Chotą (Yûki Morinaga). Wkrótce – choć wystarczająco długo, by przekonać cię, że to główni bohaterowie – Karube i Chota zostają zabici. Zdruzgotany Arisu szuka nowych sojuszników, do których w tym momencie historii należy zaradna alpinistka Usagi (Tao Tsychiya); niewzruszony, bladoblond Chishiya (Nijirô Murakami); oraz piękna transpłciowa kobieta Kuina (aktorka cis Asahina Aya).
Zarozumiałość gier polega na tym, że każda z nich ma przypisaną kategorię i stopień trudności na podstawie kart do gry. Gry pik to próba siły; gry klubowe wymagają pracy zespołowej; gry diamentowe to walka na rozum; a gry serca wiążą się ze zdradą. Wraz ze wzrostem liczb na kartach gry stają się coraz trudniejsze. Odmów gry wystarczająco długo lub spróbuj opuścić areny gry, a zostaniesz porażony laserem.
Główny wątek zeszłego sezonu obejmował dystopijną/utopijną społeczność graczy zwaną Plażą, gdzie hedonistyczny watażka o imieniu Kapelusznik (Nobuaki Kaneko) zbierał karty każdego ocalałego gracza w nadziei na zgromadzenie pełnej talii, co, jak twierdził, bez wielu dowodów, umożliwiłoby co najmniej jedna osoba na raz, aby uciec z powrotem do prawdziwego świata. Kulminacyjna masakra wyczyściła większość drugoplanowej obsady – ale nie wszystkich, jak zobaczymy.
Arisu i Usagi następnie odkrywają, że gry są nadzorowane przez ludzkich techników, którzy wydają się dobrze bawić, przynajmniej do czasu, gdy sami zginęli po porażce na plaży. Dowiadują się również, że niektórzy gracze są tak naprawdę dzwoniącymi zwanymi krupierami, którym powierzono zadanie ustawiania gier działających w tajemnicy przeciwko innym graczom. Wydaje się, że gry zostały potajemnie zaaranżowane przez Mirę (Riisa Naka), członkinię komitetu rządzącego Kapelusznika. A sterowce zaczęły szybować nad pustym miastem, zwisając ogromne sztandary ozdobione 12 figurami z talii, których nigdy wcześniej nie widziano. Najwyraźniej rozpoczynają się najniebezpieczniejsze gry.
I tu wszystko się zaczyna: Arisu, Kuina, Usagi i Chishiya uciekają, ratując swoje życie, gdy niewidzialny bandyta zaczyna kosić ocalałych graczy czekających na rozpoczęcie następnej gry. Większość odcinka to czysty chaos, ponieważ wszyscy uciekają, by ratować życie. Chishiya zostaje oddzielona od grupy, która następnie ponownie łączy się z innymi ocalałymi z plaży, Tattą (Yutaro Watanabe), miłym młodym facetem, oraz Ann (Ayaka Miyoshi), czarującą policjantką, która również była członkiem komitetu Kapelusznika; Ann też szybko zostaje oddzielona od reszty.
Pozostała piątka znajduje kryjówkę i dzięki wrodzonej przenikliwości gracza, która pomogła Arisu przetrwać tak wiele gier, rozwiązuje obecną fazę gry. Rewolwerowiec to oczywiście król pik, finałowy boss gier testowych. Jedynym sposobem, aby upewnić się, że przestanie próbować ich wyśledzić, jest dołączenie do gry z inną figurą; na podstawie mapy, którą skonstruowali, najdalej od aktualnej lokalizacji Króla Pik znajduje się Król Trefl.
Ten facet.
Tak, King of Clubs to nudysta, który najwyraźniej nie ma nic wspólnego z grami i jest po prostu jego umową. (Nawet jego sługusy wydają się tym zirytowane.) Nazywa się Kyuma (Tomohisa „Yamapi” Yamashita), upiera się, że on i jego słudzy są „obywatelami tego kraju” (w przeciwieństwie do zwykłych graczy, można się domyślić) i jakiego rodzaju gra, w którą chce zagrać przeciwko naszym bohaterom — i ich koledze z drużyny, mieszkającej na plaży psychopacie Niragi (Dori Sakurada), która uniknęła pozornie pewnej śmierci w pożarze, który zniszczył kompleks — jest niepewna, gdy odcinek staje się czarny. Z wyjątkiem faktu, że będzie nagi podczas grania, oczywiście.
Ten nieoczekiwany moment głośnego śmiechu (prawie go straciłem, gdy zdałem sobie sprawę, że nagość była niezależną umową, a nie częścią zasad gry) w rzeczywistości nie jest czymś, co zazwyczaj wyróżnia program. Alicja na Pograniczu jest zasadniczo rodzajem beztroskiego dreszczyku emocji, ale komedia nie jest główną siłą.
Serial jest zabawny przede wszystkim ze względu na brutalne i trzymające w napięciu sekwencje akcji/gier. Sprint z dala od króla pik, na przykład, jest jak coś poza Szeregowiec Ryan pod względem rozlewu krwi i zawiera pościg samochodowy obejmujący nieprzerwane ujęcie karkołomnej pościgu ulicami zaśmieconymi porzuconymi samochodami, który trwa pełne trzydzieści sekund zadziwiająco trudnej jazdy i pracy kamery.
Dopełnieniem akcji jest wręcz bezwstydny poziom wyciskania łez. Sekwencja z pierwszego sezonu, w której Karube i Chota świadomie umierają, aby Arisu mógł żyć, wydaje się trwać przez jedną trzecią odcinka, układając patos na wierzchu patosu tak wysoko, że kiedy znajdziemy Arisu leżącego nieruchomo na mokrej od deszczu ulicy pragnąc śmierci w następnym odcinku, dowiadujemy się, skąd pochodzi. Masakra na plaży jest podobnie przeciągnięta i pełna osobistych zdrad i poświęceń.
Również retrospekcje ukazują trudną (choć często banalną) przeszłość graczy, aby uzyskać dodatkowy efekt emocjonalny. W tym odcinku Karube i Chota pojawiają się w szczęśliwym wspomnieniu z życia Arisu, podczas gdy Usagi wspomina, jak jej ojciec alpinista został doprowadzony do samobójstwa (technicznie rzecz biorąc, zaginął podczas wspinaczki) przez fałszywe zarzuty, że sfabrykował jedną z jego rekordowych wyczyny. (Na szczęście żadna z dotychczasowych retrospekcji nie dotyczy Zagubiony/1899/ „wszystko jest połączone”/„wszystko, co myślałeś, że wiedziałeś, że jest złe”, odmiana tajemniczego pudełka; jak dotąd największą niespodzianką było to, że Kuina jest trans, co jest jak „huh! ok spoko.')
I zgodnie z modelem binge Netflix, klif w premierze tego sezonu — jaka będzie następna gra? jak nasi gracze przeżyją? co zrobi nagi facet, sprawi, że poczują się nieswojo na śmierć? — ma na celu płynne przejście do następnego odcinka. Co, na przykład, mam zamiar zrobić. Gra włączona.
poszło źle, stało się seksualne
Seana T. Collinsa ( @theeseantcollins ) pisze o telewizji dla Toczący się kamień , Sęp , The New York Times , oraz wszędzie, gdzie będzie go miał , naprawdę. On i jego rodzina mieszkają na Long Island.