To poprawa, przyznaję to. W każdym razie wizualnie. Drugi odcinek serialu wyreżyserowany przez Steph Green, przejmujący stery od twórcy serialu i scenarzysty Dave’a Filoniego Ahsoki (Część druga: Toil and Trouble) składa się z wystarczająco przemyślanych, ładnych ujęć kompozycji, abyś uwierzył, że nie wydarzyło się to przez przypadek. Otwór przechodzi w kolor biały. Baylan i jego uczeń zbliżają się do starożytnego kręgu Stonehenge o przekonująco jesiennym zmierzchu. Biel pokoju szpitalnego Sabine, używana jako mała diorama podczas wizyty Ahsoki lub przyjęcia miecza świetlnego od Huyanga. Sabine klęczy przed swoim mandaloriańskim hełmem w złotym świetle. Wyjątkowy wygląd hologramu, przez który Baylan ukazuje się Morganowi pod koniec odcinka. Ostatnie ujęcie Morgana stojącego na baczność i patrzącego przez ekran kolejnej ogromnej, okrągłej stacji kosmicznej. Program wymagał trochę czasu i wysiłku, aby wyglądać, jakby wymagał trochę czasu i wysiłku, i doceniam to.
Jest pewien element tej historii, który również doceniam: ten krąg Stonehenge został najwyraźniej zbudowany przez obcą cywilizację z zupełnie innej galaktyki, prawdopodobnie jeszcze bardziej odległej niż główna galaktyka z Gwiezdnych Wojen. Co więcej, to właśnie tam rzekomo ukrywa się zaginiony Wielki Admirał Thrawn. Chociaż nie jestem zaznajomiony z innymi serialami Filoniego w tej scenerii, z pewnością jestem na tyle kujonem, aby wiedzieć, że choć wydaje się rozległa, galaktyka Gwiezdnych Wojen jest samowystarczalna. Szczerze mówiąc, myśl o przekroczeniu jej granic jest dla mnie dość ekscytująca. Z tego, co wiem, podobnie jak większość dzieł Filoniego, ma ono również swoje korzenie w w dużej mierze opuszczonym Rozszerzonym Wszechświecie serii, w którym najeźdźcza horda z innej galaktyki zmusiła byłych Rebeliantów i byłych Imperium do połączenia sił w obronie. Jeśli to właśnie tutaj robią, hej, fajny pomysł!
W każdym razie zmusiło to naszych złoczyńców do zbudowania statku kosmicznego zdolnego do niego dotrzeć, co rozpoczyna kolejny fascynujący wątek poboczny. Aby przejść do kolejnego etapu polowania, bohaterowie i złoczyńcy spotykają się w fabryce, której właściciele i pracownicy w dalszym ciągu są w tajemnicy sympatykami Imperium, zapewniającymi potężne hipernapędy dla planu złoczyńców. Całą sekwencję czyta się jak ostre nawiązanie do historycznej gry kapitalizmu w stopę z faszyzmem, szczególnie dzięki żywej (choć żałośnie gwarantowanej) obecności weterana aktora charakterystycznego Petera Jacobsona w roli majstra fabryki. Wezmę tego rodzaju rzeczy za Ahsokę Zelda poszukiwanie sanktuarium w zakazanej świątyni w dowolnym momencie.
W końcu złym ludziom udaje się uciec z pomocą tajemniczego zamaskowanego posiadacza miecza świetlnego o podwójnym ostrzu. (Zgadza się, odcinek specjalny Dartha Maula.) Zaryzykuję i powiem, że Ahsoka, Sabine i stary kumpel Jedi generała Syndulli, Ezra, popadli w zły humor. Ale Sabine ściąła włosy, założyła zbroję i ponownie zapisała się na trening z Ahsoką, więc to nie tylko złe wieści.
Naprawdę chciałbym, żeby to samo można było powiedzieć o tym serialu. Zabawniej jest lubić rzeczy, niż ich nie lubić, szczególnie gdy dotyczy to fikcyjnego wszechświata, który kochałeś tak bardzo, że wytatuowałeś jeden z jego symboli na ciele. I jak powiedziałem, w tym odcinku są promyki nadziei: mocniejsza grafika, nieco bardziej konkretna eksploracja Imperium niż nazywanie go złem i koniec. Szczególnie wywarł na mnie wrażenie, co nie było zaskoczeniem, Ray Stevenson, który robi absolutną ucztę ze stwierdzeń tak prostych, jak stwierdzenie, że wstydem byłoby zabić Asohkę tylko dlatego, że zostało już tak niewielu Jedi. Już po jego fleksji, po sposobie, w jaki jego głos się załamuje, można poznać, że kimkolwiek się stał, nadal odnosi się do Zakonu z uczuciem. Mógłbym spędzać czas z jakąś postacią i aktorem, i tak dalej.
Zamiast tego jednak większość czasu spędzamy z Rosario Dawson, Mary Elizabeth Winstead i Natashą Liu Bordizzo. Kurczę, po prostu nie wiem co jest dzieje się tam. Dostawy Winsteada są zupełnie niczym się nie wyróżniające – gdzie są Swango z przeszłości? — a Bordizzo i Dawson brzmią, jakby ktoś zapomniał ich obudzić. Nie chcę tego przeceniać, pamiętajcie, to nie tak, że jestem oburzony, przerażony czy zdenerwowany, jestem po prostu zdezorientowany. Znam tych aktorów. Jak to się stało?
ile odcinków jest w sezonie Yellowstone 3
A serial nadal wykazuje absolutnie zerową łatwość akcji i napięcia, co jest absolutnym przełomem dla scenerii. Staram się nie porównywać ciągle Ahsoki do swoich poprzedników, ale napad na hipernapęd dokonany przez złoczyńców można porównać do jabłek w formie napadu w Andor , podczas gdy walka dwa na jednego na miecze świetlne o podwójnych ostrzach, którą Ahsoka toczy z droidem i tym tajemniczym napastnikiem, to zwykły pojedynek losów. W żadnym wypadku porównanie nie jest pochlebne. To żenujące, ot co.
Chcę tylko zaznaczyć, że nie mam nic przeciwko opowieściom o Gwiezdnych Wojnach, które naprawdę są Jedi/mieczem świetlnym/mocą/wiedzą. Jeśli przyjmiemy, że Disney jest teraz mistrzem, a Gwiezdne Wojny to linia produktów, a nie wizja jednego dziwaka, który wymienia się kartkami świątecznymi ze Spielbergiem, Scorsese i Coppolą, powinniśmy zaakceptować, że będzie to całkiem duża linia produktów; pozostawia to miejsce na różnorodne podejścia, a jednym z takich podejść jest obsługa fanów dla hardcorowców. I jak powiedziałem wcześniej, nie jest to szczególnie nieprzenikniony ani zagmatwany serial, nawet jeśli ty nie są w tej najbardziej docelowej grupie demograficznej. Problem w tym, że to nie jest coś szczególnego Dobry pokaż, nawet jeśli Czy w tym democie. Tak czy inaczej, zasługujesz na coś lepszego.
(Ten utwór powstał podczas strajków WGA i SAG-AFTRA w 2023 r. Bez pracy scenarzystów i aktorów, którzy obecnie strajkują, omawiany tutaj serial nie istniałby.)
Sean T. Collins ( @theseantcollins ) pisze o telewizji dla Rolling Stone'a , Sęp , New York Timesa , I wszędzie, gdzie go będzie , Naprawdę. On i jego rodzina mieszkają na Long Island.